ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ

ΑΓΓΕΛΑ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ (1938)


ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΑΖΙ

Αυλητρίδες και στιβαροί σάτυροι

ενθουσιασμένοι από τη συμβίωση

εσαεί ευδαιμονούν

στου μουσείου την προθήκη

εγκάρδια εκ βαθέων χαμογελαστοί

καταπατώντας τον θάνατο.

Άφωνοι θεατές εμείς

–οι ζωντανοί –στο περιθώριο

αδρανείς και έκθαμβοι.



Από το βιβλίο: Αγγέλα Κυριακοπούλου, «Μίτος μετέωρος κολυμβητής», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1991, σελ. 61.

ΜΕΤΑΜΕΛΕΙΑ

ΑΓΓΕΛΑ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ (1938)


ΜΕΤΑΜΕΛΕΙΑ

Πάει καιρός

και απόκριση καμιά

στα όσα περιπαθής σου έγραψα

Αν τό ’ξερα ίσως να σιγούσα

–και ας ριγούσα–

αφού μια απάντησή σου ομολογώ

ήταν το ευτελές

των ποιημάτων μου κίνητρο.



Από το βιβλίο: Αγγέλα Κυριακοπούλου, «Μίτος μετέωρος κολυμβητής», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1991, σελ. 12.

Η ΠΕΡΙΒΟΛΗ ΤΩΝ ΥΠΕΡΒΟΛΩΝ

ΑΓΓΕΛΑ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ (1938)


ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ

Η έκφρασή μου, αντιλαμβάνομαι,
κλίνει προς το μπαρόκ.
Εκφράσεις βαρύγδουπες,
χυμώδεις οι λέξεις.
Στη μηχανή ορυμαγδός.

Πάντα επέμενες πως «το τραβάω» πολύ.
Και πάλι έχεις δίκιο. Όντως.
Προϊόντος του χρόνου
αποκαλύπτομαι σε νέα υπερβολή.
Οι τάσεις οι ίδιες πάντα
σε νέα –ας πούμε ποιητική– περιβολή.



Από το βιβλίο: Αγγέλα Κυριακοπούλου, «Μίτος μετέωρος κολυμβητής», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 1991, σελ. 46.