Ο ΚΟΥΚΟΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΑΡΚΑΔΗΣ

Ο ΚΟΥΚΟΣ

Σαν τον κούκο,

απ’ το πουθενά θα εμφανίζομαι.

Θ’ αφήνω στη φωλιά σας το αυγό

και ύστερα, θα βγαίνω στα πλάγια

να σας παίξω την Άνοιξη.

Μέσα στην πανδαισία της

στους κρότους των χρωμάτων

ξέρω, χρειάζεστε βηματισμό

τον χτύπο τον δικό μου τον μονότονο.

κούκου! κούκου!

Όπως, τον παλιό καιρό

πέρα στα γύφτικα το αμόνι.

Από το βιβλίο: Γιάννης Ζαρκάδης, «Ο λύκος και άλλα αντισώματα», Τυπωθήτω, Αθήνα 2009, σελ. 21.

ΠΟΥΛΙΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΑΡΚΑΔΗΣ (1957)


ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤ' ΑΛΕΞΙΚΕΡΑΥΝΑ

Πάνω στις σκεπές
ανάμεσα στ' αλεξικέραυνα
ανέβηκαν πουλιά
και μεγαλώνουν τα μικρά.
Πώς να πετάνε τά μαθαίνουν
πώς να ξεφεύγουνε τις αστραπές.



Από το βιβλίο: Γιάννης Ζαρκάδης, "Ο λύκος και άλλα αντισώματα", Τυπωθήτω, Αθήνα 2009, σελ. 32.

ΠΙΣΩ ΤΗΣ ΣΤΑ ΣΚΟΤΑΔΙΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΑΡΚΑΔΗΣ


Η ΦΩΤΙΑ

Κάθομαι μπροστά στην φωτιά.
Δεν θυμάμαι από πότε
ούτε αν απομακρύνθηκα ποτέ.
Δεν ξέρω γιατί κάθομαι
μπροστά στην φωτιά
ούτε γιατί την φυσάω
μόλις πάει να σβήσει.
Ακόμα δεν ξέρω αν είναι η φωτιά
ή είναι οι φλόγες που την καίνε.
Δεν άκουσα ποτέ κάποιος να την προσπέρασε
ή κάποιος να της γύρισε την πλάτη.
Κάθομαι μπροστά στη φωτιά.
Πίσω της στα σκοτάδια, είν’ οι δικοί μου



Από το βιβλίο: Γιάννης Ζαρκάδης, «Σαρκοφάγος», Πλανόδιον, Αθήνα 2002, σελ. 16.