Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΨΑΡΙΑΝΟΣ (ΔΗΜΗΤΡΗΣ). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΨΑΡΙΑΝΟΣ (ΔΗΜΗΤΡΗΣ). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 24 Ιουλίου 2013
Σάββατο 31 Δεκεμβρίου 2011
Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ
ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ
Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Η σκιά ενός κλέφτη από τα περασμένα
Καλοί μου χρόνοι αλλοτινοί!
Μεγάλοι κι αψηλοί ουρανοί!
Ίσα μπάλλα, δίκιο χέρι,
πάντα πλούσιο μεσημέρι.
Κλεισούρες, έλατα, κορφές...
με χίλιες κάνουλες κρυφές
ο σκοπός σου κατεβαίνει,
ζήση μου τραγουδημένη.
Πώς παίρναμ’ όλοι το κλαρί,
σίντα του κούκου η βραχνιερή
η κραξιά μάς εκαλούσε
κ’ η τριανταφυλλιά ν-εσκούσε,
σεινάμενοι, κουνάμενοι
–γειά σου μανούλα κλάμενη–
με ντουφέκι τυχερό,
με λαγούτον ηχερό.
.....................................
Η σούβλα σιγοτριγυρνά
κριάρια παχιά και τραγανά
και σε χόρτο πατημένο
καρυδόφυλλο στρωμένο.
Πήραμ’ αλέβρι απ’ τον αγά,
απ’ τον προεστό σφαχτά ζυγά
κι απ’ το πέρα μοναστήρι
κράσο με κεφαλοτύρι.
Μέσα στ’ ασήμι, στο φλουρί
σαν Ήλιοι αστράβαμε πυροί
και με στου χορού τα πρέπια
φίδια ειμάστε με τα λέπια.
Κι αν είστε σκύλοι αρματολοί,
είμαστε λύκοι με μαλλί.
Γρήγορα τ’ αρματολίκι,
γιατί φτάσαμε σα λύκοι!
Πώς ροβολούσαμ’, αδερφοί,
σίντας εστέρναμε γραφή
στ’ Άγναντα και στο Κομπότι,
στον κατή και στο δεσπότη·
γραφή καμένη στις γωνιές:
«σας κάψαμε σα θεμωνιές
με το διώμα, με το σείσμα,
με τραγούδι και με πείσμα».
Παλουκωμένα ως σας γρικώ,
προεστών κεφάλια και Τουρκώ,
κάνω τη φτερούγα πήχη
κάνω πιθαμή το νύχι.
Μα σαν επλάκωνε χειμός,
μας έπιανε βαρής θυμός
κ’ ένας-ένας κατηφόρα
για τον κάμπο, για τη χώρα.
Καράβι ερχέται από τη Χιό
με τις βαρκούλες του τις δυό.
Έτσι μπαίναμε στη χώρα
μ’ όλα τα πανιά μας φόρα.
Σαν εκκλησιές μολυβωτές
και κοντυλοπελεκητές
μ’ όλα τ’ άρματά μας φόρα
καμαρώναμε στη χώρα.
Κ’ ένας τον άλλονε σκουντά
να μας θαμάξει από κοντά.
Κι αργαλειός –σαγίτα, χτένια–
μας εταίριαζε τα παίνια.
.....................................
Μα δεν ξεχνά η καρδιά πιστή
πως έχει να λογαριαστεί
με τον Κίτσο, με τον Γιάννη,
που αδερφούς η Ανάγκη κάνει.
Από την ποιητική συλλογή «Σκλάβοι πολιορκημένοι».
Από το βιβλίο: Κώστας Βάρναλης, «Ποιητικά», Κέδρος, Αθήνα 1956, σελ. 129-131.
Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011
Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗ
Ειδική ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ αφιερωμένη στον Χρήστο και στην Αναστασία.
Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ ΚΑΙ ΝΙΚΟ ΜΑΜΑΓΚΑΚΗ
ΣΚΛΑΒΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ
(Πρόλογος)
Πάλι μεθυσμένος είσαι, δυόμιση ώρα της νυχτός.
Kι αν τα γόνατά σου τρέμαν, εκρατιόσουνα στητός
μπρος στο κάθε τραπεζάκι. "Γεια σου, Kωνσταντή βαρβάτε"!
― Kαλησπερούδια αφεντικά, πώς τα καλοπερνάτε;
Ένας σού ’δινε ποτήρι κι άλλος σού ’δινεν ελιά.
Έτσι πέρασες γραμμή της γειτονιάς τα καπελιά.
Kι αν σε πείραζε κανένας, -αχ, εκείνος ο Tριβέλας!-
έκανες πως δεν ένιωθες και πάντα εγλυκογέλας.
Xτες και σήμερα ίδια κι όμοια, χρόνια μπρος, χρόνια μετά...
H ύπαρξή σου σε σκοτάδια όλο πηχτότερα βουτά.
Tάχα η θέλησή σου λίγη, τάχα ο πόνος σου μεγάλος;
Aχ, πού ’σαι, νιότη, πού ’δειχνες πως θα γινόμουν άλλος!
Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ
ΕΙΣΑΙ ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΕΝΙΑ
Είσαι μικρή και τριανταφυλλένια
μικρή τριανταφυλλένια
κι άλλες φορές, μικρούλα και γυμνή
νομίζω πως χωράς μες στην παλάμη μου
που έτσι δα να κάνω,
σε σφίγγω και σε φέρνω
μπροστά στο στόμα μου.
Είσαι μικρή και τριανταφυλλένια
μικρή τριανταφυλλένια.
Του έρωτά σου η ορμή
μοιάζει πελάγου κύμα.
Τα μάτια σου πλατύτερα απ’ τον ουρανό
που μόλις τα μετράω
και σκύβω μες στο στόμα σου
τη γη για να φιλήσω.
Είσαι μικρή και τριανταφυλλένια
μικρή τριανταφυλλένια.
Δίσκος: Τα ερωτικά (1980)
Στίχοι: Pablo Neruda.
Ελεύθερη μετάφραση: Λευτέρης Παπαδόπουλος.
Μουσική: Χρήστος Γκάρτζος.
Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2009
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΚΑΪΦΥΛΛΙΑΣ
ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΚΑΪΦΥΛΛΙΑΣ
ΩΤΟΣΤΟΠ
Μ' ωτοστόπ θα ξεκινήσω για ταξίδι μακρινό,
τα παιδιά θα χαιρετήσω, το κορίτσι που αγαπώ
και στους πέντε δρόμους μόνος μου θα βγω.
Θα το ρίξω για καλά στο σορολόπ
και θα βγω να ταξιδέψω μ' ωτοστόπ.
Τις παρέες θα ξεχάσω, θα το σκάσω μια βραδιά,
τις ιδέες μου θα σπάσω και τα τρύπια ιδανικά,
δώσ' μου φίλε Αντώνη χίλια δανεικά,
θα σου τα γυρίσω, μόλις βρω δουλειά.
Θα το ρίξω για καλά στο σορολόπ
και θα βγω να ταξιδέψω μ' ωτοστόπ.
Μ' ωτοστόπ!!!
Μ' ωτοστόπ!!!
Μ' ωτοστόπ!!!
Στίχοι: Δημήτρης Ιατρόπουλος.
Μουσική: Δημήτρης Ψαριανός.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
