ΤΡΟΠΙΚΟΣ ΣΤΟ ΑΛΦΑ

ΑΘΗΝΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

ΤΡΟΠΙΚΟΣ ΣΤΟ ΑΛΦΑ

Στα εσπεριδοειδή μόνο πιστεύω

και στο σώμα μου.

Άστρο του μαύρου

στα μαλλιά της λέαινας.

Από το βιβλίο: Αθηνά Παπαδάκη, «Γη και πάλι», Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1995, σελ. 62.

ΔΙΑΔΡΟΜΗ

ΑΘΗΝΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Λουτρόπολη

βαθιά ριγμένη στη μετακινούμενη θάλασσα.

Τί ώρα κι αυτή.

Με ήχους παλιών πανηγυριών στην επτάλοφη ψυχή.

Όλα θέλουν τη στιγμή τους έλεγε

αι βάδιζε

στο κοφτερό χορτάρι του χρόνου.

Λίγο πριν στρίψουν οι ζαφειρένιες στοές

για να φανούν τα περιστέρια,

τα σκουλαρίκια της,

έλαμψαν δράκοι

κάτω απ’ το χώμα.

Από το βιβλίο: Αθηνά Παπαδάκη, «Γη και πάλι», Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1995, σελ. 67.

ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ

ΑΘΗΝΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ


ΧΩΡΙΣ ΟΠΛΙΣΜΟ

Τοκετός μουσικής στον κόσμο με φέρνει.
Προβολέας μ’ αγγίζει
στου ανέμου το μπλε.

Χορεύω κάτω από τον ανεμιστήρα.
μαχαιροφόρος
γυρίζοντας
τα στοιχεία μου λύνει.

Της νύχτας άγνωστε εραστή,
θρησκεία βράχων είσαι.
Κι εγώ μια πτήση δοκιμαστική.


Από το βιβλίο: Αθηνά Παπαδάκη, «Ωχροτάτη έως του λευκού», Εκδόσεις Καστανιώτη Αθήνα 1989, σελ. 20.

ΑΦΥΠΝΙΖΩ ΤΟ ΦΡΕΝΟ

ΑΘΗΝΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ


Η ΦΥΣΗ ΑΜΥΝΕΤΑΙ ΜΕΣ’ ΑΠΟ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ

Οι αλχημιστές ήταν πρίγκηπες,
σαν
έριχναν το νιτρικό οξύ στη γλυκερίνη
λύκοι κατέβαιναν σαν παγετώνες
και το μαλλί των προβάτων μάκραινε·
μέχρι να γίνει ο τρόμος αόρατος.

Είν’ άσυλο το πείραμα συναισθημάτων.

Ο μελανόμορφος ηλεκτρισμός
του διακόπτη φυλακισμένος
και η φυγόκεντρος
όταν για χάρη της αφυπνίζω το φρένο
είναι δυνάμεις χθόνιες, με χρησιμποποιούν.

Όταν θελήσουν, διεγείρονται για μιαν οριακή τριβή με τον Άδη.




Από το βιβλίο: Αθηνά Παπαδάκη, «Ωρχροτάτη έως του λευκού», Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1989, σελ. 37.