ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ
ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΗ
ΚΛΗΣΗ
ΣΕ ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ
Τοῦ πολέμου τὸ ταμποῦρλο ἀστράφτει καὶ βροντᾶ
καὶ ὅλο σκούζει:
μὲ
σίδερο ὅ,τι εἶναι ζωντανὸ σουβλίστε.
Σκλάβοι καὶ σκλάβοι
ἀπ᾽ ὅλες τὶς χῶρες
στῆς λόγχης καρφώνονται τὸ ἀτσάλι.
Γιὰ νὰ γίνει, ἀλήθεια, ποιανοῦ τὸ χατήρι;
Πεινασμένη τρέμει
ἡ γῆ,
ἡ γῆ ξεγυμγωμένη.
Ἀτμὸς γίνεται τὸ ἀνθρώπινο εἶδος
σὲ κάποιο λουτρὸ αἵματος μέσα
μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ
κάποιος καὶ κάπου
ἐπιθυμεῖ ἄπληστα
ν᾽ ἁρπάξει μὲ τὰ νύχια του τὴν Ἀλβανία.
Συμμορίες καὶ συμμορίες συμπήχτηκαν δολίως,
τὸ ἕνα χτύπημα διαδέχεται πλέον τὸ ἄλλο
πάνω στὸ κορμὶ τοῦ κόσμου
μόνο καὶ μόνο
γιὰ νὰ διαπλεύσουνε τὸν Βόσπορο
χωρὶς διομολογήσεις
κάποιου πλοιοκτήτη τὰ καράβια.
Καὶ ὅπου νά ᾽ναι, σύντομα πολύ,
δὲν θά ᾽χει ὁ κόσμος
γερὸ πλευρὸ οὔτε γιὰ δεῖγμα.
Καὶ τὴν ψυχή του ἀκόμα θὰν τοῦ βγάλουνε.
Καὶ θὰ τσαλαπατήσουνε τοὺς πάντες
γιὰ χάρη κάποιου
καὶ τὰ χέρια τους θ᾽ ἁπλώσουν
νὰ βουτήξουνε
τὴ Μεσοποταμία.
Γιατὶ νὰ βαρᾶνε
οἱ μπότες τους τὴ γῆ — μὲ ὁρμή, μὲ μανία...
Τί εἶναι ἐπάνω ἀπ᾽ τῶν μαχῶν τὸν οὐρανό;
Ἡ ἐλευθερία;
Ὁ Θεός;
Τὸ χρῆμα!
Πότε θὰ σηκωθεῖς μὲ ὅλο σου τὸ μπόι
ὁλόρθος ἐσὺ
ποὺ τὴ ζωή τους τοὺς χαρίζεις;
Πότε θὰν τοὺς πετάξεις ἐπὶ τέλους
κατάμουτρα τοῦτες τὶς λέξεις:
Γιατὶ πολεμᾶμε; Πεῖτε μου γιατί;
Μετάφραση:
Γιῶργος Κεντρωτής.
