ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΤΑ ΛΟΓΙΑ

ΤΑΣΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ

ΤΑ ΛΟΓΙΑ

Τα λόγια που θα σου έλεγα

ήταν από άπεφθο μέταλλο,

ηχούσαν πριν ειπωθούν.

Γι’ αυτό, ίσως, σκοτεινά όντα,

άνθρωποι με κεφάλια πουλιών

μπήκαν από το τρύπιο πουκάμισό μου

και τα έκλεψαν.

Λοιπόν

μην παραξενεύεσαι όταν με βλέπεις

να στέκομαι ακούγοντας

προσεχτικά τις καμπάνες,

τις σειρήνες των καραβιών,

τον απόμακρο θόρυβο της ομίχλης.

Προσπαθώ να εντοπίσω τους κλέφτες,

Να ξεχωρίσω τα λόγια που μου άρπαξαν.

Από το βιβλίο: Τάσος Ρούσσος, «Το κυνήγι της αλεπούς», Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1998, σελ. 28.

Η ΠΟΙΗΣΗ

ΤΑΣΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ

Η ΠΟΙΗΣΗ

Η ποίηση δανείζεται τις λέξεις για να μιλήσει,

δοκιμάζει αινίγματα, έκπληκτους ήχους,

αφουγκράζεται το μοναχικό πουλί της ερημιάς,

ανασυνθέτει τα χρώματα και τα περιφρονεί,

προσπαθεί να περιγράψει τις μνήμες,

συνδιαλέγεται με τα όνειρα καθώς σβήνουν.

Η ποίηση μεταχειρίζεται τις λέξεις για να πεθάνει.

Από το βιβλίο: Τάσος Ρούσσος, «Το κυνήγι της αλεπούς», Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1998, σελ. 49.

ΣΗΜΑΙΝΕΙ

ΤΑΣΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ


ΕΣΥ

Τα πόδια σου είναι από μουσική
και στα μάτια σου σκιρτούν παράξενα ζώα.
Το υπόλοιπο σώμα σου
το έχουν διαβρώσει τα όνειρα.
Αν σε γυρέψω
θα πρέπει να περπατήσω
στους δρόμους που πάτησες,
να παρακολουθήσω το βλέμμα σου στα τοπία,
να ξανακούσω τα πουλιά που ’χεις ακούσει.
Αυτό σημαίνει ίσως
ότι ή πέθαναν τα πουλιά
ή τα τοπία κατοικήθηκαν από άλλους
ή ακόμη
ότι δεν υπήρξες ποτέ.



Από το βιβλίο: Τάσος Ρούσσος, «Το κυνήγι της αλεπούς», Εκδόσεις Καστανιώτης, Αθήνα 1998, σελ. 46.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ

ΤΑΣΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ (1934)


ΛΕΞΕΙΣ

Δε μου χρειάζονται οι μεταξοσκώληκες
που τρέφονται με την πράσινη ζωή των δέντρων.
Έχω ανάγκη από λέξεις αιχμηρές
με πολυάριθμες κοφτερές αιχμές,
σαν τα κομμένα γυαλία
που σε ματώνουν όταν τα σφίγγεις,
που πολλαπλασιάζουν τον ήλιο,
διαθλούν τα τοπία
κι ακούνε την ψυχή των πουλιών
πριν γίνει κελαηδισμός.
Λέξεις για την ποίηση κατάλληλες.



Από το βιβλίο: Τάσσος Ρούσσος, «Το κυνήγι της αλεπούς», Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1998, σελ. 17.