Ποιος να ναι αυτός που με κοιτά
μ ένα παράπονο μεγάλο
Ποιος να ναι αυτός που δεν μπορώ
από τον νου μου να τον βγάλω
Άναψε, καινούργιο μου φεγγάρι,
φώτισε το έρημο στενό,
φέξε για να ρθει το παλικάρι,
τα παλιά μεράκια μου ξεχνώ.
Φέξε για να ρθει το παλικάρι,
τα παλιά μεράκια μου ξεχνώ.
Ποιο να ναι εκείνο το παιδί
που όλη τη νύχτα αναστενάζει
Περνά σαν ίσκιος, δεν μιλά
και η ματιά του με σπαράζει.
Άναψε, καινούργιο μου φεγγάρι,
φώτισε το έρημο στενό,
φέξε για να ρθει το παλικάρι,
τα παλιά μεράκια μου ξεχνώ.
Φέξε για να ρθει το παλικάρι,
τα παλιά μεράκια μου ξεχνώ...
Βρέχει πάλι απόψε στα σπιτάκια τα φτωχά κι όμως στη δική σου τη γωνιά είναι ζεστά. Έχεις λησμονήσει την αγάπη την παλιά - βρέχει πάλι απόψε στη μικρή τη γειτονιά.
Κάποιος περνάει απ' το σπίτι σου μπροστά, στέκει και κλαίει στη γωνιά. Έχει στο στήθος τής αγάπης τη φωτιά, στα χείλη του τη παγωνιά.
Έλαμπες σαν άστρο στη μικρή σου την αυλή κι ήσουν για τ' αγόρια μια ολόγλυκια πληγή. Τώρα το σκοτάδι πέφτει αργά στη γειτονιά έχεις λησμονήσει την αγάπη την παλιά.
Μουσική: Μίμης Πλέσσας. Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πουλόπουλος.