MIGUEL ÁNGEL BUSTOS
ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΟΝΕΙΡΟ
Σπασμένο όνειρο
σήκω και φύγε.
Στο μέτωπό μου περπάτα
το χώμα μου άνοιξε.
Ύψωσε
απότομα τείχη παιδιών
στης φωτιάς τα δολάρια και στων σφαιρών τα νύχια.
Γύρνα
νεαρέ με το νερό ερωτευμένε
κι έλα στη δαγκωμένη ξεσηκωμένη καρδιά,
αγκάλιασε σφιχτά και φίλησε τη φλόγα
των δακρύων πυρόλιθε,
κι εσύ καρδιά μου
κάρφωσε με το ματωμένο σου ράμφος
του κορμιού μου τις γυμνές αγρυπνίες.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
MIGUEL ÁNGEL BUSTOS
ΑΦΡΟΙ ΑΠΟ ΦΩΤΑ ΚΑΙ ΙΣΚΙΟΥΣ: ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΑΝΑΧΩΜΑ
Να πετάξεις ίσα-ίσα πάνω από τον θρήνο
και μέσα από τη γλώσσα μου θα φτάσω γελώντας στα χέρια σου.
Ελαστικός στον ήλιο θ’ ανατείλω τεράστιος
στριμώχνοντας στη νύχτα
των ακονισμένων ανέμων τη μέρα.
Παιδιά τραυματισμένα
περιστέρια πεινασμένα
φιμώνουν τα φιλιά μου
τινάζουν τα γέλια μου και μακριά σε αποδιώχνουν
για να δαγκώνει η ζωή και να μη με κουράζει ο θάνατος.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
