ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Νικόλας Κάλας, "Κείμενα ποιητικής και αισθητικής", επιμέλεια Αλέξανδρος Αργυρίου, Πλέθρον, Αθήνα 1982.

ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΟΣ Ο ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ

[ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΟΣ Ο ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ]

Απροσδόκητος ο σχηματισμός αυτής της νέας μορφής

με αξέχαστην εικόνα. Παρατηρώ ένα φαινόμενο

δίχως να καταφύγω στη νοσταλγία

το ποίημα δεν ακούει ούτε βλέπει

ξαναδιαβάζεται. Τα νυν λειτουργεί καλύτερα

όταν δεν μυθολογεί κι αποκαλύφτει σχίσματα

ελευθερίας κι αγάπης αναγέννηση.

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Λέξη», τχ. 6, Ιούλιος-Αύγουστος 1981, σελ. 416.

ΑΘΕΟΣ ΜΟΝΑΧΑ Ο ΕΡΜΑΦΡΟΔΙΤΟΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ

[ΑΘΕΟΣ ΜΟΝΑΧΑ Ο ΕΡΜΑΦΡΟΔΙΤΟΣ]

Άθεος μονάχα ο Ερμαφρόδιτος

του κήπου των Γραμμάτων

«Ειμί ο ων». Πρεσβεύει

πως το καλόν είναι ασθένεια τού

κακού

και ότι καταπολεμιέται

απ’ τους αλχημιστές του λόγου

τους πλανόδιους ταχυδακτυλουργούς

κι άλλος πεπλανωμένους

σε μια διασταύρωση τέμνει

η τύχη την ιστορία

σε άλλη την αγάπη.

Έτσι ξαναγεννιέται η Ελευθερία.

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Λέξη», τχ. 6, Ιούλιος-Αύγουστος 1981, σελ. 416.

ΠΟΣΟ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ Η ΜΥΚΟΝΟΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ

[ΠΟΣΟ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ Η ΜΥΚΟΝΟΣ]

Πόσο μου θυμίζει η Μύκονος αυτής της κάρτας

την Μύκονο της προπολεμικής μου ζωής

Είναι ο εαυτός μου που δυσαναλογεί. Επέστρεψα

στραμένος προς το μέλλον. Στο επόμενο σαρανταοκτάωρο

διαλήψεων και παραλήψεων ίσως συμπεριληφθούν ευρήματα.

Οι τουριστικές τετραχρωμίες ανεμοσκορπίζονται

το πρόστυχο πληθαίνει κι εξαλείφεται

το επάξιον είναι του σκανδάλου.

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Λέξη», τχ. 6, Ιούλιος-Αύγουστος 1981, σελ. 416.

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟ ΚΑΛΑ

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ

ΚΡΑΥΓΗ

          Του Ν. Καλαμάρη

Ήρθανε τα συνθήματα κι από το βέλο

Που σύρθηκε στα πόδια μας το βράδυ

Ξεπήδησε κι απλώθηκε φτερούγισμα

Μίας γεννωμένης παρουσίας.

Κι έτσι σιγά μ’ ακώλυτα και δίχως αμφιταλαντεύσεις

Σηκώθηκε το δάχτυλο σαν σμήνος υπερβέβαιο

Κι ορθόπλωρος εφάνη ταυτοχρόνως

Όλβος μακάρων που δεν είχε χτες ακόμη ξεκινήσει.

Λύθηκε τότες η σιωπή

Λύθηκε το σύρμα που μας συνέδεσε κι αυτό στους πόλους

Κι απ’ την πηγή ξεχύθηκε ραγδαία

Σαν αίμα μέσ’ σε γδούπο καρμανιόλας

Κραυγή στιπλνή

Στο δρόμο που διασταυρωθήκανε τα κάρα

Με τ’ άλλα οχήματα και με τα δάκρυα

Μίας τόσον ατελείωτης αναμονής

Δεν ήταν δυνατόν να γίνει διαφορετικά

Δεν ήταν δυνατόν να πάμε πίσω.

Από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή «Προϊστορία ή Καταγωγή» (1933-34).

Αναδημοσιεύεται από το βιβλίο: Νίκος Σιγάλας, «Ο Ανδρέας Εμπειρίκος και η ιστορία του ελληνικού υπερρεαλισμού ή Μπροστά στην αμείλικτη αρχή της πραγματικότητας», Εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2012, σελ. 273-4.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ

[ΤΗΝ ΕΥΡΥΔΙΚΗ ΠΟΥ ΘΑ ΧΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΕΧΕΙΣ ΗΔΗ ΧΑΣΕΙ]

Την Ευρυδίκη που θα χάσεις την έχεις ήδη χάσει

ήσουν εσύ η Ευρυδίκη όταν ο Χάρος

απ’ την ζωή και την Ελένη σου

να σ’ αποσύρει τάχθηκε.

Σε ξαναείδε η μέρα.

Ρίξτε πίσω σου το τέλος που μας προσδοκά

ατένισε άσβηστον φως. Φως κι ο λόγος.

Ζει του Ολυμπιονίκη μονάχα ο Πίνδαρος.

Ρήματα Σίβυλλας, αποφάσεις κύβων

το σεληνόφως της Ελένης

της φλογεράς λύρας η αδαμάντινη λάμψη

διακόπτουν το χάος.

Από το βιβλίο: Νικόλαος Κάλας, «Οδός Νικήτα Ράντου», Ίκαρος, Αθήνα 1977, σελ. 114.

ΠΑΕΙ Ο ΜΗΤΣΟΣ Ο ΤΖΑΤΖΑΣ...

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ

ΕΝΘΕΕΣΤΕΡΟΣ

    Πάει ο Μήτσος ο Τζατζάς που εγύριζε στα πλάγια

Ο Όλυμπος κι ο Κίσαβος τον ίδιο θάνατο θρηνούν

οι πλαγιές των ερημώθηκαν· ο θρύλος υπερισχύει

ΑΥΤΟΣ ηνώθη με τους θεούς με τον συνάχρονο ρυθμό των·

πανσθενής υψιμέδων αγνοεί τις κακώσεις

η μορφή του βεβηλώνεται από συγχρόνους

βεβηλώνεται και καταρρακώνεται

αλλά αυτός μετουσιώθη έγινε κύκνος Γανυμήδης και κρίνος.

Από το βιβλίο: Νικόλαος Κάλας, «Οδός Νικήτα Ράντου», Ίκαρος, Αθήνα 1977, σελ. 59.

ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ ΔΕ ΘΑ ΒΡΕΙΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ

ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ ΔΕ ΘΑ ΒΡΕΙΣ

Οι βάτραχοι διψούν

τα κοράκια πεινούν

κι η φωνή των γλάρων

που ο αγέρας έδιωξε από τη θάλασσα

είναι φωνή φόβου –

αυτή με συγκινεί.

Αλλού η γης πολύ διαφέρει

δεν ακούγονται βατράχοι

δεν ακούγονται κοράκια

το χώμα εφοδιάζεται εκεί με ασφοδέλους

τρέμουν όταν τα χτυπά ο άνεμος.

Όπου κι αν πάω αναγνωρίζω την κατεύθυνση των δρόμων.

Από το βιβλίο: Νικόλαος Κάλας, «Οδός Νικήτα Ράντου», Ίκαρος, Αθήνα 1977, σελ. 30.

ΚΗΠΟΝ ΚΛΕΙΣΜΕΝΟΝ ΕΚΑΡΠΩΣΑ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ

[ΚΗΠΟΝ ΚΛΕΙΣΜΕΝΟΝ ΕΚΑΡΠΩΣΑ]

Κήπον κλεισμένον εκάρπωσα

νυχτάνθεμα και κυνανθοί

ευωδία αβύσσων, κήπος γραμμάτων

με περιβάλλει, πολύχρωμος ερμητικός

χρωματόσωμον ο λόγος. Βασανίζω εικόνες

με λέξεις που τις καθυστερούν

αναγνωρίζω διαφορές αλλιώς δεν επέρχεται το ποίημα

κι επανέρχονται τοπωνυμίες κι ανέκδοτα.

Καθυστερημένα όνειρα βρωμούν σαν μπακαλιάρος

Γιαννιώτικα Πολίτικα μακρόσυρτα τραγούδια

ανατολίτικα βρωμούν σαν παλαμίδα.

Στιγμές σκορπισμένες στα βράχια

πεύκα πεπονόφλουδες κάποτες καπότες

στιγμές βουλιαγμένες στα χρόνια.

Το φύσημα πνοής ανάμεσα στα φύλλα και τα φύλα.

Δαφνί και δάφνη ο κόσμος εντόσθια εντός μου.

Τώρα ζητώ τη μανία ν’ αμβλύνει το χαρτί

Από το βιβλίο: Νικόλαος Κάλας, «Οδός Νικήτα Ράντου», Ίκαρος, Αθήνα 1977, σελ. 135.

ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΟΙ ΟΡΑΜΑΤΩΝ ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ


[ΑΝΘΟΥΝ ΤΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ]

Ανθούν τα περασμένα στα θερμοκήπια των ελπίδων
Σίβυλλας ανθολογίες, άστρων και ηδονών λογαριασμός
–είναι φθηνότερα στον Πειραιά –
λαθρέμποροι οραμάτων οι ποιητές
ερασταί και σαρκασταί, χαρτοπαίκτες συλλαβών.
Συγχωροχάρτι του στίχου των η παιδιά.



Από το βιβλίο: Νικόλαος Κάλας, «Οδός Νικήτα Ράντου», Ίκαρος, Αθήνα 1977, σελ. 117.

ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΕΝΩ ΚΥΛΟΥΝΕ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ


PROFESSIONAL BEAUTY

Είχε για τέχνη την καλλιέργεια της ομορφιάς της
έργο δύσκολο
αυτή η ξεχωριστή δυσχέρεια που προκαλείται από το τέλειο υλικό.

Τα μαλλιά όταν παίζει μ’ αυτά ο αγέρας
είναι σαν ένα δάσος σκοτεινό
όπου
ανάμεσα σε πυκνές σκιές
τραγουδούν ενώ κυλούνε
χρυσές ανταύγειες

ήχοι μοναδικοί για κουρασμένο αυτί.



Από το βιβλίο: Νικόλαος Κάλας, «Γραφή και φως», Ίκαρος, Αθήνα 1983, σελ. 89.

ΜΕ ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΓΡΟΘΙΕΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ


[ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΠΝΟΗ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ]

Δομή και πνοή το ποίημα
σάρκα λέξεων, του λογισμού φουρτούνα,
ακτίνα του υπερεγώ
του σεαυτού ιερογλυφία.

Αθροίζω ονόματα
ζάρια αλφαβητικά τα ρίπτουν.
Παραμερίστηκαν τα γεγονότα
χάθηκε η αφορμή
πάω εκεί όπου θα είμαι.
Ταυτολογώ.
Ας εκποιήσουμε την ομολογία
με λέξεις και γροθιές.



Από το βιβλίο: Νικόλαος Κάλας, «Οδός Νικήτα Ράντου», Ίκαρος, Αθήνα 1977, σελ. 139.

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ


[ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!]

Ελευθερία! Εγερτήριο αγγελίας
με φτερό τον ήχο και μάτι την εικόνα
πολιορκείται η ελευθερία!
Λευτεριά! παραστατική γραφή στους τοίχους,
προέκταση χεριού ή σφραγίδα μηχανής
του νου μορφή. Η λέξη δεν αρκεί.
Αόρατος λόγος εμφανίζεται στον στίχο, στην ιστορία.
μάγος ο φορέας του, μαχητής κι ο φορέας των λαβάρων του,
το τρισυπόστατο ποίηση λευτεριά κι αγάπη
αναγνωρίζεται από την όψη του λόγου.
Με τόλμη – της δικής μας θέλησης το μέλλον.



Από το βιβλίο: Νικόλαος Κάλας, «Οδός Νικήτα Ράντου», Ίκαρος, Αθήνα 1977, σελ. 111.

ΣΤΟΥΣ ΟΦΕΙΣ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ


[ΕΧΩ ΕΝΑ ΓΑΪΔΟΥΡΑΚΙ]

Έχω ένα γαϊδουράκι
τονε λένε Παναγιώτη
ούτε τρέχει ούτε κελαηδάει
είναι άλογο γαϊδουράκι.

Είναι ένας δούρειος ίππος.
Όλα όπλα και σοφιστείες
τόνε λένε Πανουργιά
είναι άλογο μυστικό.

Παναγιώτη Πανουργιά
είναι οι όρχεις της ψυχής μας
η ενορχήστρωσή των ανήκει
στους όφεις της σοφίας
ο λόγος ιός των.



Από το βιβλίο: Νικόλαος Κάλας, «Οδός Νικήτα Ράντου», Ίκαρος, Αθήνα 1977, σελ. 97.