ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ

WISŁAWA SZYMBORSKA

ΔΙΑΦΗΜΗΣΗ 

Είμαι ένα ηρεμιστικό.

Αποτελεσματικό στο σπίτι,

αποδοτικό και στο γραφείο,

δίνω εξετάσεις, εξαφανίζομαι στο δικαστήριο,

κολλάω προσεκτικά τα σπασμένα πιατικά –

ό,τι χρειάζεται εσύ να κάνεις είναι να με πάρεις,

να με λιώσεις κάτω απ’ την γλώσσα σου,

ό,τι χρειάζεται να κάνεις είναι να με καταπιείς

και απλά να με κατεβάσεις με λίγο νερό. 

Ξέρω πώς να χειρίζομαι τις κακοτυχίες,

πως ν’ αντέχω τα άσχημα νέα,

να μειώνω στο ελάχιστο τις αδικίες,

να ξεδιαλύνω την απουσία του Θεού,

να σε βοηθήσω να διαλέξεις

ένα ταιριαστό στο πρόσωπό σου βέλο χηρείας.

Τι περιμένεις λοιπόν –

να εμπιστεύεσαι τη συμπόνια της χημείας. 

Είσαι ακόμα νέα,          

πρέπει κι εσύ πραγματικά να χαλαρώνεις κάπως.

Ποιος είπε

ότι πρέπει να βιώνεις καρτερικά τη ζωή; 

Δώσ’ μου την άβυσσό σου,

θα την επενδύσω με απαλό ύπνο,

θα νιώσεις ευγνωμοσύνη που σου χαρίζω

τέσσερα πόδια να πέφτεις. 

Πούλησέ μου την ψυχή σου.

Άλλος αγοραστής δεν θα βρεθεί. 

Κι ούτε απόμεινε πια δαίμονας άλλος.   

Μετάφραση: Βασίλης Καραβίτης.

ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ

WISłAWA SZYMBORSKA

ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΔΙΑ

Αν υπάρχουν άγγελοι
αμφιβάλλω ότι διαβάζουν τις νουβέλες μας
που πραγματεύονται ματαιωμένες ελπίδες.

Φοβάμαι, αλίμονο,
ότι ποτέ δεν αγγίζουν ποιήματα
που κουβαλάνε τις μνησικακίες μας
εναντίον του κόσμου.

Οι μεγαλοστομίες και οι χλευασμοί
στα θεατρικά μας έργα
υποψιάζομαι ότι μάλλον
τους αναστατώνουν.

Εκτός υπηρεσίας, στα διαλείμματα μεταξύ αγγελικών
—δηλαδή απάνθρωπων— ενασχολήσεων,
μάλλον θα παρακολουθούν τη φαρσοκωμωδία μας
από την εποχή του βωβού κινηματογράφου.

Από τους μοιρολογούντες θρηνωδούς μας,
αυτούς που ξεσχίζουν τα ρούχα τους
κι αυτούς που τρίζουν τα δόντια τους,
προτιμάνε, φαντάζομαι,
εκείνον τον φτωχοδιάβολο
που αρπάζει τον άνθρωπο που πνίγεται
απ’ το περουκίνι του
ή, λιμοκτονώντας, καταβροχθίζει τα κορδόνια
των παπουτσιών του
με απόλαυση.

Aπ’ τη μέση του και πάνω πόζα και φιλοδοξίες,
κάτω απ’ αυτήν ένα σαστισμένο ποντίκι
διατρέχει τα πανταλόνια του.
Είμαι σίγουρη
ότι αυτό είναι που αποκαλούν πραγματική
ψυχαγωγία.

Ένα ξέφρενο κυνηγητό του σε κύκλους
καταλήγει σε καταδίωξη του διώκτη του.
Το φως στο βάθος του τούνελ
φαντάζει σαν μάτι από τίγρη.

Μια εκατοντάδα από συμφορές
σημαίνουν εκατό κωμικές κουτρουβάλες
που εναλλάσσονται πάνω από εκατό γκρεμούς.

Αν υπάρχουν άγγελοι
πρέπει, ελπίζω,
να βρίσκουν πειστική
αυτήν την αιωρούμενη μέσ’ απ’ τον τρόμο ευθυμία
που δεν κραυγάζει καν Σώστε με, Σώστε με
αφού όλα αυτά συμβαίνουν στη σιωπή.

Μπορώ ακόμα να τους φαντασθώ
σα να χειροκροτούν με τις φτερούγες τους
και δάκρυα να τρέχουν στα μάτια τους
απ’ το γέλιο, αν όχι από τίποτ’ άλλο.


Μετάφραση: Βασίλης Καραβίτης.