ΠΟΡΤΡΕΤΟ

 

JAIME TORRES BODET

 

ΠΟΡΤΡΕΤΟ

 

Ο έρωτάς σου είναι όλος απουσία.

     Στην ψυχή μου φτάνουν

–σαν το άρωμα κήπου απόκρυφου–

     τα λόγια σου, εντελώς ασαφή.

 

Δεν ξέρεις ν’ αντέχεις. Το είναι σου

     σαν το νερό περνάει.

Σαν το νερό η ψυχή τ’ ουρανού που κοιτάς

είναι απλώς η ψυχή σου.

 

Γι’ άλλους υπήρξε κάτι σαν υπάκουος πηλός,

     σαν κισσός μαλακός.

Ήρεμη δεν κατάφερα στιγμή να σε δω

στο ίδιο κλαδί, δεν...

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΡΗΞΗ

 

JAIME TORRES BODET

 

ΡΗΞΗ

 

Ξάφνου εχώρισαν οι δρόμοι μας

κι έχουμε μείνει

με άδεια χέρια, σαν γιρλάντα

πού μας ξέφυγε απ’ τον έλεγχο·

κι έχουμε τα μάτια χαμηλά, στο χώμα,

σαν να βλέπεις κρύσταλλο θρυμματισμένο:

το ποτήρι του φλιτζανιού που πίναμε

κρασί τρυφερό και χλομό...

 

Και όντας σάμπως χαμένοι εμείς

τα χέρια μας

γυρεύουν να βρεθούν και πάλι στο σκοτάδι... Μα όχι

δεν συναντιόμαστε άλλο πια, καθόλου!

 

Στο υπνοδωμάτιο το βαθύ μας

θα μπορούσαμε να περπατάμε μήνες και χρόνια,

μήνες και χρόνια συνέχεια,

χωρίς καν να βρισκόμαστε...

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΓΥΝΑΙΚΑ

 

JAIME TORRES BODET

 

ΓΥΝΑΙΚΑ

 

Ποιές εν υπνώσει λέξεις

σε σελίδες λυρικών επιτομών

–ή και τουναντίον γρήγορες,

μπλε, πράσινες, λευκές να διατρέχουν

τους σωλήνες ποιών ηλεκτρικών πινακίδων–

θα πρέπει αλήθεια να ξυπνήσω για να σε εκφράσω,

ουρανέ κάποιας καρδιάς που κανέναν δεν στεγάζει,

αναγγελία ακατανόητη,

γυναίκα: αίνιγμα δίχως νόημα κρυφό;

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟ

 

JAIME TORRES BODET

 

ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟ

 

Μέσ’ απ’ τις φράσεις

που λες, μαντεύω όσες αποσιωπάς

όπως κάτω απ’ τους στίχους

σε αρχαία περγαμηνή –φράσεις κακοσβησμένες

απ’ του μοναχού το χέρι

που για γότθο αυθέντη διαφωτίζει

στη λευκότητά της κάποιου μαρτυρίου την έκσταση–

εμφανίζονται ξάφνου,

σε ονείρου αντίθετο φωτισμό,

κάποιου οργίλου επιγράμματος οι αράδες.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ