ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα VIAN (BORIS). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα VIAN (BORIS). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 7 Μαΐου 2023
Τρίτη 2 Μαΐου 2023
Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2023
Σάββατο 3 Αυγούστου 2019
Τρίτη 23 Ιουλίου 2019
Πέμπτη 4 Ιανουαρίου 2018
ΜΠΟΡΙΣ ΒΙΑΝ!
αφιερωμένο
στην Πολυξένη για την 28η επέτειο των γάμων μας
BORIS
VIAN
UN POÈTE…
Un poète
C’est un être unique
À des tas d’exemplaires
Qui ne pense qu’en vers
Et n’écrit qu’en musique
Sur des sujets divers
Des rouges et des verts
Mais toujours magnifiques.
Un poète
C’est un être unique
À des tas d’exemplaires
Qui ne pense qu’en vers
Et n’écrit qu’en musique
Sur des sujets divers
Des rouges et des verts
Mais toujours magnifiques.
Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2017
ΤΑ ΝΗΣΙΑ
BORIS
VIAN
ΤΑ
ΝΗΣΙΑ
Έχει
νησιά στη Μαύρη Θάλασσα
Είναι από πέτρα κρύα πέτρα ωχρή
Εκεί είσαι πάντα μόνος σου ολομόναχος
Και μπαίνεις σε κάτι πύργους πού ’ναι
Όλο κάμαρες εντοιχισμένες
Και συναντάς γυναίκες μαλακές
Γυναίκες θεόχοντρες λευκές γλυκούλες
Ξάπλα σε άφτιαχτα κρεβάτια
Βγάζουν τσίκνα βγάζουν τα μαλλιά τους κι ανεβαίνει
Με λεπτές κατσαρωμένες μπούκλες
Τσίκνα γαλανή μες στον άχρωμο των δωματίων αέρα
Μα μην σταματήσετε
Επειδή είναι εκεί και περιμένουν
Μπορούν να κάνουν ό,τι βάλει ο νους σας
Παίρνουν όποια μορφή θελήσουνε
Κυλούν σαν το νερό.
Μην πηγαίνετε στα νησιά της Μαύρης Θάλασσας
Καλύτερα πατέ πάπιας να πάτε ν’ αγοράσετε.
Είναι από πέτρα κρύα πέτρα ωχρή
Εκεί είσαι πάντα μόνος σου ολομόναχος
Και μπαίνεις σε κάτι πύργους πού ’ναι
Όλο κάμαρες εντοιχισμένες
Και συναντάς γυναίκες μαλακές
Γυναίκες θεόχοντρες λευκές γλυκούλες
Ξάπλα σε άφτιαχτα κρεβάτια
Βγάζουν τσίκνα βγάζουν τα μαλλιά τους κι ανεβαίνει
Με λεπτές κατσαρωμένες μπούκλες
Τσίκνα γαλανή μες στον άχρωμο των δωματίων αέρα
Μα μην σταματήσετε
Επειδή είναι εκεί και περιμένουν
Μπορούν να κάνουν ό,τι βάλει ο νους σας
Παίρνουν όποια μορφή θελήσουνε
Κυλούν σαν το νερό.
Μην πηγαίνετε στα νησιά της Μαύρης Θάλασσας
Καλύτερα πατέ πάπιας να πάτε ν’ αγοράσετε.
Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011
ΜΠΟΡΙΣ ΒΙΑΝ
BORIS VIAN (1920-1959)
L’EVADÉ
Il a dévalé la colline
Ses pas faisaient rouler les pierres
Là-haut entre les quatre murs
La sirène chantait sans joie
Il respirait l’odeur des arbres
Avec son corps comme une forge
La lumière l’accompagnait
Et lui faisait danser son ombre
Pourvu qu’ils me laissent le temps
Il sautait à travers les herbes
Il a cueilli deux feuilles jaunes
Gorgées de sève et de soleil
Les canons d’acier bleu crachaient
De courtes flammes de feu sec
Pourvu qu’ils me laissent le temps
Il est arrivé près de l’eau
Il y a plongé son visage
Il riait de joie il a bu
Pourvu qu’ils me laissent le temps
Il s’est relevé pour sauter
Pourvu qu’ils me laissent le temps
Une abeille de cuivre chaud
L’a foudroyé sur l’autre rive
Le sang et l’eau se sont mêlés
Il avait eu le temps de voir
Le temps de boire à ce ruisseau
Le temps de porter à sa bouche
Deux feuilles gorgées de soleil
Le temps d’atteindre l’autre rive
Le temps de rire aux assassins
Le temps de courir vers la femme
Il avait eu le temps de vivre.
Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Irene Visedo.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)