ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

ALFONSO REYES

ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ

Σαν τραγικά ανάγλυφα απ’ τον θάνατο κομμένα

σε μάζες σκοτεινές βουνών από άθραυστο γρανίτη

θαυμάζονται κορμιά από μάρμαρο, όλα τους αθλητι-

κα σχήματα Σπαρτιατών απ’ τη μοίρα διαλεγμένα.

Εκεί πλατιά τα στήθη τους, πλατιά και φουσκωμένα,

που τά ’χουν οι μυώνες και τα νεύρα τους για σπίτι·

εκεί οι συσπάσεις οι βαθύτατες, των πόνων σκήτη,

που ο χρόνος πάγωσε στα μέλη τ’  αδρανοποιημένα.

Πολέμησαν υπό σκιάν που ρίχνανε τα βέλη

των Μήδων· υψηλόφρονες καθώς η δόξα θέλει·

πεσόντες, που άφοβα τη νίκη εζήτησαν, με δρίμη.

Εσύ, που αλύμαντη των αρετών τηρείς τη μνήμη,

να τους σκεφτείς γυμνούς, των χιμαιρών να ιππεύουν κέλη-

τες στο ζενίθ της Ιστορίας, με άσβεστη τη φήμη.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΑΛΦΟΝΣΟ ΡΕΓΕΣ

ALFONSO REYES

TERMÓPILAS

Como relieves trágicos tallados por la muerte

en bloques de montañas graníticas y oscuras

se admiran las marmóreas y atléticas figuras

de aquellos espartanos electos de la suerte.

Allí los amplios bustos de contextura fuerte

y los torcidos nervios y las musculaturas,

allí la dolorosa masa de crispaduras

que el tiempo ha congelado en actitud inerte.

Lucharon “a la sombra de flechas extranjeras”,

yalzando todavía las frentes altaneras.

Ya caídos, retaban sin miedo a la Victoria.

Túque de las virtudes preservas la memoria,

contémplalos desnudos, a grupas de quimeras,

trepando por el arco severo de la Historia.