HUGO VON HOFMANNSTHAL (1874-1929)
ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΤΟΥΣΣτο χέρι της το κύπελλο κρατούσε ακόμα
— στο χείλος του μια περασιά σαγόνι στόμα·
τί σταθερά και τί αλαφρά έκαμπτε το γόνα,
που κάτω δεν τής χύθηκε ούτε μιά σταγόνα. Α-
λαφρύ και σταθερό το χέρι του στη δράση!
Καβάλλαγε το ατίθασο, το φρέσκο το άτι·
με δυό κινήσεις του συνήθεις, του αναβάτη η
πυγμή έφτανε μεμιάς τον ίππο να δαμάσει.
Σαν όμως απ’ το χέρι της επήγε εκείνος
το κύπελλο να πάρει το αλαφρύ, γεμάτο
ως είταν, ξάφνου τους φάνηκε βαρύ και
ασήκωτο· και κανενός τους δεν εβρήκε
το χέρι χέρι του άλλου, κι έτσι εχύθη ο οίνος
με ευθύνη και των δυό στο πάτωμα όλος κάτω.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.