TED
HUGHES
ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ
Καθόμαστε
ως αργά, παρατηρώντας το σκοτάδι να ξετυλίγεται σιγά-σιγά:
Κανένα ρολόι δεν το μετρά
Όταν είναι απανωτά τα φιλιά και τα χέρια ενωμένα
Δεν γνωρίζει κανείς που βρίσκεται ο χρόνος.
Κατακαλόκαιρο: τα φύλλα στέκουν πελώρια και ακίνητα:
Ένα άστρο πίσω από το μάτι,
Μια θάλασσα πίσω από το μετάξι του καρπού,
Δείχνουν
Ότι ο χρόνος δεν βρίσκεται πουθενά.
Στεκόμαστε∙ τα φύλλα δεν έχουν μετρήσει το καλοκαίρι.
Κανένα ρολόι δεν χρειάζεται πια
Να δείξει πως έχουμε μονάχα ό, τι ενθυμούμαστε:
Λεπτά που βουίζουν μες στο κεφάλι μας
Όπως ενός άτυχου βασιλιά και της βασίλισσάς του
Όταν αυτή η παράλογη οχλοβοή νικά∙
Και ήσυχα ρίχνουν τα δέντρα τις κορόνες τους
Μες στις λιμνούλες.
Κανένα ρολόι δεν το μετρά
Όταν είναι απανωτά τα φιλιά και τα χέρια ενωμένα
Δεν γνωρίζει κανείς που βρίσκεται ο χρόνος.
Κατακαλόκαιρο: τα φύλλα στέκουν πελώρια και ακίνητα:
Ένα άστρο πίσω από το μάτι,
Μια θάλασσα πίσω από το μετάξι του καρπού,
Δείχνουν
Ότι ο χρόνος δεν βρίσκεται πουθενά.
Στεκόμαστε∙ τα φύλλα δεν έχουν μετρήσει το καλοκαίρι.
Κανένα ρολόι δεν χρειάζεται πια
Να δείξει πως έχουμε μονάχα ό, τι ενθυμούμαστε:
Λεπτά που βουίζουν μες στο κεφάλι μας
Όπως ενός άτυχου βασιλιά και της βασίλισσάς του
Όταν αυτή η παράλογη οχλοβοή νικά∙
Και ήσυχα ρίχνουν τα δέντρα τις κορόνες τους
Μες στις λιμνούλες.
Μετάφραση:
Θεοδώρα Φελέρη.
