ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ

 

PABLO NERUDA

 

ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ

 

Παίζουν, παίζουν.

Όρθιοι και καθήμενοι, ζαρωμένοι, εξουθενωμένοι.

 

Αυτός εκεί ο βλοσυρός άντρας

δίπλα στις θάλασσες της πατρίδας του, πιο μακριά κι απ’ τον ήλιο,

τραγουδούσε τραγούδια όμορφα.

 

Τραγούδι της ομορφιάς της γης,

τραγούδι της ομορφιάς της αγαπημένης του,

τραγούδι, τραγούδι που δεν χρειάζεται τέλος.

 

Κι εκείνος ο άλλος, με το χέρι του στο μέτωπό του,

χλωμός σαν το τελευταίο φύλλο επάνω στο δέντρο,

πρέπει να έχει κόρες ξανθές

με σφιχτή σάρκα,

σαν ρόδι,

ροδαλή.

 

Παίζουν, παίζουν.

 

Τους παρακολουθώ ανάμεσα στην αόριστη ομίχλη του αερίου και του καπνού.

Κοιτάζοντας εγώ τους άντρες αυτούς ξέρω ότι η ζωή είναι θλιβερή.

 

 

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

LOS JUGADORES

Από την ποιητική συλλογή «Αμφιλύκη» (Crepusculario).

Ο πίνακας είναι του Carlo Carrà : Sintesi di una partita di calcio.