Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα BELLI (CARLOS GERMAN). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα BELLI (CARLOS GERMAN). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 15 Αυγούστου 2022

ΤΩΝ ΘΥΓΑΤΕΡΩΝ ΜΟΥ Η ΟΨΗ

 


CARLOS GERMÁN BELLI

 

ΤΩΝ ΘΥΓΑΤΕΡΩΝ ΜΟΥ Η ΟΨΗ

 

Ἀνέκαθεν ψηλὸς αὐτὸς ὁ οὐρανὸς τοῦ κόσμου,

καὶ οὐδέποτε τὸν ἔχω δεῖ ἀπὸ κοντά,

πλὴν ὅμως τὸν βλέπω ξαφνικὰ ἐδῶ γύρω μου,

στὴ μία καὶ στὴν ἄλλη ἀπὸ τὶς δυό μου κόρες,

ὅταν ἔχουν πιὰ χαθεῖ οἱ ἐλπίδες

πὼς θά ᾽ρθει κι ἐδῶ φορὰ ποὺ θ᾽ ἀνάψει

ἑνα μικρὸ φωτάκι στὸ στερέωμα

καὶ θὰ σκορπιστεῖ σὲ χίλιες σπίθες τὸ σκοτάδι·

μὰ παντοῦ βλέπω τώρα ἐπίσης

χίλια δυὸ πράγματα καθημερινῶς νὰ μὲ τυφλώνουν,

ὅλα ὅσα μακρινὰ ἐγὼ τὰ ἐπίστευα,

καὶ παραμένω γαλήνιος μὲ τὸν ἑαυτό μου καὶ τὸν κόσμο,

ὅποτε κοιτάζω αὐτὸ τὸ ἄφταστο φῶς,

κι ἂς εἶναι μόνο στῶν θυγατέρων μου τὴν ὄψη.

 

Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.

 



Τετάρτη 15 Ιουνίου 2022

ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ

 


CARLOS GERMÁN BELLI

 

ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ

 

Πολύ τ’ αγαπάω τα σύννεφα γιατί δουλεύουν

και κάνουν τόσες ελεημοσύνες στον αποκάτω κόσμο –

την υπέρτατη μοναξιά στους κόλπους του

τη μηχανεύονται μόνο επιχειρήσεις μειλίχιες!

Δίπλα στα σύννεφα, λοιπόν, ποτέ δεν τρέχει

του βροντερού περάσματος το μάταιο ποτάμι,

που μετατρέπει τις ευχάριστες περιοχές

σε πανδαιμόνιο των αισθήσεων και όλου του κόσμου·

όσα είναι πλούσια δεν συνθηκολογούν πια

με τα μουντά γιατί φεύγουνε

να παν σε μέρη που κατοικούν οι κεραυνοί·

και μένουν άδεια, για πολύ λίγο όμως,

όντας έξω πια από τα ήρεμα άλση,

όντας μέσα όμως πια στ’ αφτιά αλλά και στο μυαλό.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 


ΤΟ ΚΡΑΝΙΟ, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ, ΟΙ ΛΟΓΟΚΛΟΠΕΣ

 


CARLOS GERMÁN BELLI

 

ΤΟ ΚΡΑΝΙΟ, ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ, ΟΙ ΛΟΓΟΚΛΟΠΕΣ

 

Κρανίο δενδρόφυτο

ή δέντρο κρανιαίο,

αυτό θέλω,

για να μπορώ να διαβάζω

χίλια βιβλία τη φορά·

ένα δέντρο με κρανία

σε κάθε του κλαδί,

και στον πεινασμένο κόρφο του

από κάθε στομωμένο κρανίο

μια μπουκιά φαΐ

οπλισμένη με λογοκλοπές,

πλην όμως με λογοκλοπές πλούσιες.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 


ΣΤΑΔΙΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ

 


CARLOS GERMÁN BELLI

 

ΣΤΑΔΙΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ

 

Οι ποδοσφαιριστές

γυρνούν στα αποδυτήρια,

με βήματα αργά, με σκυφτά κεφάλια,

με τρεμουλιάσματα και με λυγμούς, καθώς περνούν

μέσα από τα αρχαία και σεβαστά ερείπια της Δύσης,

ενώ ένας συρφετός τόσο βέβαιων για τον εαυτό τους ποιητών,

αρσιβαρίστες, διπλωματούχοι γυμναστές,

κυρίαρχοι του έρωτα, του χρήματος και της υγείας

κοροϊδεύουν απαίσια, φριχτά

τον ευαίσθητο ποδοσφαιριστή,

τον νομοθέτη του πλανήτη.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.