ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ
ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΣΑΑΔΗ
Τελείως άγονο είναι (θα το δεις) της αρετής το μάθημα,
όταν στον δρόμο σου απαντήσεις φύσεις μοχθηρές,
αχρείες.
Στο δέντρο το άκαρπο κοίτα μην κόψεις μόνο τον κορμό·
τις ρίζες να του βγάλεις πρέπει – το χώμα ν’ ανασάνει.
Την ώρα που θα σβήνεις τη φωτιά τη θεριεμένη,
τις μικροσπίθες αν αφήσεις αναμμένες, δουλειά μισή θα
κάνεις.
Να σου το πω κι αλλιώς, καλά για να το καταλάβεις: το
φίδι
το σκοτωμένο είναι ζωντανό, αν δεν σκοτώσεις τα
φιδόπουλά του.
Τον χαλασμένο άνθρωπο δεν γίνεται να τον αλλάξεις – άσ’
τον!
Ούτε τ’
οποιοδήποτε καλάμι γίνεται να βγάζει ζάχαρη.
