Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα WILLIAMS (WILLIAM CARLOS). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα WILLIAMS (WILLIAM CARLOS). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2023

ΟΥΙΛΛΙΑΜ ΚΑΡΛΟΣ ΟΥΙΛΛΙΑΜΣ

 


WILLIAM CARLOS WILLIAMS

 

THIS IS JUST TO SAY

 

I have eaten

the plums

that were in

the icebox

 

and which

you were probably

saving

for breakfast

 

Forgive me

they were delicious

so sweet

and so cold

 

Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2023

ΟΥΙΛΛΙΑΜ ΚΑΡΛΟΣ ΟΥΙΛΛΙΑΜΣ

 


WILLIAM CARLOS WILLIAMS

 

THE POEM

 

It’s all in
the sound. A song.
Seldom a song. It should

 

be a song — made of
particulars, wasps,
a gentian — something
immediate, open
scissors, a lady’s
eyes — waking
centrifugal, centripetal

 

Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2019

ΓΟΥΙΛΛΙΑΜΝ ΚΑΡΛΟΣ ΓΟΥΙΛΛΙΑΜΣ



WILLIAM CARLOS WILLIAMS


LOVE SONG

I lie here thinking of you:—

the stain of love
is upon the world!
Yellow, yellow, yellow
it eats into the leaves,
smears with saffron
the horned branches that lean
heavily
against a smooth purple sky!
There is no light
only a honey-thick stain
that drips from leaf to leaf
and limb to limb
spoiling the colors
of the whole world—

you far off there under
the wine-red selvage of the west!

Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2019

ΣΕ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟ ΦΩΣ



WILLIAM CARLLOS WILLIAMS


ΣΕ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟ ΦΩΣ

Σε τούτο το δυνατό φως,
της οξιάς το άφυλλο δέντρο
λάμπει σάμπως σύννεφο

και μοιάζει να πυρώνεται
μόνο του
μ’ ένα γλυκό φως
αγάπης
ριγωτό επάνω στην εύθραυστη
χλόη

Όμως υπάρχουν
αν καλοδείς
και κάτι λίγα κίτρινα φύλλα
που ακόμα σαλεύουν

εκεί χώρια

το ένα εδώ και το άλλο εκεί
σκιρτώντας έντονα ριγώντας



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2019

ΤΑ ΜΠΟΤΙΤΣΕΛΕΙΑ ΔΕΝΤΡΑ



WILLIAM CARLOS WILLIAMS


ΤΑ ΜΠΟΤΙΤΣΕΛΕΙΑ ΔΕΝΤΡΑ

Των δέντρων
το αλφάβητο

ξεθωριάζει στο
τραγούδι των φύλλων

οι τεμνόμενες
ευθείες των λεπτών

γραμμάτων που σχημάτιζαν
τη λέξη χειμώνας

και το ψύχος
φωτίστηκαν

με
πράσινο έντονο

απ’ τη βροχή και τον ήλιο
οι αυστηρές απλές

αρχές των
ίσιων κλαδιών

αλλάζουν
απ’ τα τσιμπημένα εάν

του χρώματος, ευλαβείς
συνθήκες,

του έρωτα τα χαμόγελα

. . . . . . . .

έως ότου οι γυμνωμένες
προτάσεις

να λικνιστούν σαν γυναίκας
γοφοί κάτω από το ύφασμα

και να υμνήσουν μυστικά
και γρήγορα γεμάτες πόθο

την υπεροχή του έρωτα
το καλοκαίρι –

το καλοκαίρι το τραγούδι
τραγουδάει τον εαυτό του

τις πνιγμένες λέξεις σκεπάζοντας



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.