ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΙ ΒΟΛΤΑΣ ΠΡΩΙΝΗΣ

ROBERT BURNS 

ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΙ ΒΟΛΤΑΣ ΠΡΩΙΝΗΣ

Μπουμπούκι βόλτας πρωινής,

σε μονοπάτι με άνθη

γλυκό παρά τα αγκάθια του

στου πρωινού την άχνα.

Σκιές πετούνε της αυγής,

στην πορφυρή της δόξα

δροσοσταλιές το ρόδο του

άρωμα, φως, σκορπούσε

Θάμνοι καλύπταν την φωλιά

κι ο σπίνος κελαηδούσε

ρόδο, στα στήθια της γλυκά,

το πρωινό, ακουμπούσε.

Γόνο γλυκό ταχιά θα δει,

του δάσους περηφάνεια,

στα φρέσκα φύλλ' ανθίζοντας

αυγή, στο μονοπάτι

Εσύ, κοπέλα μου γλυκειά

χορδή μες στον αγέρα,

γλυκά φροντίδα σκόρπισε

το πρωινό φρουρώντας

εσύ, γλυκό μπουμπούκι μου.

Μικρό, χαριτωμένο,

γλυκά την μέρα πυρπολείς,

κι ευλογημένοι οι γονείς,

ανατολή σου που είδαν.

Μετάφραση: Θεόδωρος Α. Πέππας.

ΣΟΝΕΤΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΝΕΤΤΟ 4

ROBERT BURNS (1759-1796)


A SONNET UPON SONNETS

Fourteen, a sonneteer thy praises sings;
What magic myst'ries in that number lie!
Your hen hath fourteen eggs beneath her wings
That fourteen chickens to the roost may fly.

Fourteen full pounds the jockey's stone must be;
His age fourteen--a horse's prime is past.
Fourteen long hours too oft the Bard must fast;
Fourteen bright bumpers--bliss he ne'er must see!

Before fourteen, a dozen yields the strife;
Before fourteen--e'en thirteen's strength is vain.
Fourteen good years--a woman gives us life;

Fourteen good men--we lose that life again.
What lucubrations can be more upon it?
Fourteen good measur'd verses make a sonnet.

ΜΠΕΡΝΣ!

ROBERT BURNS (1759-1796)


FAREWELL THOU STREAM

Farewell, thou stream that winding flows
Around Eliza's dwelling;
O mem'ry! spare the cruel thoes
Within my bosom swelling.
Condemn'd to drag a hopeless chain
And yet in secret languish;
To feel a fire in every vein,
Nor dare disclose my anguish.

Love's veriest wretch, unseen, unknown,
I fain my griefs would cover;
The bursting sigh, th' unweeting groan,
Betray the hapless lover.
I know thou doom'st me to despair,
Nor wilt, nor canst relieve me;
But, O Eliza, hear one prayer-
For pity's sake forgive me!

The music of thy voice I heard,
Nor wist while it enslav'd me;
I saw thine eyes, yet nothing fear'd,
Till fears no more had sav'd me:
Th' unwary sailor thus, aghast
The wheeling torrent viewing,
'Mid circling horrors sinks at last,
In overwhelming ruin.


Το ποίημα μάς εστάλη από τη νέα φίλη του ιστολογίου κ. Angel Dark.