ΘΩΜΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
ALBERTO LAISECA
ΠΟΥ
ΗΣΟΥΝ ΧΤΕΣ; ΔΕΝ ΗΣΟΥΝ ΕΔΩ!
(από τα κινέζικα ποιήματα)
Ακούω
την αποτρόπαιη μουσική του Τσενγκ.
Η
δυσαρμονία της μετατρέπει την ψυχή μου σε Βασίλεια Εμπόλεμα.
Δεν
είναι μουσική ούτε του ουρανού ούτε του κόσμου της γης.
Απεχθάνομαι
τη ζωγραφική του Φο:
οι
σκοπίμως ανισόρροπες μάζες της
ξερνάνε
Κίτρινο Κόσμο.
Συγχωνευμένα
βλέπω κενά
που
αντιπαρατίθενται στις μορφές με απύθμενο θράσος.
Καταριέμαι
τα εμετικά ποιήματα του Τουτ,
γιατί
ζωντανεύουν μια χούφτα άμμο στο κέντρο της όασης·
κι
έτσι ένα στίγμα στη σοδειά του σταριού μεγαλώνει
μέχρι
να πάρει διαστάσεις γιγάντιες
και
η λάσπη στον βυθό
φτάνει
να κυριαρχεί επί της διαύγειας των υδάτων.
Πού
ήσουν χτες; Δεν ήσουν εδώ!
Τσούνγκ
Τσία: Δουκάτο του Τσιν.
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
Η ΔΗΜΗΤΡΑ Χ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ ΕΥΡΙΠΙΔΗ
ALBERTO LAISECA
ΚΡΥΦΗ
ΑΔΥΝΑΜΙΑ
(από
τα κινέζικα ποιήματα)
Οι
τοίχοι του σπιτιού μου είναι από χαρτί·
τους
έχω βάψει, να μη μπορεί κανένας να τους σκίσει.
Σχεδίασα
θέματα με νερά, με σιντριβάνια και πουλιά.
Ελπίζω
οι εχθροί μας να μην προσέξουν
την
παρουσία των πουλιών,
γιατί
μόνο μια λίμνη μπορεί να σπάσει με τη μία
του
σπαθιού την κόψη.
Στο
μεταξύ, σ’ ένα εσωτερικό δωμάτιο,
εγώ
κι οι φίλοι μου, χωρίς προφυλάξεις, χωρίς έγνοιες,
κάνουμε
φασαρία σαν εκατό γιγάντιες χήνες
και
πίνουμε το χρυσό ποτό του μηλίτη.
Σεν
Τσιν. Δυναστεία Γουέι.
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
ALBERTO LAISECA
ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΟΧΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
(από τα κινέζικα ποιήματα)
Στην Πρώτη Εποχή αγαπιέται
ο Κομφούκιος.
Στη Δεύτερη Εποχή
μισείται.
Στην Τρίτη Εποχή, με φόβο
και ταπείνωση,
αγαπιέται ξανά.
Το μίσος και η αγάπη
είναι δύο κρασιά
που δεν πρέπει να ανακατεύονται.
Το μίσος χρειάζεται το
κέντρο του,
όπως και η αγάπη.
Η Τέταρτη Εποχή είναι η
Εποχή της Επιείκειας.
Χουάνγκ Χουπέχ. Δυναστεία
Λιανγκ.
Μετάφραση: Γιώργος
Κεντρωτής.
ALBERTO LAISECA
Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΣΕ ΓΥΡΕΥΕΙ
(από τα κινέζικα ποιήματα)
Η καρδιά μου σε γυρεύει
και σ’ αναζητά.
Η Ανατολική Πύλη είναι
αφύλακτη, χωρίς φρουρούς –
δεν έχουν πια καθήκον ή υποχρέωση
να τη φυλάνε.
Ο Παλιός Πύργος έχει
εγκαταλειφθεί
από του δάσους τις
αρκούδες,
κι εγώ τώρα γευματίζω
κάνοντας μια περίεργη,
παράλογη συζήτηση.
Η καρδιά μου έχει μία
Ανατολή και μία Δύση·
εκεί μέσα υπάρχει κι ένα
μονοπάτι
που διασχίζει τις εκτάσεις
τις καμένες.
Ούτε λάθος κάνω ούτε και λυπάμαι
που σε αναζητώ·
ο κίνδυνος υπάρχει μόνο της
ανυπομονησίας
που μερικές φορές με
οδηγεί στη λίμνη
με τους καθρέφτες που
μιλάνε και με τ’ άγρια γέλια τους.
Τσενγκ Φενγκ Σι. Δυναστεία
Γιουάν
Μετάφραση: Γιώργος
Κεντρωτής.
PIER PAOLO PASOLINI
ΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΩΝ
ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
Εγώ, προσωπικά, είμαι
αντικληρικαλιστής (δεν φοβάμαι να το πω!), αλλά ξέρω ότι μέσα μου είναι δύο
χιλιάδες χρόνια Χριστιανισμού. Εγώ, με τους προγόνους μου, έχτισα ρομανικές
εκκλησίες, μετά γοτθικές εκκλησίες και μετά μπαρόκ εκκλησίες: αυτές είναι η
κληρονομιά μου, και σε περιεχόμενο και σε ύφος. Θα ήταν ανόητο να αρνηθώ αυτή
την τεράστια δύναμη που έχω μέσα μου.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ
ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ
Νὺξ
δ’ ἤδη τελέθει· ἀγαθὸν καὶ νυκτὶ
πιθέσθαι […]
κοιμήσαντ’ ἄρ’ ἔπειτα καὶ ὕπνου δῶρον ἕλοντο.
Ὅμηρος, Ἰλιάς Η, 282, 482
Στῆς Ἰλιάδας τὸ Ἦτα διακόσια ὀγδόντα δύο
γλιστράει ἡ νύχτα. Λέμε νὰ τῆς κάνουμε τὴ χάρη
νὰ τὴν ἀκούσουμε ποὺ μᾶς μιλᾶ, καὶ νὰ μᾶς πάρει
γλυκὰ ὁ ὕπνος. Τὸ ἔρεβος ὀνείρων εἶναι πανδοχεῖο
καὶ θὰ κομίσει καὶ ὅ,τι ἐκοίμιζε ὁ νοῦς μας στὸ ἀγγεῖο
τῶν λογισμῶν μὲ τῆς πραγματικότητας τὰ βάρη.
Οἱ προηγηθέντες ἀσπασμοί, οἱ θωπεῖες καὶ τὸ ζάρι
τῆς τύχης κλείνονται στοῦ τετρακόσια ὀγδόντα δύο
τὸν στίχο — ἐκεῖ: κοιμήσαντ’ ἄρ’ ἔπειτα καὶ ὕπνου δῶρον
(λέει) ἕλοντο. Κι ἐμεῖς, στὸ χεῖλος ἐνυπνίων
χώρων
μὲ ἑσμοὺς εἰκόνων καταρρακτωδῶν, χρωματισμένων
ἀπ’ τοῦ νταζάιν τὴν πλοκή, συμπλέουμε στὰ χάη
ἀβύσσου μουσικῆς, στὸ βύθος τῶν παροξυμένων
ὁρμῶν ποὺ ἡ σάρκα τρέφει καὶ ποτὲ δὲν ξαστοχάει.
JORGE LUIS BORGES
Ο ΜΑΡΤΥΡΑΣ
Μέσ’ ἀπ’ τὸν ὕπνο του ὁ ἄντρας ἔβλεπε τὸν γίγαντα, ἄντε,
ἑνὸς ὀνείρου — σὲ ὄνειρο τὸν εἶδε στὴ Βρετάνη·
γι’ αὐτὸ προετοιμάζει τὴν καρδιά του γιὰ νὰ κάνει
κατόρθωμα, καὶ δίνει σπιρουνιὰ στὸν Ροσινάντε.
Γυρίζει ὁ ἄνεμος ἐπίμονα φτερά: ἕνα τάγμα
ἀπὸ καρφιὰ ποὺ τά ’χει ὀ γκρίζος ἄντρας ἀνασπάσει.
Τροχάζει τὸ παλιάλογό του. Ἡ λόγχη του ἔχει σπάσει:
ἀνάμεσα στὰ πράγματα κι αὐτὴ ἕνα ἀκόμα πράγμα.
Τώρα ὁ ἄντρας μὲ τὴν πανοπλία του κείτεται στὸ χῶμα·
ἑνὸς γειτόνου ὁ γιὸς τὸν εἶδε πού ’πεσε, μὰ οἱ μνεῖες
γιὰ τὸ πῶς τέλειωσαν αὐτὰ τοῦ ’ναι ἄγνωστες ἀκόμα —
τὸ πεπρωμένο του θὰ τόνε φέρει στὶς Ἰνδίες.
Σὲ μιᾶς πεδιάδας ἄλλης τ’ ὅριο, στοῦ ὕπνου τὸ χεῖλος,
θ’ ἀποφανθεῖ στὸ τέλος ὅτι εἶναι ὄνειρο κι ὁ μύλος.
Μετάφραση:
Γιῶργος Κεντρωτής.
Ο ΤΣΕ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
ALBERTO LAISECA
ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ
ΔΟΥΛΕΙΕΣ
(από
τα κινέζικα ποιήματα)
Τον
διασχίζει ο στρατιώτης
τον
κίτρινο και γαλάζιο Γιανγκτσεγιάνγκ,
κι
ας απειλούν οι αφροί του να τον καταπιούνε,
αυτόν
μαζί με τ’ άλογό του,
με
ταχύτητα απαστραπτόντων κοσμημάτων.
Η
χώρα μου έχει πολλά βουνά,
πυκνά
δάση με πολύχρωμες μαϊμούδες
και
απότομες σκάλες πανόμοιες με πανιά
όπου
και σκαρφαλώνουνε οι ναύτες.
Αυτές
είναι μερικές απ’ τις δουλειές
που
έχω αναλάβει να κάνω εγώ
για
τη δική σου αγάπη.
Ναν
Τσάο Λι. Δυναστεία Σουνγκ.
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
ALBERTO LAISECA
ΣΠΟΥΡΓΙΤΑΚΙ
(από
τα κινέζικα ποιήματα)
Δεν
ξέρει από κλουβιά η αγαπημένη μου·
έρχεται
και φεύγει όποτε ήθελε συμβεί.
Δεν
θα σου τραγουδήσω, όταν θά ’χεις φύγει,
μικρό
μου άγριο σπουργίτι.
Σου
τραγουδάω τώρα που μ’ αγαπάς.
Σεν
Τσιν. Δυναστεία Βέι,
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
ALBERTO LAISECA
ΧΘΕΣ
ΕΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕΣ
(από τα κινέζικα ποιήματα)
Τούτου
του μικρού τύμπανου η μουσική
μιλάει
για σπάνιους θησαυρούς.
Χθες
εχαμογέλασες, μολονότι δεν ξέρω αν ήτανε για μένα.
Έχω μόνο τη λάμψη του ασημένιου στολιδιού,
της
άμαξας εκείνης που πέρασε
αναστατώνοντας
τα σπουργίτια,
αλλά
εμένα μου φτάνει για να συντρίψω την αυθάδεια
ενός
αποτρόπαιου προαισθήματος.
Τσε
Φουνγκ Τσι. Βασίλειο του Τσου.
Μετάφραση:
Γιώργος Κεντρωτής.
