ΓΙΩΡΓΟΣ
ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ
ΤΡΕΙΣ
ΒΡΑΔΙΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΛΙ ΣΙΑΟ ΝΤΟΥΝ
ΓΙΑ
ΤΟΝ ΟΜΟΙΟΒΑΘΜΟ ΤΟΥ ΧΟΥ ΤΣΙ ΠΙΝΓΚ
1 Δεν μπορείς να εξαφανίσεις από προσώπου
γης τὸν ἐχθρό σου; Παραιτήσου ἀπὸ στρατηγός και γίνε ζωόφιλος (αν, βεβαίως, σε
δεχθεί το σωματείο τους ως δόκιμο μέλος).
2.Εξυπηρετείς τον εχθρό σου; Είσαι γεννημένος
δούλος και σου αξίζει η χλεύη όλης της Αυτοκρατορίας.
Ε Έγινες φίλος με τον εχθρό σου; Τα ορφανά
σου σε κλαίνε ήδη γοερά.
ΣΑΠΦΩ
[ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΡΑΣΙΑ ΤΑ
ΜΕΛΙΦΩΝΑ]
Γιὰ ὅλες τὶς καλές μου
φίλες τώρα
ἐτοῦτα τὰ τερπνότατα
τραγούδια
ἐγὼ θὰ γλυκοτραγουδήσω.
Θὲ νὰν τὰ πῶ γιὰ τὰ
κοράσια τὰ μελίφωνα.
Μετάφραση: Γιῶργιος
Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[ΚΟΙΝΟΤΑΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ]
Ἐκείνους ποὺ παλιὰ πολὺ τοὺς
βόηθησα
καὶ ποὺ ἐν παντὶ ἐγὼ τοὺς
παραστάθηκα
τοὺς βλέπεις ἄγρια τώρα νὰ
μὲ κυνηγᾶνε,
νὰ μὲ κατατρέχουν.
Μετάφραση: Γιῶργος
Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[Η ΕΡΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ]
Σύ πρώτη-πρώτη καὶ καλὴ ἦρθες
στὸ σπίτι
καὶ ὡραῖα μοῦ τραγούδαγες
γλυκὰ τραγούδια,
γιὰ νὰ φανῶ, ν’ ἀνταμωθοῦμε.
Μίλα μου, ἔλα,
τὴν ὀμορφιά σου χάρισέ
μου.
Ἀγκαλιὰ καὶ πλάι-πλάι ἂς
εἴμαστε. Ἔλα τώρα
καὶ μὴν ἀργεῖς καθόλου.
Διῶξ’ τὶς ἄλλες ὅλες·
μὲ τρόπο διῶξε τὰ κορίτσια,
καὶ οἱ θεοί μας
προστάτες νά ’ναι ἐδῶ μαζί
μας.
Στὸν Ὄλυμπο τὸν μέγα πάει
αὐτὸς ὁ δρόμος·
δὲν περπατιέται ἀπ’ τοὺς
κοινούς ἀνθρώπους.
Μετάφραση: Γιῶργος
Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΗ]
Σὲ ὁλοκαίνουργιο καὶ πουπουλένιο
στρῶμα
τὰ μέλη μου ἅπλωσα· στὴν
κλίνη, ἀπέναντί μου,
τὰ μέλη τὰ δικά σου ἐκοίταζα,
γερμένη ὡς ἤσουν.
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[Ο ΚΛΗΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ]
Ἐγὼ ὅμως τὴν ἁβρότητα καὶ
τὴ λεπταισθησία ἀγαπῶ κυρίως.
Τὸ κάλλος ἔχω καὶ τὸ φῶς
τοῦ ἥλιου βάλει γιὰ δικά μου μέτρα:
αὐτὰ μοῦ πέσαν κλῆρος στὴ
ζωή, μ’ αὐτὰ πῶς νὰ μετράω ξέρω.
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[ΕΡΩΤΙΚΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΚΑΙ ΠΕΙΣΜΑ]
Ἂς μὲ παράτησες, μικρή
μου Μίκα· πάντως,
ἐγὼ ἥσυχη στιγμὴ δὲν θὰ σ’
ἀφήσω, νὰ τὸ ξέρεις.
Ἀντὶ γιὰ μένα —λάθος!— τοῦ
Πενθίλου
προτίμησες τὴν κακομαθημένη
κόρη.
Πῶς γίνεται μ’ αὐτὴν τὸ ἀφτί
σου
νὰ χαίρεται γλυκὰ
τραγούδια,
τὸ στόμα σου νὰ στάζει μέλι
μὲ τὰ λόγια,
ὁ νοῦς σου κι ἡ ψυχὴ ν’ ἀπολαμβάνουν
τῶν ἀηδονιῶν τὸ λιγερὸ τὸ
λάλημα τὶς νύχτες;
Μετάφραση: Γιῶργος
Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[ΣΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΤΟΥ ΑΧΕΡΟΝΤΑ]
Βαθὺς πιὰ πόθος μὲ
κατέχει νά ’χω —λέει— πεθάνει,
νὰ κατεβαίνω τὸν Ἀχέροντα,
τὶς ὄχθες του νὰ βλέπω
ἀπ’ τῶν λωτῶν τὸ δροσερὸ
τὸ βάρος νὰ στενάζουν.
Μετάφραση: Γιῶργος
Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[ΜΑΝΤΗΛΕΣ ΒΑΘΥΠΟΡΦΥΡΕΣ]
Μαντήλες βαθυπόρφυρες
νὰ δένουν κάτω ἀπ’ τὰ
σαγόνια μας·
πολύτιμα τὰ δῶρα ποὺ μᾶς ἔπεμψε
ἀπ’ τὴ Φώκαια
ὁ φίλος μας ὁ Τίμας.
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.
ΚΑΤΟΥΛΛΟΣ
[ΠΡΟΣ
ΤΟΝ ΚΙΚΕΡΩΝΑ]
Εὐφραδέστατε
τῶν ἐπιγόνων τοῦ Ρωμύλου ἁπάντων,
ζώντων
τε καὶ τεθνεώτων, Μάρκε Τύλλιε,
οὐ
μὴν ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν χρόνῳ μέλλοντι ἐλευσομένων,
χάριτας
ὁμολογεῖ σοι Κάτουλλος μεγίστας
τῶν
ποιητῶν ἁπάντων οὗτος χείριστος,
τοσούτῳ
δὲ τῶν ποιητῶν ἁπάντων οὗτος χείριστος
ὅσῳ
σὺ τῶν πάντων δικηγόρος ἄριστος.
Μετάφραση:
Γιῶργος Κεντρωτής.
ΣΑΠΦΩ
[ΤΟ ΧΑΡΜΑ ΤΗΣ ΜΑΤΙΑΣ ΣΟΥ]
Ἀπέναντί μου στάσου τώρα ἐδῶ
ποὺ εἴμαστε,
σὰν ἄντρας φίλος στὴν
καλή του φίλη ἀπέναντι,
καὶ τῆς βαθιᾶς ματιᾶς σου
ἄνοιξε πλατιὰ τὸ χάρμα
ἁπλόχερα νὰν τῆς τὸ
δώσεις, νὰν τῆς τὸ προσφέρεις.
Μετάφραση: Γιῶργος
Κεντρωτής.
