ΕΓΩ ΤΗ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑ ΑΠΑΙΤΩ ΕΝΟΣ ΓΕΛΙΟΥ ΣΟΥ

GIORGIO MANGANELLI

ΕΓΩ ΤΗ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑ ΑΠΑΙΤΩ ΕΝΟΣ ΓΕΛΙΟΥ ΣΟΥ

Ποθώ να σε δώ:

τη φαντασία ποθώ των μαλλιών σου

για να εγκαινιάσω κραυγή

ελευθερίας σε ώρες πολύ αργές· την εξέγερση

των χθόνιων σφυγμών σου

που θέτουν σε κίνηση αρχές σημαιών,

και κατηγορούν τις αναβολές, τη φρόνιμη

απελπισία, τον χρόνο.

Το ουρλιαχτό χρειάζομαι ενός βλέμματός σου

και πέρα από της ύπαρξής σου τη βία

εγώ τη χειρονομία απαιτώ ενός γέλιου σου.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΤΖΟΡΤΖΙΟ ΜΑΝΓΚΑΝΕΛΛΙ!

GIORGIO MANGANELLI

SCRIVI, SCRIVI

Scrivi, scrivi;
se soffri, adopera il tuo dolore:
prendilo in mano, toccalo,
maneggialo come un mattone,
un martello, un chiodo,
una corda, una lama ;
un ustensile, insomma.
Se sei pazzo, come certamente sei,
usa la tua pazzia : i fantasmi
che affolano la tua strada
usali come piume per farne materassi;
o come lenzuoli pregiati
per notti d’amore;
o come bandiere di sterminati
reggimenti di bersaglieri.

ΤΖΟΡΤΖΙΟ ΜΑΝΓΚΑΝΕΛΛΙ!

GIORGIO MANGANELLI

DESIDERAVO VEDERTI

Desideravo vederti:

desidero la fantasia dei tuoi capelli

a inaugurare grida

di libertà in ore troppo lente; la rivolta

dei tuoi polsi terrestri

che muovono inizi di bandiere,

e accusano l’indugio, la disperazione

cauta, il tempo.

Mi occorre l’urlo d’uno sguardo

ed oltre la violenza del tuo esistere

io esigo il gesto d’un tuo riso.

ΤΖΟΡΤΖΙΟ ΜΑΝΓΚΑΝΕΛΛΙ

GIORGIO MANGANELLI

DESIDERAVO VEDERTI

Desideravo vederti:

desidero la fantasia dei tuoi capelli

a inaugurare grida

di libertà in ore troppo lente; la rivolta

dei tuoi polsi terrestri

che muovono inizi di bandiere,

e accusano l’indugio, la disperazione

cauta, il tempo.

Mi occorre l’urlo d’uno sguardo

ed oltre la violenza del tuo esistere

io esigo il gesto d’un tuo riso.