Η ΘΕΪΚΗ ΣΤΙΓΜΗ

LYDIE DATTAS

Η ΘΕΪΚΗ ΣΤΙΓΜΗ

Πέρασα τη νιότη μου γυρεύοντας το κάλλος,

βρήκα το κάλλος χάνοντας τη νιότη μου.

Τί θα ήταν το κάλλος χωρίς το κάλλος των αγγέλων;

Το κάλλος μ’ επέλεξε να είμαι η αγαπημένη των αγγέλων.

Αλλά η θεϊκή στιγμή οπού το κάλλος μάς εγκαταλείπει:

το κάλλος μου ωχριούσε στο βλέμμα των αγγέλων,

το βλέμμα τους χαράκωνε το κάλλος μου δίχως να το βλέπει.

Τούτη η δυστυχία μ’ έσωζε όταν πίστευα ότι πέθαινα,

η δυστυχία δεν είναι ποτέ ό,τι πιστεύουμε ως δυστυχία.

Η δυστυχία με άφησε θαυμάσια μόνη μου:

ποτέ δεν ήμουν μόνη αφόταν με αγάπησαν οι άγγελοι,

η δυστυχία μου είναι τόσο γλυκιά που υπερκαλύπτει τον έρωτα,

η δυστυχία με αγαπάει τόσο που θα ’ναι για πάντα.

Οι άγγελοι έχουν βάλει το χέρι τους σε τούτη την τόσο γλυκιά δυστυχία.

Η δυστυχία μ’ έχει ανεβάσει ίσαμε την κορυφή του γαλάζιου,

και αγάπησα τη δυστυχία ως ευτυχία αγνότερη.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΠΟΛΥ ΑΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ

LYDIE DATTAS

ΠΟΛΥ ΑΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ

Ποτέ δεν θέλησα να μοιάσω σε κανέναν.

Θέλω να πάω στον ουρανό με τα δικά μου μέσα

διότι μετά ο Θεός πάντα θα προκρίνει τα ελαττώματά μου.

Θα σε περιφρονούσα αν μου έμοιαζες:

ο άσπρος κρίνος ουδέποτε μιμήθηκε τις πασχαλιές.

Ω θεία η ηδονή να γίνεσαι ο εαυτός σου!

Η πραότητα ήταν το μοναδικό μου υπόδειγμα.

Ο άσπρος κρίνος μού ’χει δώσει το αγνότερο φιλί του

όταν ένιωσα τόσο αδύναμη όσο και ο Θεός.

Ο ουρανός θα έχει τα ακριβή χαρακτηριστικά του προσώπου μου

την ημέρα που θα πρέπει ν’ ανασυστήσω την όψη μου,

για να μην καταχρασθώ των ουρανών την αγαθότητα.

Είμαι πολύ αδύναμη ακόμα για να πεθάνω·

πρέπει να είσαι τέλειος για ν’ αξίζεις τον θάνατο.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΛΥΝΤΙ ΝΤΑΤΤΑ!

LYDIE DATTAS (1948)


BONTÉ DE LYS

Je crois en la blancheur immaculée des lys.
Rien n’égale la joie du lys blanc dans le coeur,
le lys blanc qui jamais ne trahit la beauté.
Que croisse dans mon âme le pur amour des lys,
rien ne peut égaler la joie de rester pure
quand la joie m’a jetée dans les bras purs des lys.
Le lys blanc mentirait s’il te cachait ta mort.
Le lys blanc m’assistait de sa blanche agonie
le lys blanc a guéri mon âme de son doute.
Le doute est le seul mal dont on puisse mourir.
Un seul lys a suffi à faire pâlir la mort.
Que serait la bonté sans la bonté des lys
et le divin parfum du lys blanc dans ton âme?