ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΕΡΑ ΜΑΕΣΤΡΑ

 

PABLO NERUDA

 

ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΕΡΑ ΜΑΕΣΤΡΑ

 

Αν κρατιέται ενός λεπτού σιγή για ν’ αποχαιρετήσουμε

τους αγαπημένους μας που γυρνούν πίσω, στο χώμα,

εγώ θα ζητήσω να σηκωθεί

ενός λεπτού ήχος δυνατός, μελωδικός,

και θα ζητήσω της Αμερικής ν’ ακουστεί

για μια φορά όλη, σύμπασα η φωνή,

για να υψωθεί μόνο ένα λεπτό με βαθυστόχαστο τραγούδι,

και το ζητώ για να τιμήσουμε τη Σιέρα Μαέστρα.

Ας ξεχάσουμε προς στιγμήν τους ανθρώπους

και ας τιμήσουμε τούτη τη γη,

μια γη ανάμεσα στις τόσες άλλες,

που φύλαξε στο μυστικό βουνό της μέσα

τη σπίθα που θα ’κανε τον κάμπο να φουντώσει.

Των δέντρων γιορτάζω τ’ άγρια, τα πυκνά κλαδιά,

την κλίνη τη σκληρή των λιθαριών και των βράχων,

τη νύχτα των διστακτικών, αναποφάσιστων ψιθύρων

με τις μαρμαρυγές των αστεριών,

τη σιωπή τη γυμνωμένη των βουνών,

το αίνιγμα ενός λαού χωρίς σημαίες:

αυτά όλα μέχρι τη στιγμή εκείνη

που άρχισαν τα πάντα να δονούνται, να πάλλονται —

και όλα έγιναν έπειτα φωτιά και πυρκαγιά.

Οι αήττητοι γενειοφόροι κατέβηκαν

να εδραιώσουν στη γη επάνω την ειρήνη,

και τώρα πια είν’ όλα φωτεινά — πριν όμως

ήταν σκοτεινά και άραχλα στη Σιέρα Μαέστρα.

Γι’ αυτό και ζητώ ομοφωνία στο να κρατηθεί ενός λεπτού φωνή

να τραγουδήσουμε μαζί τούτο το Επικό Τραγούδι·

ξεκινάω με αυτά εδώ τα λόγια, και ζητάω

απ’ όλη η Αμερική να τα επαναλάβει:

«Τα μάτια σας ανοίχτε, λαοί ταπεινωμένοι!

Παντού είναι και παντού υπάρχει Σιέρα Μαέστρα».

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.