ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1980 ΑΠΕΒΙΩΣΕ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ

ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ: Ο ΓΙΓΑΝΤΑΣ (Π.Χ.)

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1980 ΠΕΘΑΝΕ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ

ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ: ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ

ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ

ΠΑΝΩ ΣΤ'  ΑΡΓΥΡΟ ΣΚΑΜΝΙ

Πάνω στ' αργυρό σκαμνί
θρονιασμένη νια στα μαύρα
κι όλο πλέκει σιωπηλή
με χρυσάφι δυο γαϊτάνια

Πέρασε του Ρήγα ο γιος
και του Βασιλιώς τ' αγγόνι
δυο λεφούσια από μπρος
και την πέρδικα ζυγώνει

Πλέκε τα και κρώσαινέ τα
δώδεκα λογιώ κάνε τα
σε κανένα μη τα δώσεις
κι ύστερα το μετανιώσεις

Δως μου τα για χίλια γρόσα
κι άμα θέλεις κι άλλα τόσα
δως μου τα να σε θυμάμαι
τις βραδιές που δεν κοιμάμαι

Δε μου τα δωκες με γρόσα
μ' εκατό και με διακόσα
μα τα δίνεις σαν ορίσω
πιο σιμά και σε φιλήσω

Στίχοι: Γιάννης Κακουλίδης.

Μουσική: Χριστόδουλος Χάλαρης.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ: Ο ΘΟΥΡΙΟΣ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ: Ο ΘΟΥΡΙΟΣ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1980 ΕΦΥΓΕ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1980
ΕΦΥΓΕ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ

ΜΙΛΑΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ

ΜΙΛΑΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ: ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ

Στίχοι: Κ.Χ. Μύρης.

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος.

ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ: ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1980 ΠΕΘΑΝΕ Ο ΜΕΓΑΣ ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ: ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1980 ΕΦΥΓΕ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ 

ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΜΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ

Πότε θα κάμει ξαστεριά,
πότε θα φλεβαρίσει,
να πάρω το ντουφέκι μου,
την έμορφη πατρόνα,
να κατεβώ στον Ομαλό,
στη στράτα του Μουσούρου,
να κάμω μάνες δίχως γιους,
γυναίκες δίχως άντρες,
να κάμω και μωρά παιδιά,
να κλαίν’ δίχως μανάδες,
να κλαίν’ τη νύχτα για νερό,
και την αυγή για γάλα,
και τ’ αποδιαφωτίσματα
τη δόλια τους τη μάνα...

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ 1980 ΠΕΘΑΝΕ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ: ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ


ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΤΕ

Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ ΨΕΛΝΕΙ ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ ΨΕΛΝΕΙ ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΙΑΚΩΒΟ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗ

Απεβίωσε σήμερα ο Ιάκωβος Καμπανέλλης

ΛΑΕ, ΜΗ ΣΦΙΞΕΙΣ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ

Μεγάλα νέα φέρνω από κει πάνω
περίμενε μια στάλα ν' ανασάνω
και να σκεφτώ αν πρέπει να γελάσω,
να κλάψω, να φωνάξω, ή να σωπάσω.
Οι βασιλιάδες φύγανε και πάνε
και στο λιμάνι τώρα, κάτω στο γιαλό,
οι σύμμαχοι τους στέλνουν στο καλό.
Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν
από ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν
κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες,
αγάλι-αγάλι εγίναν νεκροθάφτες
και ποιός πληρώνει πάλι τα σπασμένα
και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ' την αρχή
κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί.

Το ριζικό μου ακόμα τί μου γράφει
το μελετάνε τρεις μηχανορράφοι.
Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες
με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες.
Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι
και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί
προσμένουν κάτι νέο να φανεί.
Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,
σαράντα με το λάδι και το ξύδι
κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.

Λαέ, μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες που ’χεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο, αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ, μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.



Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης.
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος.
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης.

31 ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΧΩΣ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΞΥΛΟΥΡΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ: ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΞΑΣΤΕΡΙΑ & ΤΟΝ ΘΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ "ΤΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΜΑΝΤΑΤΑ"

Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ "ΤΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΜΑΝΤΑΤΑ" ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟ

Ποίηση: Βιτσέντζος Κορνάρος.
Μουσική: Χριστόδουλος Χάλαρης.

Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ ΚΑΙ ΧΡΗΣΤΟ ΛΕΟΝΤΗ

Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ ΚΑΙ ΧΡΗΣΤΟ ΛΕΟΝΤΗ


ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ
(ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΕΝΟ ΤΣΟΥΚΑΛΙ)

Έπεσε ο άνεμος, σιωπή. Στη γωνιά της κάμαρας,
ένα αλέτρι συλλογισμένο, περιμένει τ' όργωμα.
Ακούγεται πιο καθαρά, το νερό που κοχλάζει στο τσουκάλι.

Αυτοί που περιμένουν στον ξύλινο πάγκο,
είναι οι φτωχοί, οι δικοί μας οι δυνατοί,
είναι οι ξωμάχοι κι οι προλετάριοι,
κάθε τους λέξη είναι ένα ποτήρι κρασί
μια γωνιά μαύρο ψωμί
ένα δέντρο πλάι στο βράχο
ένα παράθυρο ανοιχτό στη λιακάδα.
Είναι οι δικοί μας Χριστοί, οι δικοί μας Άγιοι.

Τα δαχτυλικά τους αποτυπώματα,
δεν είναι μονάχα στα μητρώα των φυλακών,
φυλάγονται στα αρχεία της ιστορίας,
τα δαχτυλικά τους αποτυπώματα
είναι οι πυκνές σιδηροδρομικές γραμμές,
που διασχίζουν το μέλλον.
Κι η καρδιά μου εμένα, τίποτα πιότερο συντρόφια μου,
ένα πήλινο μαυρισμένο τσουκάλι,
που κάνει καλά τη δουλειά του.

ΑΓΡΙΜΙΑ ΚΙ ΑΓΡΙΜΑΚΙΑ ΜΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ


ΑΓΡΙΜΙΑ ΚΙ ΑΓΡΙΜΑΚΙΑ ΜΟΥ

- Αγρίμια κι αγριμάκια μου
λάφια μου μερωμένα
πέστε μου πού 'ναι οι τόποι σας,
πού 'ν’ τα χειμαδιά σας;

- Γκρεμνά 'ναι ’μάς οι τόποι μας
λέσκες τα χειμαδιά μας
τα σπηλιαράκια του βουνού
είναι τα γονικά μας.

ΜΝΗΜΗ ΝΙΚΟΥ ΞΥΛΟΥΡΗ (8.2.1980)

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ


ΣΕ ΨΗΛΟ ΒΟΥΝΟ

Σε ψηλό βουνό,
σε ριζιμιό χαράκι,
κάθεται ν-αϊτός
βρεμένος, χιονισμένος
ο καημένος και παρακαλεί
τον ήλιο ν' ανατείλει:
Ήλιε ανάτειλε-ήλιε ανάτειλε.
Ήλιε λάμψε και δώσ’ μου
για να λυώσουνε
τα χιόνια απ’ τα φτερά μου
και τα κρούσταλλα
από τ' ακράνυχά μου.
Ήλιε ανάτειλε-ήλιε ανάτειλε.



ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ


ΧΙΛΙΑ ΜΥΡΙΑ ΚΥΜΑΤΑ

Χίλια μύρια κύματα μακριά τ' Αϊβαλί

Μέρες της αρμύρας κι ο ήλιος πάντα εκεί
με τα μακεδονίτικα πουλιά και τ' αρμενάκια
που ελοξοδρόμησαν και χάσανε την Μπαρμπαριά

Πότε παραμονεύοντας τον πόρφυρα
το μαύρο ψάρι έρχεται φεύγει
μικραίνουν οι κύκλοι του

Χίλια μύρια κύματα μακριά τ' Αϊβαλί

Μεγάλωσαν τα γένια μας η ψυχή μας αλλιώτεψε
αγριεμένο το σκυλί γαβγίζει τη φωνή του
βοήθα καλέ μου μη φαγωθούμε μεταξύ μας

Χίλια μύρια κύματα μακριά τ' Αϊβαλί

Ώρες ώρες μερεύουμε με τη χορδή της λύρας
δεμένος πισθάγκωνα στο μεσιανό κατάρτι
ο Χιώτης ο τυφλός τραγουδιστής βραχνός προφήτης
μασώντας τη μαστίχα του παινεύει την Ελένη
κι άλλοτε τη Τζαβέλαινα τραβάει στο χορό

Χίλια μύρια κύματα μακριά τ' Αϊβαλί



ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ


ΦΙΛΕΝΤΕΜ

Ε μια παντρεμένη αγαπώ
Θεός να την φωτίσει μωρό μου,
μια παντρεμένη αγαπώ
Θεός να την φωτίσει μωρό μου.

Τον άντρα της ν' απαρνηθεί
κι εμένα ν' αγαπήσει,
τον άντρα της ν' απαρνηθεί
κι εμένα ν' αγαπήσει.

Φιλεντέμ, φιλεντέμ, φιλεντέμ,
φιλεντέμ, φιλεντέμ, ω κι αμάν-αμάν,
φιλεντέμ, φιλεντέμ, φιλεντέμ,
φιλεντέμ, φιλεντέμ, ω κι αμάν-αμάν.

ʼσπρα ρόδα στην αυλή σου,
πώς κοιμάσαι μοναχή σου;
Πώς κοιμάσαι μοναχή σου;
ʼσπρα ρόδα στην αυλή σου.

Φιλεντέμ, φιλεντέμ, φιλεντέμ,
φιλεντέμ, φιλεντέμ, ω κι αμάν-αμάν,
φιλεντέμ, φιλεντέμ, φιλεντέμ,
φιλεντέμ, φιλεντέμ, ω κι αμάν-αμάν.

Ω μια παντρεμένη αγαπώ
έχει και δυο παιδάκια γιάλα-γιάλα,
μια παντρεμένη αγαπώ
έχει και δυο παιδάκια γιάλα-γιάλα.

Το 'να θα στέλνω για νερό
τ' άλλο για ξυλαράκια,
το 'να θα στέλνω για νερό
τ' άλλο για ξυλαράκια.

Φιλεντέμ, φιλεντέμ, φιλεντέμ,
φιλεντέμ, φιλεντέμ, ω κι αμάν-αμάν,
φιλεντέμ, φιλεντέμ, φιλεντέμ,
φιλεντέμ, φιλεντέμ, ω κι αμάν-αμάν.

Άσπρα ρόδα και μεγάλα,
βρε πώς κοιμάσαι δίχως άντρα;
Πώς κοιμάσαι δίχως άντρα;
άσπρα ρόδα και μεγάλα.

Φιλεντέμ, φιλεντέμ, φιλεντέμ,
φιλεντέμ, φιλεντέμ, ω κι αμάν-αμάν,
φιλεντέμ, φιλεντέμ, φιλεντέμ,
φιλεντέμ, φιλεντέμ, ω κι αμάν-αμάν.

Φιλεντέμ, φιλεντέμ, φιλεντέμ,
φιλεντέμ, φιλεντέμ, ω κι αμάν-αμάν,
φιλεντέμ, φιλεντέμ, φιλεντέμ,
φιλεντέμ, φιλεντέμ, ω κι αμάν-αμάν.




Στίχοι: Κ.Χ. Μύρης.
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος



ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ ΚΑΙ Η ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ


ΛΑΕ, ΜΗ ΣΦΙΞΕΙΣ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ

Μεγάλα νέα φέρνω από 'κει πάνω
περίμενε μια στάλα ν' ανασάνω
και να σκεφτώ αν πρέπει να γελάσω
να κλάψω, να φωνάξω, ή να σωπάσω

Οι βασιλιάδες φύγανε και πάνε
και στο λιμάνι τώρα, κάτω στο γιαλό
οι σύμμαχοι τους στέλνουν στο καλό

Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν
από 'ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν
κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες
αγάλι-αγάλι εγίναν νεκροθάφτες

Και ποιος πληρώνει πάλι τα σπασμένα
και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ' την αρχή
κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί

Το ριζικό μου ακόμα τι μου γράφει
το μελετάνε τρεις μηχανογράφοι
Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες
με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες

Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι
και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί
προσμένουν κάτι νέο να φανεί

Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι
σαράντα με το λάδι και το ξύδι

Κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί

Λαέ, μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι
Οι αγώνες που' χεις κάνει δεν 'φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε

Λαέ, μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί



Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης.
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος.

Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΤΟΝ ΘΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ


Ο ΘΟΥΡΙΟΣ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

Ώς πότε παλικάρια να ζούμε στα στενά,
μονάχοι σα λεοντάρια σταις ράχαις στα βουνά;
Καλλιό 'ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνοι σκλαβιά και φυλακή.

Σπηλιαίς να κατοικούμε, να βλέπωμεν κλαδιά,
να φεύγωμ' απ' τον κόσμον για την πικρή σκλαβιά;
Καλλιό 'ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνοι, σκλαβιά και φυλακή.

Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς,
τους φίλους, τα παιδιά μας κι όλους τους συγγενείς;
Καλλιό 'ναι μίας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνοι, σκλαβιά και φυλακή.



Μουσική: Χρήστος Λεοντής.

ΣΤΟ ΒΛΕΦΑΡΟ ΤΟΥ ΚΕΡΑΥΝΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ


ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ

Γεννήθηκα στο βλέφαρο του κεραυνού,
σβήνω κυλώντας στα νερά.
Ανέβηκα στην κορυφή της συννεφιάς
σαλτάροντας με τις τριχιές του λιβανιού,
πήρα το δρόμο της σποράς.

Κοιμήθηκα στο προσκεφάλι του σπαθιού,
είχα τον ύπνο του λαγού.
Αγνάντευα την πυρκαγιά της θεμωνιάς
αμίλητος την ώρα της συγκομιδής,
πήρα ταγάρι ζητιανιάς.

Αντάμωσα τον χάρο της ξερολιθιάς,
το άλογο στ' αλώνι να ψυχομαχεί,
πήρα ταγάρι ζητιανιάς.



Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος.
Στίχοι: Κ.Χ. Μύρης.