Ο ΠΕΙΡΑΙΩΤΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ

Ο ΠΕΙΡΑΙΩΤΗΣ

Στον Πειραιά μεγάλωσα, μες στο Γιαχνί σοκάκι,
με Αθηναίους μάλωσα μες στου Καραϊσκάκη.
Της φάμπρικας ανάσανα το μαύρο της καπνό
και μπήκα μες στα βάσανα από παιδί μικρό.

Είμαι βέρος Πειραιώτης
κι έχω χαρακτήρα πρώτης,
κι αν θα μ' αγαπάς κι εσύ
θα περνάς ζωή χρυσή.

Από το Μάρκο άκουσα τα πρώτα μου μεράκια,
από μικρός στη θάλασσα ήπια πολλά φαρμάκια.
Και ένα σπίτι απόχτησα μες στην Αγιά Σοφιά
να σ' έχω σαν αρχόντισσα, αγάπη μου γλυκιά.

Είμαι βέρος Πειραιώτης
κι έχω χαρακτήρα πρώτης,
κι αν θα μ' αγαπάς κι εσύ
θα περνάς ζωή χρυσή.

Στίχοι: Κώστας Βίρβος.
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης.

Η ΜΥΡΤΙΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ


Η ΜΥΡΤΙΑ

Είχα μια θάλασσα στο νου
κι ένα περβόλι, περιβόλι τ' ουρανού.
Την ώρα π' άνοιγα πανιά
για την απάνω γειτονιά.

Στα παραθύρια τα πλατιά
χαμογελούσε μια μυρτιά.
Κουράστηκα να περπατώ
και τη ρωτώ και τη ρωτώ.

Πες μου, μυρτιά, να σε χαρώ,
Πού θα βρω χώμα, θα βρω χώμα και νερό,
να ξαναχτίσω μια φωλιά
για της αγάπης τα πουλιά;

Στα παραθύρια τα πλατιά
είδα και δάκρυσε η μυρτιά.
Την ώρα π' άνοιγα πανιά
για την απάνω γειτονιά.


Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης.
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος.

ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΒΙΡΒΟ

Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΚΩΣΤΑ ΒΙΡΒΟ


Ο ΜΠΑΤΙΡΗΣ Ο ΛΟΥΚΑΣ

Όταν πεθάνω σ' ένα γλέντι μια βραδιά
να μην κλάψετε μα τραγούδια να μου πείτε
Και στο σταυρό μου να μου γράψετε παιδιά
ένας μπατίρης ευτυχής ενθάδε κείται

Ενθάδε κείται ο μπατίρης ο Λουκάς
που είπε τούτη την κουβέντα την μεγάλη
Πως τα λεφτά σου όσο ζείς αν δεν τα φας
όταν πεθάνεις θα στα φάνε κάποιοι άλλοι

Γι' αυτό γλεντήστε μες στον ψεύτικο ντουνιά
μη σας σκλαβώνει η κακία και το χρήμα
Και να θυμάστε την κουβέντα του Λουκά
πως ούτε φράγκο δεν θα πάρετε στο μνήμα

Ενθάδε κείται ο μπατίρης ο Λουκάς
που είπε τούτη την κουβέντα την μεγάλη
Πως τα λεφτά σου όσο ζείς αν δεν τα φας
όταν πεθάνεις θα στα φάνε κάποιοι άλλοι.

Ο ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ: ΦΡΑΓΚΟΣΥΡΙΑΝΗ

Ο ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΓΚΑΤΣΟ ΚΑΙ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ: Η ΜΥΡΤΙΑ

ΜΕΣΑ ΣΕ ΚΗΠΟ ΚΑΘΗΣΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ

ΜΕΣΑ ΣΕ ΚΗΠΟ ΚΑΘΗΣΑ

Μέσα σε κήπο κάθησα και σ’ ένα περιβόλι
μια Κυριακή απόγευμα, μια Κυριακή και σχόλη

Τους φίλους μου συνάντησα και πήγαμε σεργιάνι
στης Τερψιθέας τα στενά και στο Πασαλιμάνι

Τώρα ο κήπος χάθηκε κι οι φίλοι στο περβόλι
και το σεργιάνι στ’ όνειρο έρχεται κάθε σχόλη

Τους φίλους μου συνάντησα και πήγαμε σεργιάνι
στης Τερψιθέας τα στενά και στο Πασαλιμάνι

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου.

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης.

Ο ΠΕΙΡΑΙΩΤΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ

Ο ΠΕΙΡΑΙΩΤΗΣ

Στον Πειραιά μεγάλωσα, μες στο Γιαχνί σοκάκι,
με Αθηναίους μάλωσα μες στου Καραϊσκάκη.
Της φάμπρικας ανάσανα το μαύρο της καπνό
και μπήκα μες στα βάσανα από παιδί μικρό.

Είμαι βέρος Πειραιώτης
κι έχω χαρακτήρα πρώτης,
κι αν θα μ' αγαπάς κι εσύ
θα περνάς ζωή χρυσή.

Από το Μάρκο άκουσα τα πρώτα μου μεράκια,
από μικρός στη θάλασσα ήπια πολλά φαρμάκια.
Και ένα σπίτι απόχτησα μες στην Αγιά Σοφιά
να σ' έχω σαν αρχόντισσα, αγάπη μου γλυκιά.

Είμαι βέρος Πειραιώτης
κι έχω χαρακτήρα πρώτης,
κι αν θα μ' αγαπάς κι εσύ
θα περνάς ζωή χρυσή.

Στίχοι: Κώστας Βίρβος.

Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης.

ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙΣ

Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΤΣΑΡΟ ΚΑΙ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙΣ

Αυτούς που βλέπεις πάλι θα τους ξαναϊδείς
θα τους γνωρίσεις πάλι
άλλον θα λένε Κωνσταντή κι άλλον Μιχάλη

Αυτούς που βλέπεις πάλι θα τους ξαναϊδείς
θα τους γνωρίσεις πάλι
σ’ αυτόν τον κόσμο θα γυρνούν
με περηφάνια πιο μεγάλη

Αυτούς που βλέπεις πάλι θα τους ξαναϊδείς
θα τους μισήσεις πάλι
έναν μονάχα δεν θα βρεις
τον πιο μικρό, τον πιο πικρό, τον πιο αγαπημένο
τον μοναχό, τον δυνατό και τον αντρειωμένο

Αυτόν δε θα τον ξαναϊδείς να τόνε βασανίσεις
και την μεγάλη του καρδιά να τήνε σκίσεις
αυτόν δε θα τον ξαναβρείς ’τί τον φυλάνε τ’ άστρα
’τί τον φυλάει ο ήλιος του, τόνε φυλάει το φεγγάρι

Αυτόν που ’χει τη χάρη

τον πιο μικρό, τον πιο πικρό και τον αγαπημένο
αυτόν μονάχα εγώ, μονάχα εγώ, εγώ προσμένω

ΚΛΑΨΤΕ ΟΥΡΑΝΟΙ ΚΙ ΑΣΤΕΡΙΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ

ΚΛΑΨΤΕ ΟΥΡΑΝΟΙ ΚΙ ΑΣΤΕΡΙΑ

Κλάψτε ουρανοί κι αστέρια
κι ορφανά πουλιά της ερημιάς
χίλια χέρια με μαχαίρια
την καρδιά ξεσκίζουν της καρδιάς.
Πόνε γίνε μαξιλάρι να κοιμηθώ
νά 'ρθει η νύχτα να με πάρει
και να μην ξημερωθώ.

Φωτιά θ' ανάψω να σε κάψω ουρανέ
στάχτη να γίνεις μες στα στήθια μου καημέ
φλόγα και φωτιά σωρό να κάψω τα φιλιά
να φουντώσει τ' όνομά σου και να καεί
κάθε αχνάρι απ' τη σκιά σου και να μην ξαναβρεθεί.

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος.

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος.

Τραγούδι του 1968.

Η ΑΜΑΞΑ ΜΕΣ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ


Η ΑΜΑΞΑ ΜΕΣ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ

Η άμαξα μες στη βροχή
τράβα, αμαξά, μη μου βραχεί
το κορίτσι που ’ναι μέσα,
όμορφο σαν πριγκηπέσα,
μη μου βραχεί.

Τράβα αμαξά μου να χαρείς
όσο πιο γρήγορα μπορείς,
η βροχή όλο δυναμώνει,
το κορίτσι μου κρυώνει,
μη μου βραχεί.
(Μην τυχόν και μου βραχεί).

Έβγα στην άσφαλτο αμαξά
και στρίψε πάλι αριστερά,
να μας φέρεις στο τσαρδί μας,
στη φωλίτσα την κρυφή μας
(Τράβηξε βρε αμαξά).



Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης.
Μουσική: Απόστολος Χατζηχρήστος.

ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΙΚΗΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ


ΒΡΕΧΕΙ ΣΤΗ ΦΤΩΧΟΓΕΙΤΟΝΙΑ

Μικρά κι ανήλιαγα στενά
και σπίτια χαμηλά μου
βρέχει στη φτωχογειτονιά
βρέχει και στη καρδιά μου

Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά
π' άναψες το καημό μου
είσαι μικρός και δεν χωράς
τον αναστεναγμό μου

Οι συμφορές αμέτρητες
δεν έχει ο κόσμος άλλες
φεύγουν οι μέρες μου βαριά
σαν τις βροχής τις στάλες

Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά
π' άναψες το καημό μου
είσαι μικρός και δεν χωράς
τον αναστεναγμό μου



Στίχοι: Τάσος Λειβαδίτης.
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης.

ΕΛΥΤΗΣ, ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ, ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ: ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ: ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΑΙΜΑΤΑ

ΜΕ ΑΘΗΝΑΙΟΥΣ ΜΑΛΩΣΑ ΜΕΣ ΣΤΟΥ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ


Ο ΠΕΙΡΑΙΩΤΗΣ

Στον Πειραιά μεγάλωσα, μες στο Γιαχνί σοκάκι,
με Αθηναίους μάλωσα μες στου Καραϊσκάκη.
Της φάμπρικας ανάσανα το μαύρο της καπνό
και μπήκα μες στα βάσανα από παιδί μικρό.

Είμαι βέρος Πειραιώτης
κι έχω χαρακτήρα πρώτης,
κι αν θα μ' αγαπάς κι εσύ
θα περνάς ζωή χρυσή.

Από το Μάρκο άκουσα τα πρώτα μου μεράκια,
από μικρός στη θάλασσα ήπια πολλά φαρμάκια.
Και ένα σπίτι απόχτησα μες στην Αγιά Σοφιά
να σ' έχω σαν αρχόντισσα, αγάπη μου γλυκιά.

Είμαι βέρος Πειραιώτης
κι έχω χαρακτήρα πρώτης,
κι αν θα μ' αγαπάς κι εσύ
θα περνάς ζωή χρυσή.



Στίχοι: Κώστας Βίρβος.
Μουσική: Γρηγόρης Μπιθικώτσης.
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης.

Η ΝΗΣΟΣ ΤΩΝ ΑΖΟΡΩΝ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΚΑΙ ΜΠΟΣΤ


Η ΝΗΣΟΣ ΤΩΝ ΑΖΟΡΩΝ

Ένα πλοίον ταξιδεύον
με υπέροχον καιρόν
αιφνιδίως εξοκείλει
ανοιχτά των Αζορών

Κι ένας νέος με μιαν νέαν,
ωραιότατα παιδιά
φθάνουν κολυμβών γενναίως
εις πλησίον αμμουδιά

Ζώντας βίον πρωτογόνου
και ο νέος με την κόρη
κοίταζαν και κάπου κάπου
εάν έρχεται βαπόρι

Αλλά φθάσαντος χειμώνος
και μη φθάνοντος βαπόρι
απεβίωσεν ο νέος
και απέθανεν η κόρη

Αργότερα αργότερα
πλησίασαν δυο κότερα
ήρθε κι ένα βαπόρι
ματαίως ψάχνον για να βρει
ματαίως ψάχνον για να βρει
τον νέον και την κόρη

Κατηραμένη νήσος,
νήσος των Αζορών
που καταστρέφεις νέους
και θάπτεις των κορών

Να πέσει τιμωρία
από τον ουρανόν
να λείψεις απ’ τους χάρτας
και των ωκεανών

ΟΤΑΝ ΣΗΜΑΝΕΙ Η ΩΡΑ

Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΑΚΗ ΠΑΝΟΥ


ΟΤΑΝ ΣΗΜΑΝΕΙ Η ΩΡΑ

Ξέρω πως θα φύγεις μακριά μου
μέσα από την αγκαλιά μου
θα πετάξεις σαν πουλί.

Ξέρω πως θα κλάψουμε κι οι δυο
στο πικρότερο αντίο
στο πικρότερο φιλί

Κι όταν σημάνει η ώρα
τότε καρδιά μου χρυσή
τη μεγαλύτερη μπόρα
θα την περάσεις εσύ

Στάλα, δεν με ρώτησες μια στάλα
αν χωράν μαζί με τ' άλλα
τα φαρμάκια τούτα δω

Πίσω ποτέ θα γυρίσεις πίσω
πόσες νύχτες θα μετρήσω
ώσπου να σε ξαναδώ.


Στίχοι: Άννα Μπακιρτζή.
Μουσική: Άκης Πάνου.
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης.
Δεύτερη φωνή: Βούλα Γκίκα.
Τραγούδι του 1968.

Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΑΚΗ ΠΑΝΟΥ

Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΑΚΗ ΠΑΝΟΥ


ΡΟΛΟΪ ΚΟΜΠΟΛΟΪ

Ένα ρολόι μού 'χες χαρίσει
που το κοιτούσα όταν αργούσες
και το ρωτούσα αν μ'αγαπούσες

Θα το δώσω το ρολόι
και θα πάρω κομπολόι
να μετράω τους καημούς
και τους αναστεναγμούς

Τώρα δεν είσαι στην αγκαλιά μου
και την καρδιά μου η ζήλεια τρώει
τί να το κάνω τέτοιο ρολόι
κάθε του χτύπος και μοιρολόι


Στίχοι: Άννα Μπακιρτζή.
Μουσική: Άκης Πάνου.

Ο ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΕΝΑ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ

Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΠΟΣΤ ΚΑΙ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ


Η ΝΗΣΟΣ ΤΩΝ ΑΖΟΡΩΝ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ: ΤΟ ΘΥΜΑ Ο ΝΙΚΟΛΑΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ


ΣΑΒΒΑΤΟΒΡΑΔΟ ΣΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ

Το απομεσήμερο έμοιαζε να στέκει
σαν αμάξι γέρικο στην ανηφοριά
κάθε απομεσήμερο στο παλιό μας στέκι
πίσω απ' το μαγέρικο του Δεληβοριά

Όλα μοιάζαν ουρανός και ψωμί σπιτίσιο
όλα μοιάζαν ουρανός και γλυκό γλυκό ψωμί

Γνώριζες τα βήματα ξέκρινα τους ήχους
και φωτιές ανάβαμε με σβηστή φωνή
τις βραδιές συνθήματα γράφαμε στους τοίχους
πέφταμε φωνάζοντας Κάτω οι Γερμανοί

Όλα μοιάζαν ουρανός και ψωμί σπιτίσιο
όλα μοιάζαν ουρανός και γλυκό γλυκό ψωμί

Τάχα τι να ζήλεψαν στα χλωμά σου μάτια
που γιομαν τ' απόβραδο γλύκα πρωινή
ήρθαν και βασίλεψαν τα βαθιά σου μάτια
κάποιο Σαββατόβραδο στην Καισαριανή

Κι όλα γίναν κεραυνός πελαγίσια αρμύρα
κι όλα γίναν κεραυνός και πικρό πικρό ψωμί



Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος.
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος.
Πρώτη εκτέλεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης.

Ο ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΜΟΥΦΛΟΥΖΕΛΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ ΜΟΥΦΛΟΥΖΕΛΗ

Ο ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΜΟΥΦΛΟΥΖΕΛΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ ΜΟΥΦΛΟΥΖΕΛΗ


ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Εγώ δεν έχω βγάλει το σχολείο
κι ούτε έχω μάθει γράμματα πολλά
Ξέρω όμως, ένα κι ένα κάνουν δύο
και πως τα φωνήεντα είναι εφτά

Τόσον καιρό μαζί μου και δεν έχεις μάθει
τα δικά μου χούγια και τα φυσικά
Η προπαραλήγουσα ποτέ δεν περισπάται
όταν η λήγουσα είναι μακρά

Εσύ που κάνεις όλα πως τα ξέρεις
κι όλο εξυπνάδες έχεις στο μυαλό
Πες μου για να μάθω, ποιο έχει γίνει
πρώτα η κότα, ή το αυγό

Τόσον καιρό μαζί μου και δεν έχεις μάθει
τα δικά μου χούγια και τα φυσικά
Η προπαραλήγουσα ποτέ δεν περισπάται
όταν η λήγουσα είναι μακρά