ΣΤΟΝ ΒΟΡΕΙΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟ ΦΙΛΟ ΜΟΥ

 

PABLO NERUDA

 

ΣΤΟΝ ΒΟΡΕΙΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟ ΦΙΛΟ ΜΟΥ

 

Άνθρωπε του Βορρά, Αμερικάνε του Βορρά,

βιομηχανικέ κόφτη και συλλέκτη μήλων,

απλέ και μόνε σαν πεύκο μέσα σε πευκόδασο,

έλατο της Αλάσκας γεωγραφικό,

γιάνκη των μικρών χωριών και των εργοστασίων

με σύζυγο, με καθήκοντα και με παιδιά,

αλλά και όλοι εσείς οι εύφοροι μηχανικοί

που δουλεύετε στων αριθμών την αμετάβλητη ζούγκλα

ή στα ρολόγια και στους μηχανισμούς των εργοστασίων,

εργάτες ψωμωμένοι και ψηλοί και σκυμμένοι

ανάμεσα στους τροχούς και από πάνω από τις φλόγες,

σπαρακτικοί ποιητές που εχάσατε την πίστη

στην ανθρώπινη φυλή που είχε ο Γουίτμαν,

σ’ όλους εσάς τους Βορειοαμερικανούς λέω τί θέλω:

θέλω ό,τι αγαπώ και ό,τι μισώ

να είναι μες στα λόγια μου τελείως ξεκάθαρο.

Για το μόνο που σας μέμφομαι

είναι ότι η σιωπή σας δεν λέει, δεν σημαίνει τίποτα:

καλά-καλά δεν ξέρουμε τι σκέφτονται

οι Βορειομερικανοί στα σπίτια τους·

της οικογένειας το καταλαβαίνουμε το μέλι,

αλλά αγαπάμε και τη φωτιά·

κι όταν συμβαίνει κάτι σε αυτόν τον κόσμο, ενώ

θέλουμε να μοιραστούμε τα διδάγματα που προκύπτουν,

διαπιστώνουμε ότι δύο-τρεις άνθρωποι

σφαλίζουν τις βορειοαμερικανικές πόρτες

και ακούγεται μόνο η Φωνή της Αμερικής,

που όμως είναι σαν ν’ ακούς μιαν αλλόκοτη κότα.

Κατά τα λοιπά εγώ γιορτάζω εδώ  και χαιρετίζω

τα σημερινά και τ’ αυριανά σας επιτεύγματα,

και νομίζω ότι ο αργοπορημένος δορυφόρος

που εκτοξεύσατε κάποιο πρωί κάνει καλό

στην περηφάνεια σας και την ευεργετεί·

αλλά γιατί αλήθεια να είστε πάντα πρώτοι;

Σε τούτο εδώ της ζωής το πρωτάθλημα,

ο ουραγός για πάντα είναι η κομπορρημοσύνη —

έτσι μπορούμε να πάμε μαζί στον ήλιο

και να πιούμε κρασί από την ίδια κανάτα.

Αμερικανοί είσαστε κι εσείς, όπως κι εμείς,

και δεν σας αποκλείουμε από τίποτα·

θέλουμε όμως να διατηρήσουμε ό,τι έχουμε δικό μας.

Για τις ψυχές μας υπάρχει χώρος άφθονος

και μπορούμε να ζήσουμε χωρίς καταπίεση,

και με καθόλου θεριεμένο στόμφο, ωσπού να πούμε

ειλικρινώς και φάτσα-φάτσα ο ένας στον άλλον

πόσο μακριά έχουμε επιτέλους φτάσει.

Αλλάζει ο κόσμος, και δεν πιστεύουμε

πως πρέπει να νικάμε με βόμβες και σπαθιά.

Στη βάση αυτή θα καταλήξουμε να συνεννοηθούμε

χωρίς να σας προκαλέσουμε καθόλου πόνο:

δεν θα εκμεταλλευτούμε το πετρέλαιό σας,

στα τελωνεία σας δεν θα προβούμε σε κατασχέσεις,

δεν θα πουλήσουμε ρεύμα ηλεκτρικό

σε βορειοαμερικανικές πολίχνες·

είμαστε άνθρωποι ειρηνικοί, άνθρωποι

που τους φτάνουνε τα λίγα που κερδίζουν

και δεν θέλουν να υποβάλουν κανέναν

στων περιστάσεων την απληστία.

Σεβόμαστε τον χώρο που έχει ο Λίνκολν

και του Πολ Ρόμπσον την καθαρή συνείδηση ​.

Σου μάθαμε ν’ αγαπάς τον Τσάρλι Τσάπλιν

(παρόλο που ελάχιστα την ευφυία του αντάμειψες).

Τόσα και τόσα πράγματα, σαν τη γεωγραφία

που μας ενώνει στ’ αγαπημένα μας χώματα…

όλα μου λέν να πω ακόμα μια φορά

ότι είμαστε και πλέουμε στο ίδιο σκαρί επάνω

και ότι η αλαζονεία θα μπορούσε να το βουλιάξει:

ας το φορτώσουμε ψωμί και μήλα,

ας το φορτώσουμε με λευκούς και μαύρους,

με συνεννόηση και ελπίδα.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.