ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΚΑΜΝΤΕΝ, 1892

 

JORGE LUIS BORGES

 

 

ΚΑΜΝΤΕΝ, 1892

 

Η μυρουδιά από τον καφέ και τις εφημερίδες.

Της Κυριακής πρωί, και η συνακόλουθή του πλήξη,

και μάταιοι στίχοι αλληγορικοί έχουν καταλήξει

χώρο να πιάνουν κάμποσο μες στις επιφυλλίδες –

τί τύχη είχε ο συνάδελφός του! Ο γέρος τώρα πέφτει

στην κλίνη του, ξαπλώνει, κάτασπρος, στη φτωχική του

γωνίτσα που ’ναι η κατοικία του όλη. Τη δική του

βλέπει όψη να κοιτάζεται μες στον παλιό καθρέφτη.

Και σκέφτεται, χωρίν καν έκπληξη πια, πως τούτη η όψη

είναι ο ίδιος, ναι. Και αβέβαιο το χέρι, δίχως χρώμα,

τα ανάκατά του γένια πιάνει και το κούφιο στόμα.

Το τέλος του κοντεύει λέει η φωνή του – τό ’χει υπόψη:

Υπάρχω – δεν υπάρχω. Αλλά στους στίχους μου εσήμαν-

ε η ζωή το θαύμα της το μέγα. Ήμουν ο Ουώλτ Ουίτμαν.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

 

 

ΓΟΥΙΤΜΑΝ!

WALT WHITMAN (1819-1892)





O CAPTAIN MY CAPTAIN!



O Captain my Captain! our fearful trip is done,

The ship has weathered every rack, the prize we sought is won,

The port is near, the bells I hear, the people all exulting,

While follow eyes the steady keel, the vessel grim and daring;

But O heart! heart! heart!

O the bleeding drops of red,

Where on the deck my Captain lies,

Fallen cold and dead.



O Captain! my Captain! rise up and hear the bells;

Rise up--for you the flag is flung for you the bugle trills,

For you bouquets and ribboned wreaths for you the shores a-crowding,

For you they call, the swaying mass, their eager faces turning;

Here Captain! dear father!

This arm beneath your head!

It is some dream that on the deck,

You've fallen cold and dead.



My Captain does not answer, his lips are pale and still;

My father does not feel my arm, he has no pulse nor will;

The ship is anchored safe and sound, its voyage closed and done;

From fearful trip the victor ship comes in with object won;

Exult O shores, and ring O bells!

But I, with mournful tread,

Walk the deck my Captain lies,

Fallen cold and dead.







Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Daniela Freitas.

ΓΟΥΩΛΤ ΓΟΥΙΤΜΑΝ!

WALT WHITMAN (1819-1892)


A GLIMPSE

A glimpse, through an interstice caught,
Of a crowd of workmen and drivers in a bar-room, around the stove,
late of a winter night--And I unremark'd seated in a corner;
Of a youth who loves me, and whom I love, silently approaching, and
seating himself near, that he may hold me by the hand;
A long while, amid the noises of coming and going--of drinking and
oath and smutty jest,
There we two, content, happy in being together, speaking little,
perhaps not a word.



Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Anahi Gonzalez.