ΤΟ ΜΑΡΙΚΑΚΙ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ: ΤΟ ΜΑΡΙΚΑΚΙ

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος.
Μουσική: Γιάννης Σπανός.

ΑΣΗΜΙΝΑ

ΔΗΜΟΣ ΜΟΥΤΣΗΣ – ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ – ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ: ΑΣΗΜΙΝΑ

ΣΤ’ ΑΓΙΟΝΟΡΟΣ

ΔΗΜΟΣ ΜΟΥΤΣΗΣ – ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ – ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ: ΣΤ’ ΑΓΙΟΝΟΡΟΣ

ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ: ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος.
Μουσική: Λίνος Κόκοτος.

ΠΕΡΝΑ ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ: ΠΕΡΝΑ ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ

Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος.

Στίχοι: Γιάννης Λογοθέτης.

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ Ο ΦΟΝΙΑΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ Ο ΦΟΝΙΑΣ

Ο Γιάννης ο Φονιάς,

παιδί μιάς Πατρινιάς
κι ενός Μεσολογγίτη
προχτές την Κυριακή

μετά απ’ τη φυλακή
επέρασ’ απ’ το σπίτι
Του βγάλαμε γλυκό,

του βγάλαμε και μέντα
μα για το φονικό

δεν είπαμε κουβέντα

Μονάχα το Φροσί

με δάκρυ θαλασσί
στα μάτια τα μεγάλα
τού φίλησε βουβά

τα χέρια τ’ ακριβά
και βγήκε από τη σάλα
Δεν μπόρεσε κανείς

τον πόνο της ν’ αντέξει
κι ούτε ένας συγγενής

να πει δεν βρήκε λέξη

Κι ο Γιάννης ο Φονιάς

στην άκρη της γωνιάς
με του καημού τ’ αγκάθι
Θυμήθηκε ξανά

φεγγάρια μακρινά

και τ’ όνειρο που εχάθη

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος.

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.

ΑΧ, ΜΑΡΙΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ

ΑΧ ΜΑΡΙΑ

Φεύγει το τραίνο σαν χελιδόνι
δεύτερη θέση τρίτο βαγόνι
να το σπιτιού σου η γωνία
φεύγει το τρένο στη Γερμανία

Αχ Μαρία, αχ Μαρία
μόνος μου στη μπυραρία
ονειρεύομαι τη νύχτα που σε πρωτοφίλησα
Αχ Μαρία, αχ Μαρία
μόνος μου στην μπυραρία
το ποτήρι μου με δάκρια ξεχείλισα

Φεύγει το τραίνο στον κάμπο χιόνι
θα μου κρυώνεις που θά ’σαι μόνη
λυώνει η καρδιά μου στην αγωνία
μπήκε το τρένο στη Γερμανία

Στίχοι: Γιάννης Λογοθέτης.

Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης.

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ

Τη Δευτέρα το βράδυ
σού ’χα στείλει άλλο ένα γράμμα
η ζωή εδώ πέρα
σ’ τό ’χω πει πως είναι άλλο πράμα
Κι ο καπετάνιος διαταγές και μανιφέστα
κι όλο πληρώνω εγώ τα ρέστα

Να προσέχεις τα παιδιά
και να μου γράφεις γράμματα
στέλνω μιαν επιταγή
και κάτι μικροπράγματα

Τη Δευτέρα το βράδυ
που ’χα μείνει για υπερωρία
παραλίγο γυναίκα
να με μπλέξουν σε μια ιστορία
Δυο επιβάτες ιταλοί στην προκυμαία
με κάτι υφάσματα λαθραία

Κι ευτυχώς που ένας ναύτης
είδε την παρανομία
πήγε κι είπε πως
δεν είχα εγώ ανάμιξη καμία

Μες στο ίδιο το γράμμα
σού ’χα γράψει μια παραγγελία
να φροντίσεις για εκείνο
το χαρτί από την Νομαρχία
Και να το στείλεις οπωσδήποτε γυναίκα
μ’ ένα χαρτόσημο των δέκα

Και να προσέχεις τα παιδιά
και να μου γράφεις γράμματα
στέλνω μιαν επιταγή
και κάτι μικροπράγματα

Στίχοι: Γιάννης Λογοθέτης.

Μουσική: Δήμος Μούτσης.

Τραγούδι του 1974.

ΤΟ ΣΤΡΕΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΤΑΝΙΑ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ


ΤΟ ΣΤΡΕΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ

Ο νιος αφέντης απ' το Τούνεζι,
μαύρος σαν του βυθού το στρείδι
αυτός που πιάστηκε στα δίχτυα του έρωτα
είχε ένα μάτι μάτι μάτι
είχε ένα μάτι σαν αχάτη
αυτός που πιάστηκε στα δίχτυα του έρωτα,
που πιάστηκε στα δίχτυα του έρωτά της.

Λευκή, λευκότερη κι απ' την αυγή
η Λεωνόρα, ινφάντη απ' την Καστίλη
το δέρμα της λουλούδι της μανόλιας
τ' αυτάκι της σαν το κοχύλι
στα δίχτυα πιάστηκε κι αυτή του έρωτα
στα δίχτυα πιάστηκε κι αυτή του έρωτά του
του νιου από το Τούνεζι
μαύρου σαν του βυθού το στρείδι
που γίνεται χλωμός μόλις τη δει.

Το στρείδι ανοίγει, ανοίγει τρυφερά
και έπειτα μέσα του την κλείνει
λευκή, λευκότερη κι απ' την αυγή
με χείλη που έτρεμαν πολύ
εκείνη τον γλυκοφιλεί.

Μα παραμόνευαν απ' το Καστέλι
οι τρεις δικοί της αδελφοί
αστράψαν ξαφνικά τα βέλη
κι ο νιος από το Τούνεζι
πάει τον κατάπιε η θάλασσα.

Μαύρος σα στρείδι αυτός μαζί της
στην άβυσσο κατρακυλά
με την καλή του αγκαλιά,
τη σεντεφένια κοπελιά.
Στης θάλασσας τα βάθη ο μαύρος
σα στρείδι έμεινε κλειστό
κι εκείνη έγινε μαργαριτάρι
χλωμότερο απ' το θάνατο.



Από το δίσκο: Παραστάσεις (1975)
Μουσική: Χρήστος Λεοντής.
Στίχοι: Ντάριο Φo.
Mετάφραση Κωστής Σκαλιώρας.

ΤΟ ΣΤΡΕΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΤΑΝΙΑ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ


ΤΟ ΣΤΡΕΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ

Ο νιος αφέντης απ' το Τούνεζι,
μαύρος σαν του βυθού το στρείδι
αυτός που πιάστηκε στα δίχτυα του έρωτα
είχε ένα μάτι μάτι μάτι
είχε ένα μάτι σαν αχάτη
αυτός που πιάστηκε στα δίχτυα του έρωτα,
που πιάστηκε στα δίχτυα του έρωτά της.

Λευκή, λευκότερη κι απ' την αυγή
η Λεωνόρα, ινφάντη απ' την Καστίλη
το δέρμα της λουλούδι της μανόλιας
τ' αυτάκι της σαν το κοχύλι
στα δίχτυα πιάστηκε κι αυτή του έρωτα
στα δίχτυα πιάστηκε κι αυτή του έρωτά του
του νιου από το Τούνεζι
μαύρου σαν του βυθού το στρείδι
που γίνεται χλωμός μόλις τη δει.

Το στρείδι ανοίγει, ανοίγει τρυφερά
και έπειτα μέσα του την κλείνει
λευκή, λευκότερη κι απ' την αυγή
με χείλη που έτρεμαν πολύ
εκείνη τον γλυκοφιλεί.

Μα παραμόνευαν απ' το Καστέλι
οι τρεις δικοί της αδελφοί
αστράψαν ξαφνικά τα βέλη
κι ο νιος από το Τούνεζι
πάει τον κατάπιε η θάλασσα.

Μαύρος σα στρείδι αυτός μαζί της
στην άβυσσο κατρακυλά
με την καλή του αγκαλιά,
τη σεντεφένια κοπελιά.
Στης θάλασσας τα βάθη ο μαύρος
σα στρείδι έμεινε κλειστό
κι εκείνη έγινε μαργαριτάρι
χλωμότερο απ' το θάνατο.



Από το δίσκο: Παραστάσεις (1975)
Μουσική: Χρήστος Λεοντής.
Στίχοι: Ντάριο Φo.
Mετάφραση Κωστής Σκαλιόρας.

Η ΑΣΗΜΙΝΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ


Η ΑΣΗΜΙΝΑ

Φανταράκος ήμουνα
ένα δύο τρία
γράμμα σου περίμενα
πάνω στη σκοπιά
Ο καιρός εγύρισε
φύγανε τα κρύα
καλοκαίρι μύρισε
δεν αντέχω πια

Είχα κάτι ντράβαλα
χτες με τον Λοχία
και μια μέρα τά'βαλα
με τον Λοχαγό
Ηρθαν και μου πήρανε
όλα τα στοιχεία
βρε πως δεν με δείρανε
απόρησα κι εγώ

Στείλε λίγο τσίπουρο
για τον Δεκανέα
είναι απ' την Ηπειρο
πολύ καλο παιδί
Μια βραδυά το σκάσαμε
μ'άλλους δυο παρέα
πήγαμε τα σπάσαμε
κι είπαμ' ό,τι βγει

Γεια σου Ασημίνα
αγάπη μου τρελή
μέσα σ'έναν μήνα
πετάω την στολή
Γεια σου Ασημίνα
με τρένο φορτηγό
θά'ρθω στην Αθήνα
για να σε ξαναβρω



Στίχοι: Νίκος Γκάτσος.
Μουσική: Δήμος Μούτσης.

ΣΤ’ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ


ΣΤ’ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Χτύπα τρεις φορές
κι αν κανείς δε σου μιλήσει,
χτύπα τρεις φορές
κι αν κανένας δε φανεί,
έλα να με βρεις
στου παράδεισου τη βρύση,
έλα για ν' ακούσεις
της καρδιάς μου τη φωνή.

Όλο περπατάω
μα πού πάω, πού να πάω;
Όνειρα κι αγάπες
έχουν όλα προδοθεί.
Τώρα οδοιπόρος
τραβάω για τ' Άγιον Όρος,
αχ τον κόσμο τούτονε
τον έχω βαρεθεί.

Ψάξε να με βρεις
κάπου στη Μακεδονία,
ψάξε να με βρεις
κάπου στη Χαλκιδική
κι αν δεν είμ' εκεί
μη σε πιάνει αγωνία,
ψάξε πάλι αγάπη μου
την άλλη Κυριακή.



Στίχοι: Νίκος Γκάτσος.
Μουσική: Δήμος Μούτσης.

ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ


ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ

Κορίτσι με τα παντελόνια
και τ' αγορίστικα μαλλιά
πού σεργιανούσες τόσα χρόνια
σε ποιά χελιδονοφωλιά

Κορίτσι που 'χες το τσιγάρο
στα χέρια σου τα παιδικά
ξωκλήσι θά ’σουνα στη Πάρο
γλαστρίτσα με μυριστικά

Κορίτσι δροσερά μου χείλη
Κορίτσι "ώρα μου καλή"
σε ποιό γυαλό ήσουν κοχύλι
και σ' είχα δει με το γυαλί



Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος.
Μουσική: Λίνος Κόκοτος.

ΔΥΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟ

Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΑΛΕΚΟ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ


ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΝΕΚΡΟΙ

Πάλης ξεκίνημα
νέοι αγώνες
οδηγοί της ελπίδας
οι πρώτοι νεκροί.

Όχι άλλα δάκρυα
κλείσαν οι τάφοι
λευτεριάς λίπασμα
οι πρώτοι νεκροί.

Λουλούδι φωτιάς
βγαίνει στους τάφους
μήνυμα στέλνουν
οι πρώτοι νεκροί.

Απάντηση θα πάρουν
ενότητα κι αγώνα
για νά 'βρουν ανάπαυση
οι πρώτοι νεκροί.

****************************************


Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΑΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΚΑΙ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ


ΤΟ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙ ΕΧΕΙ ΚΑΗΜΟ

Το παλληκάρι έχει καημό
κι εγώ στα μάτια το κοιτώ
και το κοιτώ και δε μιλώ
απόψε,
απόψε που έχει τον καημό

Βδομάδα πάει χωρίς δουλειά
κι έξω χιονίζει και φυσά
χωρίς τσιγάρο και δουλειά
απόψε,
απόψε μου σκίζει την καρδιά

Το παλικάρι έχει καημό
μα όταν κοιτάει τον ουρανό
τα μάτια του είναι δυό πουλιά
απόψε,
απόψε το δάκρυ μου κυλά

ΜΕ ΞΕΝΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ


ΜΕ ΞΕΝΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ

Είχα έναν φίλο που έφυγε
στην ξενητειά να βρει την τύχη του
τόσον καιρό κρυβότανε
κι απ' την δουλειά κι από το σπίτι του

Στα ορυχεία
τι ατυχία
τον βρήκε η ίδια η κατάσταση
και πριν προλάβει
σωστά να καταλάβει
χάθηκε σε μιαν επανάσταση

Πριν φύγει ήρθε να με βρει
είχε στην τσέπη το εισιτήριο
γραμμένο σ' άλλο όνομα
και μ' ένα ξένο διαβατήριο



Δίσκος: Μαρτυρίες (1974).
Στίχοι: Γιάννης Λογοθέτης.
Μουσική: Δήμος Μούτσης.

Ο ΜΑΝΟΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΑΚΗ ΠΑΝΟΥ

Ο ΜΑΝΟΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΑΚΗ ΠΑΝΟΥ


ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΙ ΦΤΑΝΕΙ ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ

Το φαρμάκι φτάνει κάποτε στα χείλη
και από το στόμα βγαίνει ο λόγος ο πικρός
αγανάκτηση απόγνωση σκαμπίλι
από κείνον που δικάστηκε μικρός

Το φαρμάκι φτάνει κάποτε στο στόμα
και δεν νιώθεις πια το φόβο κανενός
δεν πονάει το ταλαίπωρο το σώμα
όταν είσαι πεθαμένος ζωντανός

Το φαρμάκι κάποια μέρα ξεχειλίζει
πλημμυρίζει την ψυχή η απελπισιά
κι όταν πάψει ο πονεμένος να ελπίζει
για το σύμπαν χαλαλίζει μια βρισιά

Η ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΤΟΥ 1974

Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΓΙΑΝΝΗ ΛΟΓΟΘΕΤΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟ ΜΟΥΤΣΗ: ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗ, 20.7.1974

ΚΑΛΗ ΩΡΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ


ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ

Μια φορά κι έναν καιρό
στον τόπο τούτο το μικρό
zούσαν κάτι φουκαράδες,
οι ραγιάδες.
Κοτσαμπάσηδες, πασάδες
και σεβάσμιοι δεσποτάδες
κυβερνούσανε τη χώρα,
καλή ώρα.

Τη δεκάτη ο τσιφλικάς,
δώσ’ του κόψιμο ο πασάς
κι υπαγόρευε το ράσο,
σφάξε με αγά μ' ν' αγιάσω.
Κοτσαμπάσηδες πασάδες
και σεβάσμιοι δεσποτάδες
κυβερνούσανε τη χώρα,
καλή ώρα.

Έτσι τρεις από κοινού
πίναν το αίμα του λαού
αφού τότε τσιφλικάδες
ήσανε οι μπουρζουάδες.
Κοτσαμπάσηδες πασάδες
και σεβάσμιοι δεσποτάδες
κυβερνούσανε τη χώρα,
καλή ώρα.



Στίχοι: Μήτσος Ευθυμιάδης.
Μουσική: Χρήστος Λεοντής.

Ο ΜΗΤΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΓΑΛΑΝΗ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΓΚΑΤΣΟ ΚΑΙ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ

Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΝΙΚΟ ΓΚΑΤΣΟ ΚΑΙ ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ


Η ΜΙΚΡΗ ΡΑΛΛΟΥ

Σαράντα παλικάρια στην άκρη του γιαλού
επαίξανε στα ζάρια τη μικρή Ραλλού
σ' ανατολή σε δύση σε κόσμο και ντουνιά
ρωτάν ποιός θα κερδίσει την ομορφονιά

Μικρό το καλοκαίρι μεγάλος ο καιρός
κανείς όμως δεν ξέρει ποιός θα 'ναι ο τυχερός
σαράντα παλικάρια στην άκρη του γιαλού
επαίξανε στα ζάρια τη μικρή Ραλλού

Σαράντα παλικάρια με λιονταριού καρδιά
ερίξανε στα ζάρια μια τρελή βραδιά
ζηλεύει το φεγγάρι και στέλνει απ' τα βουνά
το μαύρο καβαλάρη που μας κυβερνά

Κι ο χάροντας σαν φίδι τραβάει την κοπελλιά
σ' αγύριστο ταξίδι σ' ανήλιαγη σπηλιά
σαράντα παλικάρια στην άκρη του γιαλού
εχάσανε στα ζάρια τη μικρή Ραλλού




Η ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΝΙΚΟ ΓΚΑΤΣΟ ΚΑΙ ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ


ΠΕΡΙΜΠΑΝΟΥ

Περιμπανού τη λέγαν τα παιδιά, Περιμπανού
κι ήτανε δεκαπέντε χρονών
έγραφε τ’ όνομά της στον καθρέφτη τ’ ουρανού
μ’ ενός πνιγμένου γλάρου φτερό

Μα της ζωής το κύμα το παράφορο
σάρωσε βάρκες και κουπιά
και στο μεγάλο κόσμο τον αδιάφορο
ποιός τη θυμάται τώρα πια

Περιμπανού την έλεγα κι εγώ, Περιμπανού
κι ας μη με είχε ακούσει κανείς
έμοιαζε με κοχύλι στο βυθό του αυγερινού
προτού καρδιά μου πέτρα γενείς

Μα της ζωής το κύμα το παράφορο
σάρωσε βάρκες και κουπιά
και στο μεγάλο κόσμο τον αδιάφορο
ποιός τη θυμάται τώρα πια

ΜΕ ΛΕΝΕ ΓΙΩΡΓΟ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ: ΜΕ ΛΕΝΕ ΓΙΩΡΓΟ