ΝΥΧΤΑ ΜΑΚΡΙΑ ΟΣΟ ΚΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ

 

ÁNGEL ANTONIO MORENO

 

ΝΥΧΤΑ ΜΑΚΡΙΑ ΟΣΟ ΚΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ

 

Τα χέρια πλύνε και κρύψε το πρόσωπο

να μη βλέπεις όποιον δεν θέλεις να δεις.

Γύρνα πίσω τα βήματά σου προχωρώντας

προς άλλο φως που ποτέ ξανά

ούτε θα σε σκιάξει ούτε θα σε καταπλήξει.

Περπάτα χωρίς παραπατήματα και πρόσεχε ν’ ακούς

την αύρα στον εξώστη των αναμνήσεων

που παραμένουν άθικτες. Μη με ξεχνάς

είναι το μόνο δυνατό μήνυμα

που υπάρχει στο κινητό μου τηλέφωνο. Και ξέρω ότι πετάς

αγκαλιασμένη με την αγρύπνια που αφήσαμε πίσω

και μ’ εκείνη εκεί τη βροχή να φυτρώνει

και να γίνεται νύχτα τόσο μακριά

όσο κι ο άνεμος.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΠΙΝΟΝΤΑΣ ΤΣΑΪ ΜΕ ΝΟΥΦΑΡΑ ΤΟΥ ΒΟΥΡΚΟΥ

 

ÁNGEL ANTONIO MORENO

 

ΠΙΝΟΝΤΑΣ ΤΣΑΪ ΜΕ ΝΟΥΦΑΡΑ ΤΟΥ ΒΟΥΡΚΟΥ

 

Πίνοντας τσάι με νούφαρα του βούρκου

μπροστά σε θλιμμένο καθρέφτη και αποκηρύσσοντας

χώρους και πιέσεις έξωθεν. Θρηνούν σύννεφα

με δάκρυα κοφτερά και βλασταίνουν

σπόροι την ώρα του ύπνου. Επιμένει όμως

το κορίτσι με το καπέλο που ποζάρει τώρα

για φωτογραφία

τρισ-διά-στα-τη.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΣΤΑ ΤΣΕΠΑΚΙΑ ΤΩΝ ΓΚΡΙΖΩΝ ΤΟΥΣ ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΩΝ

 

ÁNGEL ANTONIO MORENO

 

ΣΤΑ ΤΣΕΠΑΚΙΑ ΤΩΝ ΓΚΡΙΖΩΝ ΤΟΥΣ ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΩΝ

 

Και αφήνονται να παρασυρθούν σαν τις σκιές

τις δεμένες με κλωστίτσες μιλιμετρικού πάχους.

Και η αντιδικία συνεχίζεται στο σαλόνι

όπου οι ποιητές ερίζουν

γύρω από κάποιο ανώνυμο σονετάκι. Και πληγώνονται

με ακονισμένες μεταφορές που έχουν κρυμμένες

στα τσεπάκια των γκρίζων κουστουμιών τους.

Έπειτα απομένει η σιωπή που ψυχραίνει

την προγεγραμμένη ατμόσφαιρα στα παράθυρα

και βαδίζει περνώντας μέσα από κάτι ενδεκασύλλαβους

σαν άλλη νικημένη στρατιωτική

διμοιρία.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.