ΑΛΩΝΑΚΙ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
Σάββατο 20 Ιουνίου 2026
ΒΙΒΛΙΑ... ΒΙΒΛΙΑ...
ΜΟΥΣΩΝ
ΤΙ ΕΦΕΡΕ Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ
ΤΙ ΕΦΕΡΕ Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ
Την τελευταία ποιητική συλλογή του αείμνηστου φίλου μου και πανάξιου εργάτη των γραμμάτων και της λυρικής τέχνης Κώστα Φωτεινού
Από τη Λευκάδα και πάντα με αγάπη ήρθε το δώρο με τη μέριμνα των οικείων του.
Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026
ΒΙΒΛΙΑ.. ΒΙΒΛΙΑ...
ΜΠΡΕΧΤ
Η ΚΑΜΗΛΑ
WISŁAWA SZYMBORSKA
Η ΚΑΜΗΛΑ
Μὴ μιλᾶς στὴν καμήλα γιὰ ἀνάγκη
καὶ γιὰ θέληση.
Κοίτα τὰ μεγάλα της χείλη
πόσο σφιγμένα εἶναι
γιὰ νὰ δώσει ἕνα μεγάλο
φιλί,
τὶς ἐπικίνδυνες
βλεφαρίδες της κοίτα —
βλεφαρίδες γεννημένης κοκέτας.
Ἡ
καμήλα εἶναι ζῶο ποὺ νιώθει
εὐγνωμοσύνη
ἀκόμα καὶ γιὰ τὰ ἐλάχιστα τῶν ἐλαχίστων.
Γιὰ
τὸν ἑαυτό της κρατάει
ἁπλῶς
τὴν κρυμμένη πηγὴ μέσα στὶς χλόες,
τὸ
μυτερότερο ἀγκάθι,
τὸ
πιὸ γλυκό κοτσάνι.
Ὅταν
ἀκούστηκε φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ,
ὅταν
ἐμίλησε ὁ Θεὸς
ἀπὸ
τὴν καιόμενη βάτο,
ἡ
καμήλα ἦταν τὸ μόνο ζῶο
ποὺ
ἀποκρίθηκε.
Ὡς
ἄλλος ἀμμόλοφος πάνω σὲ ξυλοπόδαρα
πάει
μιὰ δῶ μιὰ κεῖ τρέχοντας στὸ μάκρος τοῦ ὁρίζοντα
κυνηγώντας
αἷμα
τὶς
μυστικὲς καρπουζόκρυπτες
ποὺ
πετάγονται ὡς ἀνάποδο μάννα
μέσ’
ἀπ’ τὴν ἄμμο.
Δὲν
ἀντέχει νὰ βλέπει ψεύτικους θεούς
μπροστά
της:
οὔτε
τὸν ἔμπορο
ποὺ
τῆς δένει τὴν καμπούρα σφιχτὰ
μ’
ἕνα σκοινί,
οὔτε
τὸν τουρίστα.
Ἔχει
σαφὴ αἴσθηση τῆς θέσης της στὸν κόσμο:
μετὰ
τὸ νερὸ καὶ τὸ καρπούζι,
τὸν
καύσωνα καὶ τὸ φῶς,
τὴ
σιωπὴ καὶ τὴν ἐπιστήμη
η
καμήλα εἶναι ἡ τελευταία μεγάλη ἐλπίδα.
Μετάφραση:
Γιῶργος Κεντρωτής.
ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΣΕ ΞΑΝΑΔΩ ΠΟΤΕ
CHARLES
BUKOWSKI
[ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΣΕ ΞΑΝΑΔΩ ΠΟΤΕ]
Κι ἂν δὲν σὲ ξαναδῶ ποτὲ
πάντα θὰ σὲ κουβαλάω ἐγὼ
μέσα μου
κι ἔξω μου
στὶς ἄκρες τῶν δακτύλων μου
καὶ στοῦ μυαλοῦ μου τὸ χεῖλος
καὶ στὰ κέντρα
στὰ κέντρα
στὰ κέντρα αὐτοῦ
ἀπ’ τὸ ὁποῖο εἶμαι φτιαγμένος
καὶ θὰ μοῦ ἀπομένει ἀκόμα.
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.




























































