ROQUE DALTON
ΓΥΜΝΗ ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ
Στὴ Μαρία δὲλ Κάρμεν
Τῆς φαντασίας ψαράκια
γυμνὲς καραμέλες ποὺ χάθηκαν
στ᾽ οὐρανοῦ τὰ σκαλάκια
μαργαριτάρια δασύτριχα
τοῦφες μισόκλειστες
ἀγγουράκια ἁλατισμένα τὸ χάραμα
σοφία μεταμορφωμένη
ἀπὸ ποῦ νὰ σᾶς τρυπήσω ἄραγε
ὦ ἐσᾶς συλλογὴ χορταριῶν καὶ πραγμάτων
ποὺ ὀργανώθηκες μὲ τὸ πρόσχημα
τοῦ γυναικείου ὀνόματος
καὶ μὲ τρόπο νὰ μπορεῖ νὰ ἐξηγηθεῖ
στὸ κορίτσι ὅ,τι ἀνέκαθεν ἐγὼ ὀνειρευόμουν;
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.
ROQUE DALTON
ΠΟΙΗΜΑ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΜΕ ΑΓΑΛΛΙΑΣΗ
Στὴν πατρίδα μου ποὺ ἔχει φτιαχτεῖ γιὰ νὰ δοκιμάζουν καταπέλτες καὶ παγίδες
ζεῖ ὁ τύπος τῆς γυναίκας ποὺ ἀγαπάω.
Ὤ πῶς ἀναβλύζει μέσ᾽ ἀπ᾽ τὸ ντροπαλὸ πρωινὸ ἡ γυναίκα μου
ποὺ εἶχε πληγωθεῖ στὰ παιδικά της χρόνια ἀπὸ τὴ θάλασσα ποὺ δὲν τὴν πολυσκεφτότανε
ἀπὸ τὴ φλύαρη καὶ ξιπάσμένη θάλασσα ποὺ δὲν καταθέτει τὴν ἐλπίδα
ἀπέναντι σὲ κάτι χαοτικὲς παρθενίες.
Ὤ πῶς ξεπηδᾶ ἡ γυναίκα μου ποὺ φυλάει μέσα σ᾽ ἕνα σακουλάκι
τὴν καρδιὰ κι ἕναν σπόνδυλο τῶν ἑτοιμοθάνατων γονιῶν της
ὢ πῶς λάμπει ἡ γυναίκα μου μὲ τοὺς ἀδηφάγους πόρους της ὅταν κανονίζει τὰ ραντεβού της
κάτι ἀπογεύματα πυρπολημένα ἀπ᾽ τῆς ραστώνης τὰ φλογόδεντρα
ὢ πῶς σερβίρει τὸ φαγητὸ ἡ γυναίκα μου ἡ πολεμίστρια ποὺ τῆς ἔχουνε στημένο μονίμως καρτέρι
καὶ κατοικεῖται ἀπὸ ὑγρὰ ἑρπετὰ
ποὺ σπεύδουν ν᾽ ἀνακουφίσουν ἁρμοδίως τὰ μεγάλα κονισαλέα κτήνη
ὢ πῶς μὲ ἐκθέτει στοὺς κινδύνους ἡ γυναίκα μου ποὺ ζεῖ χωρὶς νὰ μ᾽ ἔχει ἐνημερώσει
γιὰ τὸ ὅτι κερδίζει τὸ ψωμί της μὲ τὸ ἐρύθημα τοῦ κόσμου
διευθύντρια ὄντας αὐτὴ μεγάλων φλογῶν σκλάβα
καχεκτικῶν δασκάλων ποὺ ἔφυγαν ἀπελπισμένοι
ὅταν ἔμαθαν γιὰ τὴν ἐγκυμοσύνη τῆς μάνας μου.
Ἡ γυναίκα μου εἶναι ἡ ἐνδοξότερη ρητορικὴ τούτης τῆς πατρίδας
ὅπου δὲν θὰ πεθάνει ποτὲ ὁ Μπαλζὰκ ἢ ὁ Κοπέρνικος
οὔτε οἱ στραγγαλισμένοι κομμουνιστὲς θὰ προβάλουν ποτὲ μὲ τρόπο ἐπιδεικτικὸ τὶς ἀποσυνθέσεις τους
στὶς προθῆκες γιὰ τὴν πυρκαγιὰ τοῦ Ράιχσταγκ.
Ἡ γυναίκα μου εἶναι ἡ συνομιλία τῶν ψαριῶν κάτω ἀπ᾽ τὸ φεγγάρι
ὁ πυρετὸς ἐκείνου ποὺ ζωγράφισε τὶς βοῦλες στὶς λεοπαρδάλεις
οἱ γεύσεις τοῦ ὁπλισμένου μὲ ἀγγελτήρια ψωμιοῦ
ἡ ἀπαγόρευση νέου νόμου ἐναντίον τῆς ὀρθρινῆς καὶ τῆς ἑσπερινῆς ἀμφιλύκης.
Τὰ μάτια της πλημμυρισμένα δεξιότητες δράση
προτρέπουν σὲ θρῆνο τοὺς δώδεκα καλύτερους πολυελαίους τοῦ κόσμου
ἀφοῦ ἀνάμεσα σὲ λίθινα κύματα ἀνάμεσα σὲ ἐνορχηστρώσεις
ἀχηβάδων χτισμένων μὲ μόχθο
πλάγιασε μπὰς καὶ ξεκουραστοῦν οἱ πονεμένοι ἀφροί της.
Τὸ ὡραῖο καὶ τρομερό της αἷμα ἀναχαιτίζεται μόνο ἀπ᾽ τὰ γεράκια
ἀπὸ κάτι ρωγμὲς στὸν ἦχο τῶν κόκκινων δακτύλων
καὶ ἀπὸ τοὺς ὕπερους τοῦ κρίνου ποὺ τρυπᾶνε τοῦ τυφλοῦ τὶς παρτιτοῦρες.
Οἱ ἀρρώστιες της εἶναι πίνακες νεαρῶν γάλλων ζωγράφων
ποὺ καταυλίζονται στῆς μυρτιᾶς τὸν μαρασμὸ τὴν παρακμὴ
στὰ καββαλιστικὰ ἀλληλούια
ἢ στὴν τελικὴ τρυφερότητα τῶν δολοφονημένων δίπλα σ᾽ ἕνα γυψοπόταμο.
Τὰ μαλιά της εἶναι στέρεοι χορευτές χρυσοὶ καὶ φλεγόμενοι
νήματα θεμελιώδη τῆς μεσημβρίας κλεμμένα ἀπ᾽ τὸν τυφώνα
πυρκαγιὲς ξαφνιασμένες
καὶ ἐμποδισμένες ἀπὸ τὴν αἰδὼ στὰ βάθη τῆς μνήμης.
Τὸ κορμί της εἶναι ὅλα τὰ πράγματα.
Τὴ γυναίκα μου τὴ λένε Σιμένα τὴ λένε οὐράνιο λαγουδάκι ἢ ἁπλῶς κοπέλα
καὶ τὴν ἐγνώρισα πρὶν ἀπὸ πέντε μόλις λεπτά.
Μετάφραση: Γιῶργος Κεντρωτής.
ROQUE DALTON
LAS FEAS PALABRAS
En
la garganta de un beodo muerto
se quedan las palabras que despreció la poesía.
Yo las rescato con manos de fantasma
con manos piadosas es decir
ya que todo lo muerto tiene la licuada piedad
de su propia experiencia.
Furtivamente os las abandono:
feas las caras sucias bajo el esplendor de las lámparas
babeantes sobre su desnudez deforme
los dientes y los párpados apretados
esperando el bofetón.
Amadlas también os digo. Reñid a la poesía
la limpidez de su regazo.
Dotadlas de biografía ilustre.
Limpiadles la fiebre de la frente
y rodeadlas de serenas frescuras
para que participen tambien de nuestra fiesta.
ROQUE DALTON
SOBRE DOLORES DE CABEZA
Es
bello ser comunista,
aunque cause muchos dolores de cabeza.
Y
es que el dolor de cabeza de los comunistas
se supone histórico, es decir
que no cede ante las tabletas analgésicas
sino sólo ante la realización del Paraíso en la tierra.
Así es la cosa.
Bajo
el capitalismo nos duele la cabeza
y nos arrancan la cabeza.
En la lucha por la Revolución la cabeza es una bomba de retardo.
En
la construcción socialista
planificamos el dolor de cabeza
lo cual no lo hace escasear, sino todo lo contrario.
El
comunismo será, entre otras cosas,
una aspirina del tamaño del sol.
ROQUE DALTON
ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΗ ΩΡΑ
Όταν μάθεις πως πέθανα μην πεις τ’ όνομά μου
γιατί θά καθυστερούσες και τον θάνατο και την ανάπαυση.
Η φωνή σου, η καμπάνα των πέντε αισθήσεων,
θα γινόταν ο αμυδρός φάρος που έψαχνε να βρει η ομίχλη μου.
Όταν μάθεις πως πέθανα, πες συλλαβές παράξενες.
Πες άνθος, μέλισσα, δάκρυ, ψωμί, μαρτύριο.
Μην αφήσεις τα χείλη σου να βρουν του ονόματός μου τα έντεκα γράμματα.
Νυστάζω, ερωτεύτηκα, κέρδισα τη σιωπή.
Μην πεις τ’ όνομά μου όταν μάθεις πως πέθανα:
Από το μαύρο χώμα μέσα θα ερχόμουν εγώ για τη φωνή σου.
Μην πεις τ’ όνομά μου, μην πεις τ’ όνομά μου.
Όταν μάθεις πως πέθανα μην πεις τ’ όνομά μου.
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.
