Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα BAÑUELOS (JUAN). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα BAÑUELOS (JUAN). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2022

ΣΤΟΝ ΒΥΘΟ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ


 

JUAN BAÑUELOS

 

ΣΤΟΝ ΒΥΘΟ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

 

Κατεβαίνουμε βουλιάζουμε.

Κάτω απ’ το δέρμα μου τραγουδάς

και στην τελευταία ακόμα καμπύλη των φλεβών μου

μ’ έναν όχλο γύρης λες αντίο.

Μια μέρα βρίσκεσαι στα μάτια μου

κάτω από έναν ορυμαγδό φλογών,

μιαν άλλη

κοιμάσαι σαν την καταχνιά

δίπλα στην αναχαιτισμένη σκιά μου.

Μακάρι νά ’ξερες ότι μόλις φτάσεις, στο χέρι σου

είναι έτοιμη ν’ ανοίξει

εκείνη η πόρτα του ανθρώπου και του πρωινού.

Κανένας να μη μας ξυπνήσει.

Η μέση σου στο στόμα κάποιου ρολογιού

στον βυθό του νερού.

Εμπρός, ας ανθίσουμε, ας περικυκλώσουμε τη βροχή

με τα στήθη σου.

                          Σβήσε το παράθυρο.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 



Δευτέρα 8 Αυγούστου 2022

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΝ ΜΟΝΟ ΓΙ’ ΑΓΑΠΗ

 


JUAN BAÑUELOS

 

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΝ ΜΟΝΟ ΓΙ’ ΑΓΑΠΗ

 

Στους άνδρες, στις γυναίκες

που περιμένουν να ζήσουν χωρίς μοναξιά,

στον χοντρό χαμαιλέοντα τον αμίλητο σαν το νερό,

στον βλοσυρό αέρα (ο αέρας είναι πουλί στην ξόβεργα πιασμένο),

σε όσους κοιμούνται ενώ εγώ φυλάω σκοπιά,

στη γυναίκα που κάθεται στην πλατεία και πουλάει τη σιωπή της.

Ας πω τώρα και μερικά πράγματα αληθινά

σε γλώσσα ομόφωνη και της αγάπης:

τα παιδιά που ονειρεύονται φρούτα

και όσους λένε τραγούδια δίχως λόγια τη νύχτα

και τον θάνατο με τον θάνατο μοιράζονται,

τους προσκαλώ εγώ στη ζωή

σαν το παλικάρι που προσφέρει ένα μήλο,

και βάζω στον εαυτό μου φωτιά

να περάσουμε καλά τούτες τις χειμωνιάτικες μέρες.

Γιατί έχω μια γυναίκα να βρίσκεται πλάι μου

και αγαπάω τον κόσμο.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 



Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2020

ΑΝΑΚΡΕΟΝΤΕΙΟ

 


JUAN BAÑUELOS

 

ΑΝΑΚΡΕΟΝΤΕΙΟ

 

Την έκπληξη εκρέμασα στα χείλη της.

Σαν τίγρης βιολετιάς τής μάτωναν τα μάτια.

Το φως αποταμίευσα κάτω από την κόμη της.

Ήλιος. Ίσκιων συνάξεις στα βλέφαρά της

εμουρμούριζαν σαν τα σταφύλια στον ληνό.

Τον πυρετό ανασυγκρότησα απρόσμενα

και το γώνιασμα έκαιγε

στις μακριές της κάλτσες ανάμεσα.

Μικρούλα ακόμα στα χρόνια –δεκαεπτά –

και γκρεμίστηκα από τον λαιμό της

όταν κάτω από τον στηθόδεσμο

δύο πλοία εύθραυστα

έπιασαν ολοταχώς ν’ αρμενίζουνε.

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.