Χθες μεσάνυχτα και κάτι κατηφόρισα στην μικρή την πλατεΐτσα που σε γνώρισα κάποιο άγαλμα που μ’ είδε με θυμήθηκε και τον πόνο μου να ακούσει δεν αρνήθηκε
Και του μίλησα για σένα και για μένανε και τα μάτια του βουρκώναν και όλο κλαίγανε τού ’πα για το φέρσιμό σου και για τα άλλα σου τα ασυγχώρητα τα λάθη τα μεγάλα σου
Κι ύστερα με πιάσαν Θέ μου κάτι κλάματα που με βρήκανε κουρέλι τα χαράματα με το άγαλμα ώς το δρόμο προχωρήσαμε μου εσκούπισε τα μάτια και χωρίσαμε
Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗ
ΑΪΝΤΕ ΚΑΙ ΝΤΕ
Άιντε και ντε άιντε και ντε άιντε και ντε άιντε ντε άιντε και ντε
Άιντε το τραίνο πήγαινε όρθιος ο μηχανοδηγός με το κασκέτο του στραβά καλό τιμόνι κουμαντάριζε μες στη καπνιά μες στη βραδυά με μπλούζα σα λυκοπροβιά ασίκης μηχανοδηγός με το μικρό μουστάκι του καλό τιμόνι οδήγαγε το τραίνο για τον ουρανό άιντε και ντε...
Κι όλο στον ουρανό το τραίνο πήγαινε άιντε και νύχτωνε πίσω του δάσος ορφανό άφηνε μιαν ουρά καπνό στο ματωμένο δειλινό άιντε ντε
Άιντε και ντε... μες στην πετσέτα το ψωμί και το κρομμύδι ώρα για σκόλασμα παιδιά ένας σπουργίτης μοναχά τα ψίχουλα τσιμπολογά άιντε και ντε...
Άιντε και ντε... άιντε τα τραίνα βούλιαξαν ένα μονάχο καταμόναχο έξω απ' τις ράγες πήγαινε με τους νεκρούς του θερμαστές και τους νεκρούς εισπράκτορες μια μαλακιάν ουρά καπνό άφηνε μες στον ουρανό μεγάλο δάσος ορφανό μια μαλακιάν ουρά καπνό στο μαραμένο δειλινό άιντε και ντε...
Άιντε και ντε... κάψα και σίδερο Να μια, να δυο, να κι άλλη μια δώσ' του ξινάρια και σφυριά κι ο δυναμίτης στη βραχόπετρα στα μάτια σου πέτρα μουγκή στα μάτια σου πέτρα σκληρή σπίτι δεν έχτισες εσύ με τη δουλειά σου τη βαριά χτίσ' το λοιπόν με την βαρειά - να δυο, να τρεις, να κι άλλη μια κι ο κόκορας λαλεί μακριά άιντε και ντε...
Χθες μεσάνυχτα και κάτι κατηφόρισα στην μικρή τη πλατεΐτσα που σε γνώρισα Κάποιο άγαλμα που μ' είδε με θυμήθηκε και τον πόνο μου να ακούσει δεν αρνήθηκε
Και του μίλησα για σένα και για μένανε και τα μάτια του βουρκώναν και όλο κλαίγανε Τού 'πα για το φέρσιμο σου και για τα άλλα σου τα ασυγχώρητα τα λάθη τα μεγάλα σου
Κι ύστερα με πιάσαν θεέ μου κάτι κλάματα που με βρήκανε κουρέλι τα χαράματα Με το άγαλμα ώς το δρόμο προχωρήσαμε μου εσκούπισε τα μάτια και χωρίσαμε.
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ: ΞΕΓΥΜΝΩΣΤΕ ΤΑ ΣΠΑΘΙΑ
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος. Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος. Από την κινηματογραφική ταινία "Εκείνος κι εκείνος" με την Τζένη Καρέζη και τον Φαίδωνα Γεωργίτση.
Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗ
ΑΪΝΤΕ ΚΑΙ ΝΤΕ
Άιντε και ντε άιντε και ντε άιντε και ντε άιντε ντε άιντε και ντε
Άιντε το τραίνο πήγαινε όρθιος ο μηχανοδηγός με το κασκέτο του στραβά καλό τιμόνι κουμαντάριζε μες στη καπνιά μες στη βραδυά με μπλούζα σα λυκοπροβιά ασίκης μηχανοδηγός με το μικρό μουστάκι του καλό τιμόνι οδήγαγε το τραίνο για τον ουρανό άιντε και ντε...
Κι όλο στον ουρανό το τραίνο πήγαινε άιντε και νύχτωνε πίσω του δάσος ορφανό άφηνε μιαν ουρά καπνό στο ματωμένο δειλινό άιντε ντε
Άιντε και ντε... μες στην πετσέτα το ψωμί και το κρομμύδι ώρα για σκόλασμα παιδιά ένας σπουργίτης μοναχά τα ψίχουλα τσιμπολογά άιντε και ντε...
Άιντε και ντε... άιντε τα τραίνα βούλιαξαν ένα μονάχο καταμόναχο έξω απ' τις ράγες πήγαινε με τους νεκρούς του θερμαστές και τους νεκρούς εισπράκτορες μια μαλακιάν ουρά καπνό άφηνε μες στον ουρανό μεγάλο δάσος ορφανό μια μαλακιάν ουρά καπνό στο μαραμένο δειλινό άιντε και ντε...
Άιντε και ντε... κάψα και σίδερο Να μια, να δυο, να κι άλλη μια δώσ' του ξινάρια και σφυριά κι ο δυναμίτης στη βραχόπετρα στα μάτια σου πέτρα μουγκή στα μάτια σου πέτρα σκληρή σπίτι δεν έχτισες εσύ με τη δουλειά σου τη βαριά χτίσ' το λοιπόν με την βαρειά - να δυο, να τρεις να κι άλλη μια κι ο κόκορας λαλεί μακριά άιντε και ντε...