ΓΚ. Α. ΜΠΥΡΓΚΕΡ

JORGE LUIS BORGES

ΓΚ. Α. ΜΠΥΡΓΚΕΡ

Εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω

γιατί με αγγίζουνε τόσο πολύ τα πράγματα

που συνέβησαν στον Μπύργκερ

(τις δύο χρονολογίες τις βρίσκουμε στην εγκυκλοπαίδεια)

σε κάποια πόλη πεδινή,

δίπλα στο ποτάμι που είχε μόνο μία όχθη,

και όπου μεγαλώνει ο φοίνικας, όχι το πεύκο.

Ακριβώς όπως όλοι οι άνθρωποι

είπε κι αυτός και άκουσε ψέματα,

προδόθηκε ομοίως και πρόδωσε,

πολλές φορές ο έρωτας τον έφαγε

και μετά τη νύχτα της αγρύπνιας

της αυγής είδε τους γκρίζους κρυστάλλους –

την άξιζε όμως τη μεγάλη φωνή του Σαίξπηρ

(όπου περιέχονται και οι άλλες)

και του Άγγελου Σιλέσιου απ’ το Βρότσλαβ

και με αμεριμνησία λανθασμένη λιμάρισε κι αυτός κάτι στίχους

στης εποχής του το ύφος.

Γνώριζε ότι το παρόν δεν είναι τίποτε άλλο

παρά μόριο του παρελθόντος πτητικό και φευγαλέο

και ότι είμαστε από λήθη φτιαγμένοι:

γνώση άχρηστη τόσο

όσο και οι συμπερασμοί του Σπινόζα

ή τα μαγικά κόλπα του φόβου.

Στην πόλη δίπλα στο ακίνητο ποτάμι

κάπου δυο χιλιάδες χρόνια μετά τον θάνατο κάποιου θεού

(η ιστορία που αναφέρω είναι αρχαία)

ο Μπύργκερ είναι μόνος του και τώρα,

ακριβώς τώρα, και λιμάρει κάτι στίχους.

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΓΚΟΤΤΦΡΗΤ ΑΟΥΓΚΟΥΣΤ ΜΠΥΡΓΚΕΡ!

GOTTFRIED AUGUST BÜRGER (1747-1794)


LIEBE OHNE HEIMAT

Meine Liebe, lange wie die Taube
Von dem Falken hin und her gescheucht,
Wähnte froh, sie hab' ihr Nest erreicht
In den Zweigen einer Götterlaube.

Armes Täubchen! Hart getäuschter Glaube!
Herbes Schicksal, dem kein andres gleicht!
Ihre Heimat, kaum dem Blick gezeigt,
Wurde schnell dem Wetterstrahl zum Raube.

Ach, nun irrt sie wieder hin und her!
Zwischen Erd' und Himmel schwebt die Arme,
Sonder Ziel für ihres Flugs Beschwer.

Denn ein Herz, das ihrer sich erbarme,
Wo sie noch einmal, wie einst erwarme,
Schlägt für sie auf Erden nirgends mehr.



Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η φίλη του ιστολογίου κ. Anahi Gonzalez.