Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα BAQUERO (GASTÓN). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα BAQUERO (GASTÓN). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 7 Μαρτίου 2019

ΓΑΣΤΟΝ ΒΑΚΕΡΟ



GASTÓN BAQUERO


IFIGENIA EN TÁURIDE

Sombra entre sombras donde el aire empieza,
donde la muerte ciñe a la amapola,
donde el alma renace en la certeza
de volver a encontrarse libre y sola.

Sombra labrada en lumbres de belleza
más puras que el contorno de la ola;
envuelta más que estrella en la pureza
de cuanta alma al fin es alma sola.

Memoria virginal nunca inmolada
conduce desde el sueño a los guerreros.
¡Flecha inmortal hacia la mar nevada!

¡Ifigenia florida en los senderos!
Erguida como un cirio en la mirada
con que danzan sus muertes los guerreros.

Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2019

ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ



GASTÓN BAQUERO


ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ

Πάντα, πάντα ο άνεμος να μένει κρατημένος
πολύ μακριά απ’ τα σβέλτα πλοία· κι οι κλαυθμοί
να γίνονται οδυρμός που χάνεται πνιγμένος
μέσα σε σκοτεινή και αδιάλλακτη φωνή.

Και το αίμα (θάλασσα και βογκητό) με μένος
ν’ ανάβει αρχίζει και να γίνεται βοή·
κι η ακτή είναι πια σαν ουρανός τεταραγμένος,
και τα στρατεύματα τον έχουν για σκεπή.

Της Ιφιγένειας το κορμί άσπρο την τρυπάει
σημάδι (κι είν’ θανάτου σύντομου σημάδι),
κι η κόρη, να!, ανεβαίνει, υψώνεται στα χάη,

πάνω απ’ το χιονισμένο, βουερό λιβάδι.
Κι ελύθηκε ο αιώνιος άνεμος και τραγουδάει
με πόδι ανάλαφρο, σα λεύτερο ζαρκάδι.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.








Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2019

ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΤΑΥΡΟΙΣ



GASTÓN BAQUERO


ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΤΑΥΡΟΙΣ

Μες στις σκιές σκιά, εκεί όπου ο αέρας ξεκινάει,
εκεί όπου ο θάνατος τις παπαρούνες ζώνει,
ενώ η ψυχή γεννιέται βέβαιη και πάει
και πάλι να βρεθεί ελεύθερη και μόνη.

Σκιά μες στο κάλλος φωτισμένη, και μηνάει
πιο αγνή πως είν’ κι απ’ του αφροκύματος τη ζώνη·
κι από άστρο ασπρότερη, ναι, πιο άμωμη, φωτάει
ψυχής μοναχικής το τέλος που σιμώνει.

Ανάμνηση παρθενική και τιμημένη
τους μαχητές προς τ’ όνειρο οδηγεί: σαν βέλος
αθάνατο – στη θάλασσα την παγωμένη!

Πολύανθη η Ιφιγένεια, της πορείας μέλος!
Ανύσταχτο κερί το βλέμμα της πηγαίνει
τους ναύτες να χορέψουν το δικό τους τέλος.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.





Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2019

ΓΑΣΤΟΝ ΒΑΚΕΡΟ



GASTÓN BAQUERO


IFIGENIA EN ÁULIDE

El viento, siempre el viento detenido
mas lejos que las naves presurosas;
todo el clamor se rinde perseguido
por implacables voces tenebrosas.

La sangre como un mar, como un gemido
comienza a incorporarse rumorosa;
la playa se traspasa a cielo conmovido
que albergara a una tropa silenciosa.

Y el cuerpo de Ifigenia entra la blanca
señal de aquella muerte que es más breve,
ya comienza a ascender, ya se levanta

sobre el prado sonoro de su nieve:
el viento, el viento eterno libertado canta
desatando en la corza el paso leve.