ΜΙΑ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟ

ΜΙΑ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟ

Νοέμβρης του 1976, οι πρώτες μέρες. Δεν θυμάμαι ακριβώς πότε. Πάντως οι πρώτες μέρες. Φοιτητής της Νομικής Αθηνών. Τα μαθήματα είχαν αρχίσει την 1η του μηνός. Ελάχιστες οι γνωριμίες ακόμα. Γι' αυτό και πήγα μόνος μου. Σε κάποιον τοίχο είχα δει την αφίσα, που ανακοίνωνε την παράσταση "Καντάτα για τη Μακρόνησο και Σπουδή πάνω στα ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκη". Τόπος: το κλειστό γήπεδο του Σπόρτινγκ. Την ίδια μέρα δύο παραστάσεις: η πρώτη στις 20.00 και η δεύτερη στις 22.30. Βρέθηκα στην πρώτη. Το αδιαχώρητο - και μέσα και έξω στους δρόμους. Οι πρώτες και ενθουσιώδεις ημέρες της Μεταπολίτευσης - πολιτισμός και όνειρα... Με το μαγνητόφωνό μου (ένα πολύ καλό Φίλιπς) ηχογράφησα όλη τη συναυλία. Κανείς δεν νοιαζότανε τότε για κοπυράιτ... Σημειωτέον ότι η κασέτα αυτή υπάρχει ακόμα,... και "παίζει" ακόμα - θαύμα! Τί ήταν εκείνη η βραδιά;! Ο Θάνος Μικρούτσικος, η Μαρία Δημητριάδη, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Σάκης Μπουλάς, ο Γιώργος Κιμούλης και άλλοι. Μαγεία και παροξυσμός συνάμα! Στα δέκα μέτρα πιο πέρα μου ο Γιάννης Ρίτσος - φαινόταν κατασυγκινημένος. Δικά του τα τραγούδια της Καντάτας, δική του και η μετάφραση των στίχων του Μαγιακόφσκη. Κατεβαίνοντας τα σκαλιά, τον ακούμπησα στον αγκώνα και του ζήτησα συγγνώμη, έτσι "για να του μιλήσω". Λίγα χρόνια αργότερα διάβασα το αριστουργηματικό του πεζό "Με τον σκούντημα του αγκώνα..."
Από τον εμβληματικό αυτό δίσκο διαλέγω τον "Ντικ", αφού δεν μπορώ να βάλω όλα τα τραγούδια.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟ, ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΧΤΕΣ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟ, ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΧΤΕΣ

Ήταν Δεκέμβρης του 1975, παραμονές Χριστουγέννων. Μαθητής της ΣΤ΄ Γυμνασίου. Σάββατο, νωρίς το απόγευμα, βρισκόμουν στην Κόρινθο. Θα πήγαινα στο Λουτράκι να βρω έναν οικογενειακό γνωστό, και μετά από δύο ώρες θα επέστρεφα στην Κόρινθο, να πάρω το διερχόμενο στις 20.30 λεωφορείο από την Αθήνα για τη Νεμέα. Κοντά στον σταθμό του ΚΤΕΛ ήταν ένα δισκάδικο. Είχα καιρό, γι' αυτό και πετάχτηκα μέχρι εκεί. Με το που μπήκα, άκουσα να παίζει κάτι που δεν είχα ξανακούσει. "Τί είναι αυτό;" ρώτησα."Τα Πολιτικά τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου. Μόλις κυκλοφόρησαν", μου είπε ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού. Χρήματα επάνω μου είχα ίσα-ίσα για τα εισιτήρια της επιστροφής και για δυο σουβλάκια. Πού να μού φτάσουν να αγοράσω δίσκο 33 στροφών;! Το κατάλαβε ο άνθρωπος. "Θες να σου γράψω το δίσκο σε μια κασέτα;" μου είπε. Το "ναι" είχε βγει απ' το στόμα μου, προτού εκείνος τελειώσει την πρότασή του. Μετά τον ρώτησα πόσο θα μου κόστιζε. Μ' έκοψε, με ζύγισε. "Θα σ' τη χαρίσω την κασέτα", μου είπε. Τον ευχαρίστησα και του εξήγησα ότι θα γύριζα πίσω κατά τις 19.45΄. Μου είπε να μη με απασχολεί. Όντως την είχε την κασέτα έτοιμη. Του έδωσα σε μια λαδόκολλα τυλιγμένους δύο γύρους με πίτα. Τρελάθηκε από το είδος της ανταλλαγής ο άνθρωπος, αλλά, ευγενέστατος όπως ήταν, τα πήρ τα σουβλάκια. Το βράδυ αργά, στη Νεμέα, άκουσα τρεις φορές την κασέτα. 45άρα TDK. Στη μια της πλευρά τα τραγούδια του Μπήρμαν, στην άλλη του Χικμέτ. Μερακλής ο άνθρωπος! Την έχω ακόμα αυτή την κασέτα - χιλιοπαιγμένη.

Το τραγούδι που παιζόταν την ώρα που είχα μπει στο δισκάδικο, ήταν η"Μπαλάντα για τους ασφαλίτες". Το πρώτο τραγούδι του Μικρούτσικου που άκουσα. Και το αγαπώ πολύ, πιο πολύ απ' όλα του.

ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ

ΚΩΣΤΑΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΗΣ

ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ

Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε

είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα

και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε

στο εξής θα παίζουμε σ’ αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα

Κάτω οι σημαίες στις λεωφόρους που παρελάσαμε

άλλαξαν λέει τ’ ανεμολόγια και οι ορίζοντες

μας κάνουν χάρη που μας ανέχονται και που γελάσαμε

 τώρα δημόσια θα έχουν μικρόφωνο μόνο οι γνωρίζοντες

Βγήκαν δελτία και επισήμως ανακοινώθηκε

είμαστε λάθος μες το κεφάλαιο του λάθος λήμματος

ο σάπιος κόσμος εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε

κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος

 Δήλωσε η τσούλα η ιστορία ότι γεράσαμε

τις εμμονές μας περισυλλέγουνε τα σκουπιδιάρικα

όνειρα ξένα ράκη αλλότρια ζητωκραυγάσαμε

 και τώρα εισπράττουμε απ’ την εξέδρα μας βροχή δεκάρικα

Ξέσκισε η πόρνη η ιστορία αρχαία οράματα

τώρα για σέρβις μας ξαποστέλνει και για χαμόμηλο

την παρθενιά της επανορθώσαμε σφιχτά με ράμματα

την κουβαλήσαμε και μας κουβάλησε στον ανεμόμυλο.

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος.

Ερμηνεία: Γιώργος Νταλάρας.

ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ΣΤΗΣΕ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ

ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ΣΤΗΣΕ

Τους προβολείς στήσε
άπλετο φως στη ράμπα να πέφτει

η δράση να κυλάει
να παρασέρνεται στη δίνη.
Η τέχνη δεν πρέπει ν' αντανακλά
σαν τον καθρέφτη,
μα σαν φακός να μεγεθύνει.

Στίχοι: Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκη.

Μετάφραση: Άρης Αλεξάνδρου.

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος.

Η ΔΙΚΟΠΗ ΖΩΗ

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΡΑΝΤΖΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΑΝΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΑΝΟ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟ: Η ΔΙΚΟΠΗ ΖΩΗ

ΣΤ΄ΑΡΜΑΤΑ ΣΤ’ ΑΡΜΑΤΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

ΣΤ΄ΑΡΜΑΤΑ ΣΤ’ ΑΡΜΑΤΑ

Βροντάει ο Όλυμπος, αστράφτει η Γκιώνα,
μουγκρίζουν τ' Άγραφα, σειέτ' η στεριά.
Στ' άρματα, στ' άρματα, εμπρός στον αγώνα,
για τη χιλιάκριβη τη λευτεριά.

Ξαναζωντάνεψε τ' αρματωλίκι,
τα μπράτσα σίδερο, φλόγα η ψυχή,
λουφάζουν έντρομοι οι ξένοι οι λύκοι
στην εκδικήτρα μας αντρίκια ορμή.

Ο Γοργοπόταμος στην Αλαμάνα
στέλνει περήφανο χαιρετισμό,
νέας ανάστασης χτυπάει καμπάνα,
μηνάν' τα όπλα μας το λυτρωμό.

Σπάμε την άτιμη την αλυσίδα
που μας εβάραινε θανατερά,
θέλουμε λεύτερη εμείς πατρίδα
και πανανθρώπινη τη λευτεριά.

Διασκευή, Ενορχήστρωση & Διεύθυνση Ορχήστρας: Θάνος Μικρούτσικος.
Μουσική: Άκης Σμυρναίος.
Στίχοι: Νίκος Καρβούνης.

CAMBAY'S WATER

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΤΡΑΣ

CAMBAY'S WATER

Φουντάραμε καραμοσάλι στο ποτάμι.
Είχε ο πιλότος μας το κούτελο βαμμένο
«κι αν λείψεις χίλια χρόνια θα σε περιμένω»
ωστόσο οι κάβοι σου σκληρύναν την παλάμη.

Θολά νερά και μίλια τέσσερα το ρέμα,
οι κουλήδες τρώνε σκυφτά ρύζι με κάρι,
ο καπετάνιος μας κοιτάζει το φεγγάρι,
που 'ναι θολό και κατακόκκινο σαν αίμα.

Το ρυμουλκό σφύριξε τρεις και πάει για πέρα,
σαράντα μέρες όλο εμέτραγες τα μίλια,
μ' απόψε λέω φαρμάκι κόμπρα είχες στα χείλια,
την ώρα που 'πες με θυμό: «Θα βγω άλλη μέρα...»

Τη νύχτα σου 'πα στο καμπούνι μια ιστορία,
την ίδια που όλοι οι ναυτικοί λένε στη ράδα,
τα μάτια σου τα κυβερνούσε σοροκάδα
κι όλο μουρμούριζες βραχνά: «Φάλτσο η πορεία...»

Σαλπάρουμε! Μας περιμένουν στο Μπραζίλι.
Το πρόσωπό σου θα το μούσκεψε το αγιάζι.
Ζεστόν αγέρα κατεβάζει το μπουγάζι
μα ούτε φουστάνι στη στεριά κι ούτε μαντήλι.

Στίχοι: Νίκος Καββαδίας.

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος.

ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΠΑΡΑΣ

ΜΟΝΑΞΙΑ

Είναι το πυκνό συλλαλητήριο
που οργανώνει μόνος ένας, μόνος,
κάπου ένα μαχαίρι είναι που βρέθηκε
δίχως ν’ ακουστεί κανένας φόνος.

Όπλου είναι βολή χωρίς αντήχηση
στη μεγάλην άμμο μιας Σαχάρας,
πάνω μια χλωμή λειψή πανσέληνος
λιώνει σαν κεράκι της δεκάρας...

Είναι μια σημαία που ξεχάστηκε
στον ιστό μετά τη δύση του ηλίου,
ξέθωρο ένα ράκος που φυλάχτηκε
από εσθήτα περασμένου μεγαλείου.

Έρημος σταθμός το μεσονύχτιο
υπογείων αστικών σιδηροδρόμων,
πέτρες φορτωμένον είναι φέρετρο
που το πάνε τέσσερις στον ώμον.

Βάρκα είναι στο πέλαγο τ’ απέραντο
μ’ ένα σκελετό για κωπηλάτη
που ήλιος κατακόρυφος τον στέγνωσε
και τον λεύκανε της θάλασσας τ’ αλάτι.

Είναι το πουλί που μόνο ξώμεινε
μίλια απ’ το κυρίαρχο κοπάδι,
πίσω του το φως της μέρας σβήνεται
και μπροστά του πήζει το σκοτάδι...

Από το βιβλίο: Αλέξανδρος Μπάρας, «Άθροισμα (Ποίηση 1033-1983)»,  Κέδρος, Αθήνα 1983, σελ. 197-198.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ: ΜΟΝΑΞΙΑ

Ο ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ

Ο ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ

ΜΝΗΜΗ ΑΛΚΗ ΑΛΚΑΙΟΥ

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΛΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΑΛΚΗ ΑΛΚΑΙΟ ΚΑΙ ΘΑΝΟ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟ: ΠΡΩΙΝΗ Ή ΒΡΑΔΥΝΗ ΣΕΡΕΝΑΤΑ

Η ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΞΕΣΗΚΩΜΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ

Η ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΞΕΣΗΚΩΜΟΥ

Μεγάλο ποτάμι φουσκωμένο,
η οργή του λαού,
κυλάει πάνω απ' τα χωράφια,
ποιος τη σταματάει, ποιος τη σταματάει,
ποιος, ποιος τη σταματάει.

Κοιλάδα της Φουέντε Οβεχούνα,
το χέρι που σ' έσπερνε,
τον κεραυνό τώρα κρατάει,
ποιος το σταματάει, ποιος το σταματάει,
ποιος, ποιος το σταματάει.

Αιώνες γονατισμένη από την πίκρα,
η ψυχή του λαού,
φτερούγες τώρα βγάζει κι ανεβαίνει,
ποιος τη σταματάει, ποιος τη σταματάει,
ποιος, ποιος τη σταματάει.

Αιώνες γονατισμένη από την πίκρα,
η ψυχή του λαού,
φτερούγες τώρα βγάζει κι ανεβαίνει,
ποιος τη σταματάει, ποιος τη σταματάει,
ποιος, ποιος τη σταματάει.

Μεγάλο ποτάμι φουσκωμένο,
η οργή του λαού,
κυλάει πάνω απ' τα χωράφια,
ποιος τη σταματάει,ποιος τη σταματάει,
ποιος, ποιος τη σταματάει.

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος.

Στίχοι: Lope de Vega.
Μετάφραση: Γιώργος Μιχαηλίδης.
Δίσκος: Φουέντε Οβεχούνα (1977).