ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (1931-2008)

ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ

Στη μάντρα του νεκροταφείου,

με μαύρα, κεφαλαία γράμματα,

το σύνθημα:

ΨΩΜΙ

ΠΑΙΔΕΙΑ

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Σα να βλέπω ρους νεκρούς

να διαβάζουν

και να χαμογελούν.

Από το βιβλίο: Χρίστος Λάσκαρης, «Ποιήματα», Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2004, σελ. 205.

ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΣ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (1931-2008)

ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΣ

Απέναντί μου ένας τοίχος,

μια πλάτη τοίχου με τον αριθμό 37.

Δίπλα,

ένα υπαίθριο καφενείο:

δυό-τρεις θαμώνες, και στην πόρτα

μια χοντρή γυναίκα με ποδιά.

Περνάει ένα σχολικό λεωφορείο.

Ένας λαχειοπώλης, όπως κάθομαι,

μου βάζει στην τσέπη ένα λαχείο.

Ένα τρίκυκλο ξεφορτώνει αναψυκτικά.

Ανώφελο να τ’ αμφισβητήσεις όλα αυτά.

Από το βιβλίο: Χρίστος Λάσκαρης, «Ποιήματα», Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2004, σελ. 230.

ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (1931-2008)

ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ

Ας δούμε το δέντρο.

Τί κάνει σε καιρό ανθοφορίας.

Κανόνας:

Δεν κρατάει ποτέ

όλα τα άνθη του·

πολλά τα ρίχνει.

Από το βιβλίο: Χρίστος Λάσκαρης, «Ποιήματα», Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2004, σελ. 218.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΑΠΟΜΕΣΗΜΕΡΟ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (1931-2008)

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΑΠΟΜΕΣΗΜΕΡΟ

Μουντό κυριακάτικο απομεσήμερο.

Κάθεσαι ακόμη στο τραπέζι

και καπνίζεις.

Ο εκφωνητής στο ραδιόφωνο

περιγράφει τον αγώνα

Αιγάλεω – Απόλλωνα Καλαμαριάς.

Την ξέρεις καλά

αυτή την πλήξη που σε τριγυρίζει.

Από το βιβλίο: Χρίστος Λάσκαρης, «Ποιήματα», Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2004, σελ. 185.

ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ


ΘΕΛΩ ΜΟΝΑΧΑ

Δε θέλω να ξέρω κανόνες για την Ποίηση
ούτε τι γράφουνε γ’ αυτήν
οι σπουδασμένοι.

Θέλω μονάχα
να με απορροφάει
όλο να με απορροφάει η μουσική

για να μπορώ μέσα στα ποιήματά μου
να σωπαίνω.



Από το βιβλίο: Χρίστος Λάσκαρης, «Ποιήματα», εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2004, σελ. 49.

ΑΝ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ


ΑΝ ΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΣΑΡΚΑ

Αν ήσουν και σάρκα, Ποίηση
–όμορφα πόδια και γλουτοί–

ποτέ οι γυναίκες
δε θα μας εξουσίαζαν.



Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Εντευκτήριο», τχ. 81.

Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΦΟΡΑΣ

ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ


ΕΡΩΤΑΣ

Στην πρώτη επαφή που είχαμε,
μιλήσαμε όπως δυο ξένοι
για πράγματα αδιάφορα σχεδόν.
Στη δεύτερη μπορώ να πω το ίδιο,
με κάποια στη φωνή μας διαφορά,
ένα χρωμάτισμα.
Ώσπου στην Τρίτη,
τα λόγια μας ακολουθούσαν παύσεις –

εκείνες οι γλυκές σιωπές
του έρωτα.



Από το βιβλίο: Χρίστος Λάσκαρης, «Ποιήματα», Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2004, σελ. 65.