ΑΥΤΗ ΚΙ ΕΓΩ

 

RADOVAN IVSIĆ

 

ΑΥΤΗ ΚΙ ΕΓΩ

 

Καθόμαστε στην όχθη κάποιου ποταμού,

αυτή κι εγώ.

Μου μιλάει,

και των λέξεών της το φλοίσβισμα

γίνεται ένα σύννεφο κεράσια

που μπαίνει πάνω στις βλεφαρίδες μου.

Ανασαίνω ήρεμα

και μπαίνω στις εικόνες

που θα είχε θελήσει να μου κρύψει.

Γελάει,

κι έπειτα πιάνει ένα βουνό

και το βάζει στα χείλη μου,

στα φιλιά μας ανάμεσα.

 

Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΜΠΡΙΟΝΙ

RADOVAN IVSIĆ

ΜΠΡΙΟΝΙ

(για την Αννί)

Τα ελάφια είναι πεταλούδες
οι πεταλούδες είναι ψάρια
τα ψάρια είναι ξαστεριά
η ξαστεριά είναι θάνατος
ο θάνατος είναι πορτοκάλι
το πορτοκάλι είναι ηφαίστειο
το ηφαίστειο είναι σανός
ο σανός είναι ελέφαντας
ο ελέφαντας είναι πνιγμός
ο πνιγμός είναι γέλιο
το γέλιο είναι βουνό
το βουνό είναι δαχτυλίδι
το δαχτυλίδι είναι μοναξιά
η μοναξιά είναι άμμος
η άμμος είναι τροχός
ο τροχός είναι σεισμός
ο σεισμός είναι τσίνορα
τα τσίνορα είναι καταρράχτης
ο καταρράκτης είναι αμόνι
το αμόνι είναι μνήμες
οι μνήμες είναι κόκκινο
το κόκκινο είναι μαστίγιο
το μαστίγιο είναι τέλος
το τέλος είναι μέλι
το μέλι είναι σύννεφο
το σύννεφο είναι το άπειρο
το άπειρο είναι άπειρο

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΑΥΤΗ ΚΙ ΕΓΩ

RADOVAN IVSIĆ (1921-2019)

ΑΥΤΗ ΚΙ ΕΓΩ

Καθισμένοι στην όχθη κάποιου ποταμιού,
αυτή κι εγώ.
Μου μιλάει αυτή
και ο φλοίσβος των λόγων της
γίνεται σύννεφο από κεράσια
που μπαίνει πάνω από τα φρύδια μου.
Εγώ ανασαίνω ήρεμα
και χώνομαι μες στις εικόνες
που ήθελε αυτή να μου κρύψει.
Αυτή πάλι γελάει
και έπειτα πιάνει ένα βουνό
και τ’ ακουμπάει επάνω στα χείλη μου
στα φιλιά μας ανάμεσα.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.