Ο ΔΡΟΜΟΣ Ο ΑΣΧΗΜΟΣ

 

JUAN CALZADILLA

 

Ο ΔΡΟΜΟΣ Ο ΑΣΧΗΜΟΣ

 

Βασίζομαι στην αλληλεγγύη του καθρέφτη.

Επί πλέον, όμως, θέλω να παίρνει το μέρος μου

όποτε βρίσκομαι μπροστά του. Και να μην περιορίζεται

να με αντιγράφει όπως με βλέπει,

αλλά να γίνεται ο συνεργός μου

που θα καλύπτει όλα μου τα ελαττώματα σαν άλλη μητέρα,

αφαιρώντας τα πάντα: ό,τι είμαι

και ό,τι γίνω.

Θέλω ο καθρέφτης να με δικαιολογεί

και να μη μου λέει λόγια σαν και τούτα:

«Αν είχες ξεχάσει τον εαυτό σου, αφήνοντάς σε σπίτι,

θα είχες προσέξει ότι αυτός που σε πρόδωσε

είναι άλλος. Όχι ο καθρέφτης, αλλά εκείνος που έφυγε

ξωπίσω σου, βιαστικός-βιαστικός, χωρίς παρελθόν,

χωρίς ενοχές, εκείνος που

σε είδε στον καθρέφτη

για μια στιγμή μονάχα

και νόμισες ότι ήσουν εσύ».

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

Η ΚΑΘΑΡΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ

 

JUAN CALZADILLA

 

Η ΚΑΘΑΡΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ

 

Υπάρχουν πράγματα που θα μπορούσαν να ειπωθούν καλύτερα, αν ο ομιλών κρατούσε στο χέρι μαχαίρι. Το εν λόγω όργανο ξέρει πώς να επικοινωνεί κοφτά και τέλεια με τις λέξεις. Αν όμως πρέπει να χτυπήσουμε στο τραπέζι κάτι πιο βαρύ από τη γροθιά, δεν χωράει αμφιβολία ότι η λέξη που βγαίνει από τη λάμα του, λες και είχε εκκολαφθεί εκεί, θα ήταν αποτελεσματικότερη. Με τον τρόπο αυτόν έχω φωνάξει εγώ τα φριχτότερα λόγια. Σκεφτόμουν μάλιστα ότι δεν θα κατάφερνα να τα πω αν δεν συνόδευα τη χειρονομία με κάτι που διέθετε αρκετή συνοχή, όπως το τριαντάφυλλο φέρ’ ειπείν ή το σιδερένιο δοκάρι. Πλην όμως θα ικανοποιούσε άραγε κάτι τέτοιο τη δίψα για εκδίκηση; Όχι, γι’ αυτό και έψαχνα για κάτι αληθινότερο ως εφέ. Διότι με ενοχλούσε ακόμα το συναίσθημα. Ο προορισμός μου εμένα ήταν αυτός του ποιητή. Αποδέχθηκα, κατ’ αρχήν, τούτον τον τρόπο δράσης ως μέθοδο παρόμοια με αυτή που διδάσκεται στα σχολεία. Κατόπιν πέρασα από την ποίηση στα γεγονότα. Στην πραγματικότητα το έβρισκα αρκετά διαστροφικό να μην περπατάω οπλισμένος με πιστόλι. Ωσπού και κάποια στιγμή άρχισα να ρίχνω στο πλήθος.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΧΟΥΑΝ ΚΑΛΣΑΔΙΓΙΑ

 

JUAN CALZADILLA

 

POESÍA POR ASALTO

 

 

Como el asaltante que se hace de una bella rehén

y sin dar el frente se escuda con su cuerpo,

pistola en mano, marchando hacia atrás,

así por la fuerza, para escapar del cerco

y para robarte la voz y sentirla

como si fuera la nuestra,

así Poesia te he tomado por asalto.

 

 

ΧΟΥΑΝ ΚΑΛΣΑΔΙΓΙΑ

 

JUAN CALZADILLA

 

El brillo y la palabra

Desconfía de lo que brota repentinamente

pero también, y aún más, de lo que necesita

mucho tiempo para madurar.

No sobes tanto, decía a su alumno

el profesor de escultura. Y a continuación,

terminada la obra: “Si pules demasiado

obtienes sólo el brillo”.

 

 

ΧΟΥΑΝ ΚΑΛΣΑΔΙΓΙΑ

 

JUAN CALZADILLA

 

Comienzo de partida

 

El camino se recorre así mismo.

No eres tú el que lo recorre.

Tú te recorres a ti mismo

así camines de arriba abajo

dejando atrás fronteras puentes

cuerpos alegrías y penas. Claro

que no debes hacerte ilusiones

pensando en que partes o retornas.

O que abres camino.

Éste comienza y termina en ti mismo

Y recorrerte es todo lo que haces.