ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

FRIEDRICH VON SCHLEGEL

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Έτσι όπως βίαιη η θάλασσα τη νύχτα κυματίζει:

τη μιά το κύμα ολόχαρο ώς τον ουρανό φουσκώνει,

την άλλη το κορμί του σε βύθη άπατα ποντίζει

με πόθο ακόρεστο χορεύοντας, και δεν τελειώνει

πριν πιάσει η χαραυγή με φως τον κόσμο να ποτίζει

και με δακρύων λάμψεις και άνθη να τον στεφανώνει –

έτσι και η ποιητική αναβλύζει αχτίδες τέχνη

μέσ’ απ’ τη θάλασσα των οδυνών του λογοτέχνη.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΣΤΑ ΘΑΜΝΟΤΟΠΙΑ

FRIEDRICH VON SCHLEGEL

ΣΤΑ ΘΑΜΝΟΤΟΠΙΑ

Τι σιγανά, τι δροσερά φυσάει

σε λιβαδότοπους μουντούς τ’ αγέρι·

μονάχα ο ουρανός χαμογελάει

σαν πάμφωτο –με χίλια μάτια– αστέρι.

Εκεί ολομόναχη ψυχή σαλεύει:

σκιρτάει σάμπως νά ’ναι αχός θαλάσσης

και λόγια σαν ψιθύρους να πιστεύει –

μπορείς με θρόους να τα παρομοιάσεις.

Και πώς ηχεί το κύμα με το κύμα

εκεί όπου πνεύματα εν κρυπτώ πενθούνε·

κι ο λόγος χορηγεί στις λέξεις βήμα

εκεί όπου ζωή έχουν πνεύματα και ζούνε.

Από των συνηχήσεων τους φθόγγους

κι απ’ το πρωτεϊκό όνειρο πλασμένος

της γης ηχεί ένας φθόγγος μες στους λόγγους

για όποιον τον αφουγκράζεται κρυμμένος.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.