ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΟΠΟΙΟΣ ΨΑΧΝΕΙ ΒΡΙΣΚΕΙ...

ΟΠΟΙΟΣ ΨΑΧΝΕΙ ΒΡΙΣΚΕΙ...

Μια βδομάδα τώρα προσπαθώ να βάλω τάξη σε βιβλία μπερδεμένα μεταξύ τους και σε μουσικές (σιντιά και κασέτες ήχου) κλεισμένες κάτι δεκαετίες σε χαρτόκουτα. Ότι τα είχα τα βιβλία αυτά, τα είχα. Πού ήσαν, όμως;!

Θα συνεχίσω και όλη την επόμενη βδομάδα... Θα μπει τάξη!

Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΑΩ ΕΓΩ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ

Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΑΩ ΕΓΩ ΠΕΘΑΙΝΕΙ

Όποια και νά 'σαι, ό,τι και νά 'σαι
κάνε μου απόψε συντροφιά.
Δεν σου ζητάω να μ' αγαπήσεις
λίγη ζητώ παρηγοριά.

Αν είν' η μοίρα μου σακατεμένη
δε φταίει ο κόσμος, ούτε κι εσύ.
Ό,τι αγαπάω εγώ πεθαίνει
και ξαναρχίζω απ' την αρχή.

Όσες γυναίκες έχω γνωρίσει
έφυγαν δίχως αφορμή
κι όμως δεν έχω καμιά μισήσει
στο ριζικό μου έχει γραφτεί.

Όποια και νά 'σαι, ό,τι και νά 'σαι
δυο λόγια πες μου τρυφερά,
λίγο η ψυχή μου να ξαλαφρώσει
κι αύριο πες μου γεια χαρά.

Στίχοι: Γιώργος Σαμολαδάς.
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας.

ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ ΣΤΗ ΒΡΑΖΙΛΙΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ: ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ ΣΤΗ ΒΡΑΖΙΛΙΑ

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΠΕΡΑΙΑ ΑΘΑΝΑΤΕ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΠΕΡΑΙΑ ΑΘΑΝΑΤΕ

Πολλά τραγούδια έγραψαν
Περαία μου για σένα
γράφω κι εγώ στη σούρα μου
με τη σειρά μου ένα.

Γεια σου Περαία αθάνατε
της εργατιάς κολόνα
Πασαλιμάνι, Κοκκινιά
Καμίνια, Δραπετσώνα.

Κούπες κρασί αμέτρητες
στην Τρούμπα θα ρουφήξω
και στο Χατζηκυριάκειο
στουπί θα καταλήξω.

Γεια σου Περαία αθάνατε
απόψε κάνω γιούργια
στη Ζέα, στα Λιπάσματα
και στα γνωστά Ταμπούρια.

Γεια σου Περαία αθάνατε
χιλιοτραγουδισμένε
κάνεις καρδιές να χαίρονται
κάνεις καρδιές να κλαίνε.

Χαρές και πίκρες μάς κερνάς
ανάμιχτες, χαρμάνι
το καλώς ήρθες κι έχε γεια
που λένε στο λιμάνι.

Στίχοι & μουσική: Μιχάλης Γεννήτσαρης.

ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΑΠΟ ΜΕΝΑΝΕ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ

ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΑΠΟ ΜΕΝΑΝΕ

Τι θέλεις από μένανε
και μου χτυπάς τα μεσάνυχτα;
Για μας τους δυο είναι αργά,
για σένα δεν υπάρχω πια.

Πες πως μ’ είδες εχθές
στ’ όνειρό σου
όνειρο μέσα στα πολλά.
Πες πως ήμουνα ένας γνωστός σου
μέσ’ στο πλήθος που κυλά.
Ο παλιός, ο καλός άνθρωπός σου
τώρα δεν υπάρχει πια.

Τι θέλεις από μένανε
και μου ξυπνάς πάλι τα παλιά;
Δεν έχω χείλια για φιλιά
και δάκρυα για να κλάψω πια.

Πες πως μ’ είδες εχθές
στ’ όνειρό σου
όνειρο μέσα στα πολλά.
Πες πως ήμουνα ένας γνωστός σου
μέσ’ στο πλήθος που κυλά.
Ο παλιός, ο καλός άνθρωπός σου
τώρα δεν υπάρχει πια.

Στίχοι: Πυθαγόρας.
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος.

Ο ΚΥΡ-ΑΝΤΩΝΗΣ

Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ
ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ


Ο ΚΥΡ-ΑΝΤΩΝΗΣ

Ο κυρ Αντώνης πάει καιρός που ζούσε στην αυλή
με ένα κανάτι κι ένα κρεβάτι και με κρασί πολύ.
Είχε δυο μάτια γαλανά κι αχτένιστα μαλλιά
κι ένα λουλούδι πάντα φορούσε στα ρούχα τα παλιά.

Αχ κυρ Αντώνη πώς σ’ αγαπάμε και μαζί σου τ’ άστρα μετράμε,
τις φωτιές για σένα πηδάμε ώσπου να ’ρθεί βροχή
και το θυμό σου πάντα ξεχνάμε, σαν πουλιά μαζί τριγυρνάμε
σαν παιδιά με σένα γελάμε σαν κάνεις προσευχή.

Ο κυρ Αντώνης βιάζεται να πάει να κοιμηθεί
γιατί το βράδυ στα όνειρά του θέλει να θυμηθεί
ό,τι ποτέ δεν έζησε μες τ’ όνειρό του ζει
μα η νύχτα φεύγει και λυπημένο τον βρίσκει η χαραυγή.

Αχ κυρ Αντώνη πώς σ’ αγαπάμε και μαζί σου τ’ άστρα μετράμε,
τις φωτιές για σένα πηδάμε ώσπου να ’ρθεί βροχή
και το θυμό σου πάντα ξεχνάμε, σαν πουλιά μαζί τριγυρνάμε
σαν παιδιά με σένα γελάμε σαν κάνεις προσευχή.

Μα ένα βράδυ ο κυρ Αντώνης στρώνει να κοιμηθεί
κι όταν ξυπνάμε τον καρτεράμε στην πόρτα να φανεί.
Μα ο κυρ Αντώνης δε θα βγει ποτέ του στην αυλή
αφού για πάντα μες τ’ όνειρό του θέλησε πια να ζει.

Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΓΚΑΤΣΟ ΚΑΙ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ

Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ
ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΓΚΑΤΣΟ ΚΑΙ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ

ΑΘΗΝΑ

Μ’ άσπρα πουλιά και σύννεφα
τον ουρανό θα ντύσω
και τ’ όνομά σου αθάνατο
στην πέτρα θα κεντήσω

Στο περιβόλι τ’ ουρανού
θα μπω για να διαλέξω
δάφνη μυρτιά κι αμάραντο
στεφάνι να σου πλέξω

Αθήνα Αθήνα
χαρά της γης και της αυγής
μικρό γαλάζιο κρίνο
κάποια βραδιά στην αμμουδιά
κοχύλι σου θα μείνω

ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ

Ο ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ ΚΑΙ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ


ΣΑΒΒΑΤΟΒΡΑΔΟ

Μοσχοβολούν οι γειτονιές
βασιλικό κι ασβέστη,
παίζουν τον έρωτα κρυφά
στις μάντρες τα παιδιά.
Σαββάτο βράδυ μου έμορφο
ίδιο Χριστός Ανέστη,
ένα τραγούδι του Τσιτσάνη
κλαίει κάπου μακριά.

Πάει κι απόψε τ' όμορφο
τ' όμορφο τ' απόβραδο,
από Δευτέρα πάλι
πίκρα και σκοτάδι.
Αχ, να 'ταν η ζωή μας
Σαββατόβραδο
κι ο Χάρος νά 'ρχονταν
μια Κυριακή το βράδυ.

Οι άντρες σχολάν' απ' τη δουλειά
και το βαρύ καημό τους
να θάψουν κατεβαίνουνε
στο υπόγειο καπηλειό.
Και το φεγγάρι ντύνει, λες,
με τ' άσπρο νυφικό του
τις κοπελιές που πλένονται
στο φτωχοπλυσταριό.

Πάει κι απόψε τ' όμορφο
τ' όμορφο τ' απόβραδο,
από Δευτέρα πάλι
πίκρα και σκοτάδι.
Αχ, να 'ταν η ζωή μας
Σαββατόβραδο
κι ο Χάρος νά 'ρχονταν
μια Κυριακή το βράδυ.

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ


ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

Την Παρασκευή το βράδυ, Παναΐτσα μου,
μου ετοίμασες με δάκρυα την βαλίτσα μου.
Δεν θέλαν ορισμένοι
να ζούμε αγαπημένοι.
Μια ευτυχία γκρέμισε
και μια βαλίτσα γέμισε
με καημούς, με αναμνήσεις και με βάσανα.

Έλα πόνε, έλα χάρε,
δυο δυστυχισμένους πάρε,
που τους χώρισε η ζωή.
Και στον άλλο κόσμο ίσως
το ανθρώπινο το μίσος
να μη φτάνει ως εκεί.

Την Παρασκευή το βράδυ, Παναΐτσα μου,
κεραυνό να είχες ρίξει στην φωλίτσα μου.
Νά ’καιγες το όνειρό μας
και μας μαζί τους δυο μας.
Οι άνθρωποι νομίσανε
ότι παρανομήσαμε
και τον όμορφο δεσμό μας πολεμήσανε.

Έλα πόνε, έλα χάρε,
δυο δυστυχισμένους πάρε,
που τους χώρισε η ζωή.
Και στον άλλο κόσμο ίσως
το ανθρώπινο το μίσος
να μη φτάνει ως εκεί.



Στίχοι: Πυθαγόρας.
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος.

ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ & ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ & Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ: MANOLYAM / ΜΑΝΟΛΙΑ

ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΓΑΠΗΣΩ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ


ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΓΑΠΗΣΩ

Το μερτικό μου απ' τη χαρά
μου τό 'χουν πάρει άλλοι
γιατί είχα χέρια καθαρά
και μια καρδιά μεγάλη.

Θεέ μου, τη δεύτερη φορά
που θά 'ρθω για να ζήσω
όσο η καρδιά κι αν λαχταρά
δεν θα ξαναγαπήσω.

Σαν θαλασσόδαρτο σκαρί
σαν βράχος ρημαγμένος
ήρθα σαν ξένος στη ζωή
και ξαναφεύγω ξένος.



Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος.
Μουσική: Μάνος Λοΐζος.
Ερμηνεία: Στέλιος Καζαντζίδης.

Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΛΗ

Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΑΚΗ ΠΑΝΟΥ


Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΛΗ

Η ζωή μου όλη είναι μια ευθύνη
όλα μου τα παίρνει τίποτα δε δίνει
η ζωή μου όλη είναι ένα καμίνι
που ‘χω πέσει μέσα και με σιγοψήνει

Η ζωή μου όλη μια ανοησία
κι η μοναδική μου η περιουσία
η ζωή μου όλη είναι μια θυσία
που σκοπό δεν έχει ούτε σημασία

Η ζωή μου όλη είναι ένα τσιγάρο
που δεν το γουστάρω κι όμως το φουμάρω
κι όταν γίνει η γόπα κέρασμα στο χάρο
όταν έρθει η ώρα και τόνε τρακάρω

ΤΡΑΓΟΥΔΑΡΑ!

Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΑΚΗ ΠΑΝΟΥ


ΤΟ ΘΟΛΩΜΕΝΟ ΜΟΥ ΜΥΑΛΟ

Στο θολωμένο μου μυαλό
ο κόσμος είναι μια σταλιά,
κάτι σκιές απ' τα παλιά
και κάποιο πάθος μου τρελό.

Το θολωμένο μου μυαλό
μ' έχει προδώσει προ πολλού,
του λέω αλλού και τρέχει αλλού,
με κάνει και παραμιλώ.

Του θολωμένου μου μυαλού
τους εφιάλτες τραγουδώ,
κι αν σας επίκρανα ώς εδώ,
φταίει το πάθος του τρελού.

ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΡΑ ΕΠΙ ΔΥΟ!

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ


ΥΠΑΡΧΩ

Υπάρχω κι όσο υπάρχεις θα υπάρχω,
σκλάβα τη ζωή σου θά' χω
κι ας βαδίζουμε σε δρόμους χωριστούς.
Υπάρχω μέσ' τα μάτια σου που κλαίνε,
μέσ' τα χείλη σου που καίνε
και θα υπάρχω στα τραγούδια που θ' ακούς.

Είμαι της ζωής σου ο ένας,
δε με σβήνει κανένας
κι αν με άλλους μιλάς
κι ώρες-ώρες γελάς
κατά βάθος πονάς,
γιατί σκέφτεσ' εμένα.
Είμαι και αρχή και φινάλε
και στη σκέψη σου βάλε
πως αν κάνεις δεσμό
μες σε λίγο καιρό
θα χωρίσεις γιατί
θα υπάρχω εγώ.

Υπάρχω, στη χαρά σου και στη λύπη
η μορφή μου δε θα σου λείπει
κι ούτε πρόκειται ποτέ να ξεχαστώ.
Υπάρχω μες στην τύχη σου που βρίζεις,
στο μυαλό σου που ζαλίζεις
με τσιγάρο μ' αναμνήσεις και πιοτό.



Στίχοι: Πυθαγόρας.
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος.

******************************



Και με τον Δημήτρη Πουλικάκο

Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑΤΟ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ


ΠΟΙΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ

Ποια είσαι εσύ που μου χτυπάς
κι αγάπη και στοργή ζητάς
Ποια είσαι εσύ που μου ξυπνάς
το παρελθόν το γκρίζο
εγώ δεν σε γνωρίζω

Τίποτα, τίποτα
δεν είσαι πια για μένα
κάρβουνα σβησμένα
είναι τα περασμένα

Ποια είσαι εσύ που απόψε κλαις
και να σε συγχωρήσω θες
Είν' ειρωνεία να μου λες
μες στον γκρεμό να πάω
εγώ δεν σ' αγαπάω


*************************


ΠΕΝΤΕ ΠΑΝΩ-ΠΕΝΤΕ ΚΑΤΩ

Γιατί μου λες υπερβολές
και τη ζωή μου δυσκολεύεις
και ξαφνικά να φύγεις θες,
εμείς καρδούλα μου, εμείς μανούλα μου
εμείς δεν έχουμε διαφορές.

Πέντε πάνω, πέντε κάτω
στο φινάλε θα τη βρούμε,
η καρδιά δεν είναι ΝΑΤΟ
έτσι να αποχωρούμε.
Πέντε πάνω, πέντε κάτω
θα τη βρούμε σίγουρα.

Μου έκανες πάλι ζημιά
και την έπερασα στο ντούκου
γιατί σε ξέρω πια καλά
πως τα χαράματα θα 'ρθεις με κλάματα
να μου ζητήσεις πάλι αγκαλιά,
πως τα χαράματα ξανά με κλάματα
θα μου ζητήσεις πάλι αγκαλιά.


Στίχοι: Πυθαγόρας.
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος.

Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΑΚΗ ΠΑΝΟΥ

Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΑΚΗ ΠΑΝΟΥ


ΤΟ ΘΟΛΩΜΕΝΟ ΜΟΥ ΜΥΑΛΟ

εδώ


Στο θολωμένο μου μυαλό
ο κόσμος είναι μια σταλιά,
κάτι σκιές απ' τα παλιά
και κάποιο πάθος μου τρελό.

Και κάποιο πάθος μου τρελό,
στο θολωμένο μου μυαλό.

Το θολωμένο μου μυαλό
μ' έχει προδώσει προ πολλού,
του λέω αλλού και τρέχει αλλού,
με κάνει και παραμιλώ.

Με κάνει και παραμιλώ,
το θολωμένο μου μυαλό.

Του θολωμένου μου μυαλού
τους εφιάλτες τραγουδώ,
κι αν σας επίκρανα ως εδώ,
φταίει το πάθος του τρελού.

Φταίει το πάθος του τρελού,
του θολωμένου μου μυαλού.

ΘΡΥΛΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ - ΙΣΠΑΝΙΚΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΑΙ ΠΕΙΡΑΙΩΤΙΚΗ ΒΕΡΣΙΟΝ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η IMPERIO ARGENTINA: ANTONIO VARGAS HEREDIA

*******************************



ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ: Ο ΑΝΤΩΝΗΣ Ο ΒΑΡΚΑΡΗΣ Ο ΣΕΡΕΤΗΣ

****************************



ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΛΑΚΗΣ ΠΕΡΠΙΝΙΑΔΗΣ: Ο ΑΝΤΩΝΗΣ Ο ΒΑΡΚΑΡΗΣ Ο ΣΕΡΕΤΗΣ

****************************



ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ: Ο ΑΝΤΩΝΗΣ Ο ΒΑΡΚΑΡΗΣ Ο ΣΕΡΕΤΗΣ

Ο Αντώνης ο βαρκάρης ο σερέτης
έπαψε να ζει ρεμπέτης
θέλει πλούτη και παλάτια
και της Κάρμεν τα δυο μάτια

Επαράτησε τη βάρκα στο λιμάνι
κάτω στο Πασαλιμάνι
τραγουδάει κι όλο πίνει
ταυρομάχος πάει να γίνει

Μα ο άκαρδος ο ταύρος τον σκοτώνει
και στη γη τονε ξαπλώνει
σαν τον βλέπει η Κάρμεν κλαίει
πάει κοντά του και του λέει

Αχ Αντώνη μου, βαρκάρη μου σερέτη
τώρα μένω νέτη-σκέτη
μες στον κόσμο η καημένη
χήρα παραπονεμένη

Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΑΚΗ ΠΑΝΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ


ΟΙ ΜΙΣΟΙ ΚΑΛΟΙ

Μη ζητάς να βρεις καλό
μπέσα μη ζητάς
στων ανθρώπων τις καρδιές
μέσα μην κοιτάς.

Οι μισοί καλοί
σε μοναστηριού κελί
κι οι άλλοι στο τρελάδικο
από κακό κι απ'άδικο

Μη ζητάς να βρεις καλό
μη βαρυγκομάς
και τα πάθη η ζωή
τα'φτιαξε για μας


Στίχοι & μουσική: Άκης Πάνου.