ΠΟΥΛΙΑ ΔΙΑΒΑΤΑΡΙΚΑ

 

ATTILIO BERTOLUCCI

 

ΠΟΥΛΙΑ ΔΙΑΒΑΤΑΡΙΚΑ

 

Γρήγορα περνούν οι όμορφες μέρες,

κι έρχεται το φθινόπωρο.

 

Θα την θυμάσαι άραγε τούτη τη γλυκύτητα

που φλομώνει του μεσημεριανού αέρα την αύρα

έτσι όπως χαϊδεύει την τελευταία στάλα του ιδρώτα στην όψη σου –

θα την θυμάσαι τάχα σε ό,τι απομένει από τούτη τη χρονιά

και από την παρατεινόμενη γαλήνια αγωνία της;

 

Ω, να φεύγεις μακριά, όταν στο αιώνιο ροδόχρωμα

της επερχόμενης εσπέρας

φεύγουν και τα διαβατάρικα πουλιά

κουβαλώντας στα φτερά τους τα ιριδίζοντα

το ύστατο φως της μέρας –

ω, εσύ να φεύγεις για χώρες μακρινές

 

όπου τα γαλήνια παράθυρα σφαλίζονται

στ’ ουρανού τα συντρίμμια επάνω.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.