ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο FRANCISCO FIORENTINO: NO TE APURES CARABLANCA
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα FIORENTINO (FRANCISCO). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα FIORENTINO (FRANCISCO). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2014
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ ΦΙΟΡΕΝΤΙΝΟ
Ετικέτες
ΙΣΠΑΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ,
ΤΑΝΓΚΟ,
FIORENTINO (FRANCISCO)
Παρασκευή 28 Ιουνίου 2013
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ ΦΙΟΡΕΝΤΙΝΟ
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο FRANCISCO
FIORENTINO: AMIGAZO
Ετικέτες
ΙΣΠΑΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ,
ΤΑΝΓΚΟ,
FIORENTINO (FRANCISCO)
Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2012
ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΝΗ
ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ Ο FRANCISCO FIORENTINO ΚΑΙ Ο
ALBERTO MARINO
ΠΑΙΖΕΙ Η ORQUESTA ANÍBAL TROILO
URUGUAYA
Uruguaya, reina
de las Diosas,
por tu garbo y tu gracia gentil,
yo te ofrezco un palacio de rosas
con dinteles de oro y marfil.
¡Por qué no amar,
si es mi querer
el mirarme en tus ojos de hada
y embriagarme de dicha y placer!
Un palacio, uruguaya, que encierra
el ensueño, la dicha, el amor;
donde unir nuestro encanto quisiera
con tus besos de extraño calor.
¡Por qué no amar,
si es mi querer
el mirarme en tus ojos de hada
y embriagarme de dicha y placer!
En mi alma te llevo prendida
mi tesoro, mi Estro, mi ideal;
y serás la mujer preferida
que amaré, ¡oh, mi Reina Oriental!
por tu garbo y tu gracia gentil,
yo te ofrezco un palacio de rosas
con dinteles de oro y marfil.
¡Por qué no amar,
si es mi querer
el mirarme en tus ojos de hada
y embriagarme de dicha y placer!
Un palacio, uruguaya, que encierra
el ensueño, la dicha, el amor;
donde unir nuestro encanto quisiera
con tus besos de extraño calor.
¡Por qué no amar,
si es mi querer
el mirarme en tus ojos de hada
y embriagarme de dicha y placer!
En mi alma te llevo prendida
mi tesoro, mi Estro, mi ideal;
y serás la mujer preferida
que amaré, ¡oh, mi Reina Oriental!
Μουσική:
Francisco Polonio.
Στίχοι:
Juan Velich.
Πέμπτη 21 Απριλίου 2011
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΦΡΑΝΘΙΣΚΟ ΦΙΟΡΕΝΤΙΝΟ
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο FRANCISCO FIORENTINO
TINTA ROJA
Paredón,
tinta roja en el gris
del ayer...
Tu emoción
de ladrillo feliz
sobre mi callejón
con un borrón
pintó la esquina...
Y al botón
que en el ancho de la noche
puso el filo de la ronda
como un broche...
Y aquel buzón carmín,
y aquel fondín
donde lloraba el tano
su rubio amor lejano
que mojaba con bon vin.
¿Dónde estará mi arrabal?
¿Quién se robó mi niñez?
¿En qué rincón, luna mía,
volcás como entonces
tu clara alegría?
Veredas que yo pisé,
malevos que ya no son,
bajo tu cielo de raso
trasnocha un pedazo
de mi corazón.
Paredón
tinta roja en el gris
del ayer...
Borbotón
de mi sangre infeliz
que vertí en el malvón
de aquel balcón
que la escondía...
Yo no sé
si fue negro de mis penas
o fue rojo de tus venas
mi sangría...
Por qué llegó y se fue
tras del carmín
y el gris,
fondín lejano
donde lloraba un tano
sus nostalgias de bon vin.
Μουσική: Sebastián Piana.
Στίχοι: Cátulo Castillo.
Τάνγκο του 1941
Ετικέτες
ΙΣΠΑΝΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ,
ΤΑΝΓΚΟ,
FIORENTINO (FRANCISCO)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)