Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα HOFMANNSTHAL (HUGO VON). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα HOFMANNSTHAL (HUGO VON). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 21 Μαΐου 2020

Η ΑΝΤΖΗ ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ ΧΟΦΜΑΝΣΤΑΛ




ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ


Η ΑΝΤΖΗ ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ ΧΟΦΜΑΝΣΤΑΛ

   Wir sind aus solchem Zeug, wie das zu träumen.

Μια περιδιάβαση τυχαία απ’ τις τερτσίνες
καθρέφτες κι ευωδιές και πανσελήνους (μ’ ένα
γαλάζιο σάβανο όλα τούτα τυλιγμένα)
μου τά ’φερε μαζί με φυλλωσιές και κρήνες

και σύννεφα-μπαλώματα σαν άσπρες θίνες
ατμών ανάποδα βαλμένες στα οπλισμένα
ουράνια με θεούς και θαύματα αλλαγμένα
σε λέξεις υλικές, λεπτοφυείς και φίνες.

Μιλάνε για διαβατικές, παρωχημένες
ημέρες, για μνημών κοπάδια με ποιμένες
ανθρώπους, πράγματα, όνειρα, για μια τριάδα

που πέφτει σαν τη νύχτα και με δρόσο ραίνει
τον νου μας για να μην του μαραθεί η ικμάδα. –
Απ’ ό,τι φτιάχνονται όνειρα είμαστε φτιαγμένοι.

Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2019

ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΒΙΒΛΙΑ


ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΒΙΒΛΙΑ

Χούγκο φον Χόφμανσταλ: "Η επιστολή του Λόρδου Τσάντος προς τον Φράνσις Μπέικον". Ο τίτλος στα γερμανικά: "Ein Brief".
Πρόκειται για το εισηγητικό και κορυφαίο κείμενο του ευρωπαϊκού μοντερνισμού. Δημοσιεύθηκε το 1901. Το μετέφρασα το 1988, όταν σπούδαζα στη Γερμανία. Εξαιρετική έκδοση το 1990, με την υπογραφή των δύο Νίκων του "Διάττοντα": του Βοζίκη και του Μπλαζουδάκη. Εννοείται ότι η στοιχειοθεσία έγινε στο χέρι. Τη χαλκογραφία του εξωφύλλου την φιλοτέχνησε ο Σπύρος Καραχρήστος. Περιλαμβάνει επιλογικό δοκίμιό μου για το έργο και επιλεγμένη βιβλιογραφία.

Πέμπτη 6 Ιουνίου 2019

Η ΟΨΗ ΣΟΥ…



HUGO VON HOFMANNSTHAL


Η ΟΨΗ ΣΟΥ…

Με όνειρα είχε σκεπαστεί όλη σου τότε η όψη.
Αμίλητος σε κοίταγα, βουβά ριγώντας.
Πώς μού ’ρθε; ότι είχα, λέει, κάποτε δοθεί έως
μυελού οστέων στη σελήνη –σε κοιλάδα

αγαπημένη, σε παλιότερα νυχτέρια…–
κι εκεί, στις άδειες τις πλαγιές, φτενά δεντράκια
υψώνονταν αραιά-αραιά και ανάμεσά τους
τα χαμηλά πετούσαν νέφη της ομίχλης

και στη σιγή τα πάντα δροσερά κυλούσε
και πάντα ξένα και ασημόλευκα νερά του
ο ποταμός και τραγουδούσε – πώς μού ’ρθε;

Πώς μού ’ρθε, πώς; Γιατί στα πράγματα όλα τούτα
εδώ, μα και στην ομορφιά τους –που ήταν στείρα–
με πόθο αφοσιώθηκα βαθύ, μεγάλο,
σαν τωραδά, που σου παρατηρώ την κόμη
και ανάμεσα στα βλέφαρά σου αυτή τη λάμψη!



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.





ΠΑΡΑ ΘΙΝ' ΑΛΟΣ ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ








ΠΑΡΑ ΘΙΝ' ΑΛΟΣ ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ

Σάββατο 26 Μαΐου 2018

Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2008

ΕΥΘΥΝΗ ΑΜΦΟΤΕΡΩΝ


HUGO VON HOFMANNSTHAL (1874-1929)


ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΤΟΥΣ


Στο χέρι της το κύπελλο κρατούσε ακόμα
— στο χείλος του μια περασιά σαγόνι στόμα·
τί σταθερά και τί αλαφρά έκαμπτε το γόνα,
που κάτω δεν τής χύθηκε ούτε μιά σταγόνα. Α-

λαφρύ και σταθερό το χέρι του στη δράση!
Καβάλλαγε το ατίθασο, το φρέσκο το άτι·
με δυό κινήσεις του συνήθεις, του αναβάτη η
πυγμή έφτανε μεμιάς τον ίππο να δαμάσει.

Σαν όμως απ’ το χέρι της επήγε εκείνος
το κύπελλο να πάρει το αλαφρύ, γεμάτο
ως είταν, ξάφνου τους φάνηκε βαρύ και
ασήκωτο· και κανενός τους δεν εβρήκε
το χέρι χέρι του άλλου, κι έτσι εχύθη ο οίνος
με ευθύνη και των δυό στο πάτωμα όλος κάτω.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.