ΠΟΥΛΙ ΡΕΖΕΝΤΑ

 

FRANCIS PICABIA

 

ΠΟΥΛΙ ΡΕΖΕΝΤΑ

 

Ένα βράδυ, με τη μακριά της κόμη ριγμένη κατά πίσω

η παράξενη μικρή χορεύτρια έγινε ολόκληρη ζωστήρας.

Από ελώδη πυρετό υποφέροντας έγινε περιπάτων ανάμνηση

και γερά εμψυχωμένη άδειαζε στο στόμα μου ένα κάποιο ποτό.

 

* * *

 

Γλυκίσματα με κόκκινη ζάχαρη σαν κότσος τυλιγμένος

όπου του μουσικού κουτιού η παλιά εκκλησία

φορώντας κόσμημα ένα μικρό περιδέραιο από κουταβόπερλες

εμπήκε στο υπέροχο δωμάτιό μου.

 

* * *

 

Τα χέρια μου τις νύχτες στροβιλίζονται στη χλόη

όπου το χαμόγελό της σπινθήριζε από πίσω ακίνητο

στο ιδιαιτέρως ήσυχο δωμάτιο

και όντας ακόμα όρθια την επήρε ο ύπνος.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ

 

FRANCIS PICABIA

 

ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ

 

Έτσι όπως κάθομαι στου νερού τη σκιά

η μελαγχολική ιδέα με πιάνει και με παρασύρει

προς τις εποχές του αριστερού χεριού.

Τα πουλιά δεν σταματούν ειμή μόνο για να θρηνήσουν!

Το τρομακτικότερο όλων είναι

ότι θα πεθάνετε σε μικρά-μικρά κομμάτια

και στο λάθος μέρος της ζωής,

κρατώντας το κεφάλι στα χέρια σας, εντελώς ασκόπως.

Πάρτε ένα χρωματιστό ποτήρι,

ρίξτε μέσα τρεις σταγόνες ψύχους,

και θα έχετε το άρωμα τού μετέπειτα.

Σε κανέναν μην είστε ευγνώμονες·

αυτοί που επιζούν είναι οι δολοφόνοι.

Ο δε θάνατος είναι η οριζόντια προέκταση

ενός τεχνητού ονείρου,

καθώς η ζωή δεν είναι επαληθεύσιμη.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΡΑΧΑΤ ΛΟΥΚΟΥΜ

 

FRANCIS PICABIA

 

ΡΑΧΑΤ ΛΟΥΚΟΥΜ

 

Όλο αναποδιές μου τυχαίνουν σε απόκρημνες και εντελώς γυμνές πλαγιές, όπου

Δίχως φούστα αναστοχάζονται οι αναπηδήσεις τη θάλασσα

Για να με φιλήσουν ηδονικά σαν νά ’μαι εγώ μπουκέτο

Ενώ μου αποκοιμίζει τα μικρά μου δάκρυα τα γεμάτα όπιο

Η επιστήμη η αχανής, αυτός ο χαρακτηριστικός τύπος

Φεγγαρίσιου μανδαρίνου, που του δείχνω κι εγώ

Το ρούχο μου που μοιάζει με χαρταετό βουτηγμένον σε μέλι παγωμένο.

Το έγραψα στην μεταμορφωμένη κλίνη του καλοκαιριού

Να θωπεύεις τα στήθη ξανά και ξανά και πάλι

Στο κλειστό μουσείο

Κάτω από ρούχα σαν μπόγο και όλο πλισέδες

Που γίνονται έπειτα στο εκκρεμές ψιμύθιο.

Του αλκοόλ ο σταυρός πάνω στον γαλάζιο ποιητικό λαιμό

Μου ξυπνάει έναν φράχτη όλο φανάρια,

Μια  φοβερή πιρουέτα

Χορευτική επάνω στην πίστα

Στο σιωπηλό απρόοπτο κάποιας άδειας αλέας

Όπου και βρίσκομαι εγώ στο βουνό με τις υπερήφανες γυναίκες

Τις ίσαμε τον λαιμό τους σμιλεμένες.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΚΟΛΥΜΠΙ

 

FRANCIS PICABIA

 

ΚΟΛΥΜΠΙ

 

Είμαι ο αντικατοπτρισμός επάνω από τη λογοτεχνία

της αστικής αψίνθου.

Τρυφερή υπόθεση κάποιου αλκοολικού στουπιού,

συγγραφέας-φάντασμα νέου έργου!

Ο δρόμος είναι διακριτικά ανήμερος,

τον χαρακώνουν κάτι εκλάμψεις.

Ο θάνατος, ευκαιρία μοναδική

μεγαλείων αόρατων,

έχει απλώσει την αρίδα του σε ανάκλιντρο.

Σαν άλλος ποιητής που δεν έχει ταίρι

είμαι του κακοραμμένου ρούχου ο συγγραφέας.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΔΥΟ ΑΝΑΓΚΕΣ ΟΠΩΣ Η ΚΟΙΛΙΑ

FRANCIS PICABIA

ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΔΥΟ ΑΝΑΓΚΕΣ ΟΠΩΣ Η ΚΟΙΛΙΑ

Με πράσινο φως φωτίζονται οι πράξεις των υπό

το κήρυγμα ηθικής της αξιοπρέπειας· η μουσική

της καλαισθησίας χειρονομεί παράδοσιν, ακόμα

και εκείνη των αντιγραφέων του Λούβρου, που κατά

τις δυνάμεις των απομιμούνται τα έργα των μεγάλων,

όπως ο Σαρδέν αντέγραφε όσο έφτανε η δύνα-

μί του ένα μισοβρασμένο αυγό ή ένα καφόμυλο.

Θα κάνατε καλλίτερα κύριοι, να ζωγραφίζατε τις

κρημνώδεις κτές της Διέππης με μπλε και κόκκι-

νο, η φύσις βλέπετε δεν είναι αρκετά μοντέρνα!

Προς αποφυγήν παρεξηγήσεως του βιβλίου μου

τελειώνω με ένα ποιημάτιον:

Το DADA είναι ασύλληπτον

Όπως η ατέλεια

Δεν υπάρχουν κομψές γυναίκες

Όπως δεν υπάρχει αλήθεια.

1920

Μετάφραση: Δημήτριος Βέσκος.

Από το βιβλίο: Δημήτριος Βέσκος, «Ποιητική Ανθολογία Dada», Εκδώσεις Δωδώνη, Αθήνα 1983, σελ. 111.