ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΚΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ, ΔΗΜΗΤΡΟ ΜΟΥ!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ ΚΑΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ, ΔΗΜΗΤΡΟ ΜΟΥ!

ΕΛΑ ΠΑΡΕ ΜΟΥ ΤΗ ΛΥΠΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ

ΕΛΑ ΠΑΡΕ ΜΟΥ ΤΗ ΛΥΠΗ

Είσ’ ένα περιστέρι
που πετάς στον ουρανό
πάμε να βρούμε ένα αστέρι
σ’ ένα κόσμο μακρινό

Έλα ένα βρούμε έν’ αστέρι
που πετά ψηλά ψηλά στον ουρανό

Είσαι ένα καρδιοχτύπι
μου `χεις κόψει τα φτερά
έλα πάρε μου τη λύπη
έλα δώσ’ μου τη χαρά

Είσαι ένα καρδιοχτύπι
μου `χεις κόψει τα φτερά

Τα γαρίφαλα σου μέτρα
σ’ αγαπώ όσο κανείς
κάνω την καρδιά μου πέτρα
και προσμένω να φανείς

Έλα και σε περιμένω
στη γωνιά του δρόμου να φανείς

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος.

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Η ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟ

Το φεγγάρι είναι κόκκινο
το ποτάμι είναι γαλάζιο
κι η αγάπη μου στα χέρια σου
είναι κάτασπρο πουλί
κι η αγάπη μου στα χέρια σου
είναι κάτασπρο πουλί.

Το φεγγάρι είναι πράσινο,
το ποτάμι είναι βαθύ
έλα αγάπη μου και χόρεψε
ίσαμε αύριο το πρωί
έλα αγάπη μου και χόρεψε
ίσαμε αύριο το πρωί.

Το φεγγάρι πήγε κι έπεσε
στο ποτάμι το βαθύ
κι η αγάπη μου κιτρίνισε
σαν τη φλόγα στο κερί
έλα αγάπη μου και χόρεψε
ίσαμε αύριο το πρωί
έλα αγάπη μου και χόρεψε
ίσαμε αύριο το πρωί.

Στίχοι & μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.

ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ

Η ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ & Ο ΔΗΜΟΣ ΜΟΥΤΣΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΝΙΚΟ ΓΚΑΤΣΟ: ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ

ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ

ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ

Εδώ σ' αυτό το παραθύρι
κοντά μου κάποτε είχες γείρει
κι από του ήλιου το ποτήρι
να πιούμε μου 'λεγες το φως.

Σκοτάδι τώρα πέφτει μπρος μου
μετρώ την ερημιά του κόσμου
κι εσύ που ήσουν αδερφός μου
λυγμός απόμεινες κρυφός.

Πού πας του ονείρου ταξιδιώτη
στερνή αγάπη μου και πρώτη,
από το χρόνο τον προδότη
ποτέ δε γλίτωσε κανείς.

Πού πας πουλί κατατρεγμένο
πού πας κυνηγημένο τρένο,
σε ποιό σταθμό να περιμένω
μπροστά μου πάλι να φανείς;

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος.

Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος.

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΠΑΣ ΣΤΗΝ ΞΕΝΙΤΕΙΑ

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ.

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ


ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΠΑΣ ΣΤΗΝ ΞΕΝΙΤΕΙΑ

Τώρα που πας στη ξενιτειά
πουλί θα γίνω του νοτιά
γρήγορα να σ' ανταμώσω
για να σου φέρω τον σταυρό
που μου παράγγειλες να βρω
δαχτυλίδι να σου δώσω.

Ήσουν κυπαρίσσι
στην αυλή μου
αγαπημένο
ποιός θα μου χαρίσει
το φιλί
που περιμένω.
Στ' όμορφο ακρογιάλι
καρτερώ να μού 'ρθεις πάλι
σαν μικρό χαρούμενο πουλί.

Χρυσή μου αγάπη έχε γεια
νά 'ναι μαζί σου η Παναγιά
κι όταν 'ρθει το περιστέρι,
θά 'χω κρεμάσει φυλαχτό
στο παραθύρι τ' ανοιχτό
την καρδιά μου σαν αστέρι.

Ήσουν κυπαρίσσι
στην αυλή μου
αγαπημένο
ποιός θα μου χαρίσει
το φιλί
που περιμένω.
Στ' όμορφο ακρογιάλι
καρτερώ να μού 'ρθεις πάλι
σαν μικρό χαρούμενο πουλί.


Στίχοι: Νίκος Γκάτσος.
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις.

ΣΑΝ ΜΙΚΡΟ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΠΟΥΛΙ

Η ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΝΙΚΟ ΓΚΑΤΣΟ ΚΑΙ ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ


ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΠΑΣ ΣΤΗΝ ΞΕΝΗΤΙΑ

Τώρα που πας στην ξενητιά
πουλί θα γίνω του νοτιά
γρήγορα να σ' ανταμώσω
για να σου φέρω το σταυρό
που μου παράγγειλες να βρώ
δαχτυλίδι να σου δώσω

Ήσουν κυπαρίσσι
στην αυλή αγαπημένο
ποιός θα μου χαρίσει
το φιλί που περιμένω
στ' όμορφο ακρογιάλι
καρτερώ να μού 'ρθεις πάλι
σαν μικρό χαρούμενο πουλί

Χρυσή μου αγάπη έχε γειά
νά 'ναι μαζί σου η Παναγιά
κι όταν 'ρθεί το περιστέρι
θά 'χω κρεμάσει φυλαχτό
στο παραθύρι τ' ανοιχτό
την καρδιά μου σαν αστέρι

ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ

Η ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΔΗΜΟ ΜΟΥΤΣΗ


ΠΗΡΑΜΕ ΜΙΑ ΒΑΡΚΟΥΛΑ

Πήραμε μια βαρκούλα
βαρκούλα μα πανί
βγάλαμε το πανάκι
και πιάσαμε το κουπί.

Ένα για τον καθένα,
δύο κι όλοι μαζί,
τρία για την βαρκούλα
και πάλι από την αρχή.

Όλα ωραία,
βαθειά γαληνεμένα
ένα για τον καθένα
και πάλι από την αρχή.

Μέσα στο φως
του δικαίου απλωμένα
ένα για τον καθένα
και πάλι από την αρχή.

Ταξιδιώτης του παντός
μ' ένα μεθυσμένο πιάνο,
μια κιθάρα κι από πάνω
τη γνώμη του καθενός.

Ταξιδιώτης του παντός
είμαι κύμβαλο αλλαλάζον
έτσι καθώς διασκεδάζω
στο θάνατό μου εμπρός.

Τέσσερα για τη μέρα,
πέντε για το πρωί
έξι για την εσπέρα
και πάλι από την αρχή.

Όλα ωραία,
βαθειά γαληνεμένα
ένα για τον καθένα
και πάλι από την αρχή.

Πλήθος αγγέλων
τα ουράνια σπαρμένα
ένα για τον καθένα
και πάλι από την αρχή.

Ταξιδιώτης του παντός
μ' ένα μεθυσμένο πιάνο,
μια κιθάρα κι από πάνω
τη γνώμη του καθενός.

Ταξιδιώτης του παντός
είμαι κύμβαλο αλαλάζον
έτσι καθώς διασκεδάζω
στο θάνατό μου εμπρός.

Όλα ωραία,
βαθειά γαληνεμένα
ένα για τον καθένα
και πάλι από την αρχή.

Πλήθος αγγέλων
τα ουράνια σπαρμένα
ένα για τον καθένα
και πάλι από την αρχή.