ΝΥΧΤΑ ΜΕΣΟΚΑΛΟΚΑΙΡΟΥ

EVA RUNEFELT (1953)

ΝΥΧΤΑ ΜΕΣΟΚΑΛΟΚΑΙΡΟΥ

Δεν υπάρχουν όρια μεταξύ αέρος και σώματος

Το μεγάλο γκριζογάλαζο κύμα (μια μεγεθυσμένη

αρτηρία) κινείται απαλά

και τα φώτα του δρόμου ψηλά παίζουν

τα κίτρινα σαν των εντόμων μάτια τους

Άνισα σχέδια ορθογωνίων από φως

σκόρπια σα φανάρια πάνω στα συννεφόνερα

που σιγοσφυρίζουν

Η πτώση και οι αποχρώσεις τους σχηματίζουν μια φωτεινή οριζόντια

περνούν δαντελωτά, κηλίδες πάνω απ’ την ψυχρή άσφαλτο

Τις συμμετρικές κινήσεις των μυών και των τενόντων σου καθώς

περπατάμε χαράματα μ’ αχλή και την κούρασή τους

Το χέρι σου γύρω από τους αέρινους ώμους μου

Μετάφραση: Βασίλης Παπαγεωργίου.

Από το βιβλίο: «Σύγχρονοι σουηδοί ποιητές», Ανθολόγηση, εισαγωγή, μετάφραση Βασίλης Παπαγεωργίου, Εκδόσεις Αστρολάβος / Ευθύνη, Αθήνα 1988, σελ. 58.

Η ΚΟΥΡΟΥΝΑ

ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ BERG (1946)


ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΣΥΝΑΦΕΙΑΣ

Η άνοιξη ανήκει σ’ αυτούς
που γνωρίζουν τα μπουμπούκια
απ’ τον Νοέμβριο κιόλας.

Το ξεχειμώνιασμα
είναι ο πιο σημαντικός καιρός
– οι σκέψεις του ανθρώπου
ανθίζουν μόνον όταν
ο ήλιος πάρει τη θέση του.

Η γροθιά δε σφίγγεται
για πλάκα.
Το χέρι ανοίγει όταν
η μαμά κουρούνα έρχεται
με φαΐ.



Μετάφραση: Βασίλης Παπαγεωργίου.
Από το βιβλίο: «Σύγχρονοι σουηδοί ποιητές», ανθολόγηση, εισαγωγή, μετάφραση Βασίλης Παπαγεωργίου, Αστρολάβος/ Ευθύνη, Αθήνα 1988, σελ. 113.