ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΤΟ ΒΥΘΙΣΜΕΝΟ ΛΙΜΑΝΙ

GIUSEPPE UNGARETTI

ΤΟ ΒΥΘΙΣΜΕΝΟ ΛΙΜΑΝΙ

Φτάνει εδώ ο ποιητής

κι ύστερα επιστρέφει στο φως με τα άσματά του

και τα σκορπίζει

Από την ποίηση αυτή

μου απομένει

το τίποτα εκείνο

ενός ανεξάντλητου μυστικού

Μετάφραση: Φοίβος Πιομπίνος

Από το βιβλίο: Giuseppe Ungaretti, «Ποιήματα»,μετάφραση σημειώσεις χρονολόγιο Φοίβος Ι. Πιομπίνος,  Ίκαρος, Αθήνα 2001, σελ. 49.

ΟΠΟΥ ΤΟ ΦΩΣ 1930

GIUSEPPE UNGARETTI

ΟΠΟΥ ΤΟ ΦΩΣ

1930

Σαν κυματιστός κορυδαλλός

Στον χαρούμενο άνεμο πάνω στα νέα λιβάδια

Η αγκάλη μου σε ξέρει ελαφριά, έλα.

Θα ξεχάσουμε τα εδώ,

Και το κακό και τον ουρανό,

Και το γοργό το αίμα μου στον πόλεμο,

Τα βήματα που θυμούνται σκιές

Μες σε ροδίσματα καινούριων πρωινών.

Όπου φύλλο δεν κινεί πια το φως,

Όνειρα και θυμοί που πέρασαν σ’ άλλες όχθες,

Όπου το βράδυ κατακάθισε,

Έλα, θα σε φέρω,

Στους χρυσαφένιους λόφους.

Ελεύθεροι από ηλικία, η σταθερή ώρα

Μες στη χαμένη της άλω

Θά ’ναι η σινδόνη μας.

Μετάφραση: Φοίβος Ι. Πιομπίνος.

Από το βιβλίο: Giuseppe Ungaretti, «Ποιήματα», μετάφραση, σημειώσεις, χρονολόγιο Φοίβος Ι. Πιομπίνος, Ίκαρος, Αθήνα 2001, σελ. 231.

******************************

DOVE LA LUCE

1930

Come allodola ondosa

Nel vento lieto sui giovani prati,

Le braccia ti sanno leggera, vieni.

Ci scorderemo di quaggiù,

E del mare e del cielo,

E del mio sangue rapido alla guerra,

Di passi d'ombre memori

Entro rossori di mattine nuove.

Dove non muove foglia più la luce,

Sogni e crucci passati ad altre rive,

Dov'è posata sera,

Vieni ti porterò

Alle colline d'oro.

L'ora costante, liberi d'età,

Nel suo perduto nimbo

Sarà nostro lenzuolo.

ΤΟ ΦΩΣ ΣΟΥ

GIUSEPPE UNGARETTI 

ΤΟ ΦΩΣ ΣΟΥ

Χάνεται, αγάπη μου, σιγά σιγά ο ήλιος

Τώρα που απρόσμενα πέφτει βράδυ μακρύ.

Με την ίδια βραδύτητα του σπαραγμού

Είδα το φως σου ν’ απομακρύνεται

Για το μεγάλο μας τον αποχωρισμό.

Μετάφραση: Φοίβος Ι. Πιομπίνος.

Από το βιβλίο: Giuseppe Ungaretti, «Ποιήματα», Μετάφραση – Σημειώσεις – Χρονολόγιο Φοίβος Ι. Πιομπίνος, Ίκαρος, Αθήνα 2001, σελ. 295.

*****************************

LA TUA LUCE

Scompare a poco a poco, amore, il sole
Ora che sopraggiunge lunga sera.
 
Con uguale lentezza dello strazio
Farsi lontana vidi la tua luce
Per un non breve nostro separarci.

ΑΒΕΒΑΙΗ ΣΚΙΑ

GIUSEPPE UNGARETTI


ΑΝΙΑ

Και η νύχτα αυτή θα περάσει

Τούτη η μοναξιά σε σεργιάνι
αβέβαιη σκιά απ’ τα σύρματα του τραμ
στην υγρή άσφαλτο

Κοιτάζω τα κεφάλια των αμαξάδων
Να ταλαντεύονται
μισοκοιμισμένα


Μετάφραση: Φοίβος Πιομπίνος.

ΣΚΙΑ

GIUSEPPE UNGARETTI


ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑ

Αναπάντεχα
ψηλό είναι
πάνω απ’ τα ερείπια
το καθάριο
θάμβος
της απεραντοσύνης.

Κι ο άνθρωπος
γερμένος
πάνω απ’ το νερό
το αιφνιδιασμένο
απ’ τον ήλιο
συνέρχεται
σκιά
λικνισμένη και
μαλακά
διαθλασμένη.



Μετάφραση: Φοίβος Πιομπίνος.