ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΣΚΑΡΤΣΗΣ


ΑΓΓΕΛΟΣ

Άγγελε γλυκέ της ελπίδας που αφήνεις τα πράγματα
και μου μιλάνε αφή και τελειότητα
στιγμές ολόκληρες σα σταγόνες
κι ανάσες ψυχή που μ’ έφεραν εδώ,
λευκός άνεμος κανείς εικόνες που με καθρεφτίζουν.
Αγγελική αλήθεια όλων των θαυμάτων
που μου γελάνε και μου τραγουδάνε
να θέλω και να είναι όλα τώρα,
να, ανάσα και σιωπή σε ζω,
να υπάρχεις και να γίνεσαι ολόκληρη.
Αγγελική μορφή που γίνεσαι η γυναίκα
σώμα της χαράς
ν’ αφήνεσαι νέα όλων των πραγμάτων θαυμάτων,
έλα άλλη γλύκα
κι απ’ την αγγελική σου αλήθεια.
Σ’ έχω.



Από το βιβλίο: Σωκράτης Σκαρτσής, «Η γραμμή της ποίησης», Ταξιδευτής, Αθήνα 2008, σελ. 159.

ΑΠΕΙΡΩΣ

ΣΩΚΡΑΤΗΣ Λ. ΣΚΑΡΤΣΗΣ (1936)


[Η ΟΡΜΗ ΜΟΥ]

Η ορμή μου.
Κι είμαι εδώ.
Κοιτάζομαι
αυτός ο άπειρος αλλά όλος κόσμος
και το δικό του άπειρο όλο απέξω
κι ωραία μαζί αυτή η αναπνοή
κι αυτά που λέει
και μ’ αναπνέει γυμνή.

Ωραία λόγια βουνά
γλυκιά συναίσθηση θάλασσα
κι αυτή η οντότητα η άπλα
λευκό επίπεδο
ν’ ανατέλλω ας πούμε ήλιος
κι αεράκι αυτοΰπαρξης.
Είμαι. Δεν είμαι.



Από το βιβλίο: Σωκράτης Λ. Σκαρτσής, «Πέτρα της αγάπης», Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2007 σελ. 11-12.