ΜΠΡΟΥΝΟ ΛΑΒΑΝΙΝΙ

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ


VIA NOTO 34


            Bruno Lavagnini

Στηριγμένος στον ώμο της Renata ο δάσκαλος
κατεβαίνει τις σκάλες. Θάλεγες πως
τον φυγαδεύει από το χρόνο, αλλά
το πρόσωπό του φωτίζεται ως νάναι να μπει
σ’ ελληνικό περιβόλι. Κ’ είναι αλήθεια.
Οι αίθουσες έθαλλαν. Απ’ τον Όμηρο ώς
το Σολωμό τα ονόματα, θαρρούσες
πως ήταν λουλούδια που σάλευαν.

Με χαμένη την όραση σχεδόν εντελώς,
ανιχνεύει· τα χέρια του ψηλαφούν τα βιβλία·
νιώθει ασφαλής. Το ήξερε ο γέροντας,
είχε από νέος πολύ ανακαλύψει
το χώρο που βρίσκεται έξω απ’ το χρόνο.




Από το βιβλίο: Νικηφόρος Βρεττάκος, «Σικελικά ποιήματα», Αστρολάβος / Ευθύνη, Αθήνα 1990, σελ. 23.

ΜΕ ΜΟΥΣΙΚΗ

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ


Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φως
θα ελιχθώ προς τα πάνω όπως ένα
ρυακάκι που μουρμουρίζει.
Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα
στους γαλάζιους διαδρόμους
συναντήσω αγγέλους, θα τους
μιλήσω ελληνικά, επειδή
δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε
μεταξύ τους με μουσική.

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ


Ο ΑΓΡΟΣ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ

Όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο
λουλούδι, όμοια κ’ εγώ. Τριγυρίζω
διαρκώς γύρω απ’ τη λέξη.

Ευχαριστώ τις μακριές σειρές
των προγόνων, που δούλεψαν τη φωνή,
την τεμάχισαν σε κρίκους, την κάμαν
νοήματα, τη σφυρηλάτησαν όπως
το χρυσάφι οι μεταλλουργοί κ’ έγινε
Όμηροι, Αισχύλοι, Ευαγγέλια
κι άλλα κοσμήματα.

Με το νήμα
των λέξεων, αυτόν το χρυσό
του χρυσού, που βγαίνει απ’ τα βάθη
της καρδιάς μου, συνδέομαι· συμμετέχω
στον κόσμο.
Σκεφτείτε
Είπα και έγραψα, «Αγαπώ».



Ωραίο αφιέρωμα στον Νικηφόρο Βρεττάκο έχει η Γητεύτρια (http://uperaspisitispoiisis.blogspot.com/).

ΛΥΡΙΚΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΕΙΡΜΟΣ

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ (1912-1991)


Τ’ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ

Τ' όνομά σου : ψωμί στο τραπέζι.
Τ' όνομά σου : νερό στην πηγή.
Τ' όνομά σου : αγιόκλημα αναρριχόμενων άστρων.
Τ' όνομά σου : παράθυρο ανοιγμένο τη νύχτα στην πρώτη του Μάη.

Τ' όνομά σου : ρινίσματα ήλιου.
Τ' όνομά σου : στροφή από φλάουτο τη νύχτα.
Τ' όνομά σου : στα χείλη των αγγέλων τριαντάφυλλο.
Τ' όνομά σου : κουδούνισμα αλόγων που σέρνουν την άνοιξη πίσω τους.

Τ' όνομά σου : βροχούλα στου σπορέα το μέτωπο.
Τ' όνομά σου : περίσσευμα στου βοσκού την καλύβα.
Τ' όνομά σου : τοπίο χωρισμένο με χρώματα.
Τ' όνομά σου : δυο δρυς που το ουράνιο τόξο στηρίζει τις άκρες του.

Τ' όνομά σου : ένας ψίθυρος απ' αστέρι σε αστέρι.
Τ' όνομά σου : ομιλία δύο ρυακιών μεταξύ τους.
Τ' όνομά σου : μονόλογος ενός πεύκου στο Σούνιο.
Τ' όνομά σου : ένα ελάφι βουτηγμένο ως το γόνατο σε μιαν άμπωτη ήλιου.

Τ' όνομά σου : ροδόφυλλο σ' ενός βρέφους το το μάγουλο.
Τ' όνομά σου : πεντάγραμμο στις κεραίες των γρύλων.
Τ' όνομά σου : ο Ηνίοχος στην άμαξα του ήλιου.
Τ' όνομά σου : πορεία πέντε κύκνων που σέρνουν την πούλια στα μεσούρανα.

Τ' όνομά σου : Ειρήνη στα κλωνάρια του δάσους.
Τ' όνομά σου : Ειρήνη στους δρόμους των πόλεων.
Τ' όνομά σου : Ειρήνη στις ρότες των πλοίων.
Τ' όνομά σου : ένας άρτος, βαλμένος στην άκρη της γης που περίσσεψε.

Τ' όνομά σου : αέτωμα περιστεριών στον ορίζοντα.
Τ' όνομά σου : αλληλούια πάνω στο Έβερεστ.