ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

ΕΙΠΑ ΝΑ ΣΒΗΣΩ ΤΑ ΠΑΛΙΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ: ΕΙΠΑ ΝΑ ΣΒΗΣΩ ΤΑ ΠΑΛΙΑ

ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΑΠΟ ΜΕΝΑΝΕ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ

ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΑΠΟ ΜΕΝΑΝΕ

Τι θέλεις από μένανε
και μου χτυπάς τα μεσάνυχτα;
Για μας τους δυο είναι αργά,
για σένα δεν υπάρχω πια.

Πες πως μ’ είδες εχθές
στ’ όνειρό σου
όνειρο μέσα στα πολλά.
Πες πως ήμουνα ένας γνωστός σου
μέσ’ στο πλήθος που κυλά.
Ο παλιός, ο καλός άνθρωπός σου
τώρα δεν υπάρχει πια.

Τι θέλεις από μένανε
και μου ξυπνάς πάλι τα παλιά;
Δεν έχω χείλια για φιλιά
και δάκρυα για να κλάψω πια.

Πες πως μ’ είδες εχθές
στ’ όνειρό σου
όνειρο μέσα στα πολλά.
Πες πως ήμουνα ένας γνωστός σου
μέσ’ στο πλήθος που κυλά.
Ο παλιός, ο καλός άνθρωπός σου
τώρα δεν υπάρχει πια.

Στίχοι: Πυθαγόρας.
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος.

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ


ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ

Την Παρασκευή το βράδυ, Παναΐτσα μου,
μου ετοίμασες με δάκρυα την βαλίτσα μου.
Δεν θέλαν ορισμένοι
να ζούμε αγαπημένοι.
Μια ευτυχία γκρέμισε
και μια βαλίτσα γέμισε
με καημούς, με αναμνήσεις και με βάσανα.

Έλα πόνε, έλα χάρε,
δυο δυστυχισμένους πάρε,
που τους χώρισε η ζωή.
Και στον άλλο κόσμο ίσως
το ανθρώπινο το μίσος
να μη φτάνει ως εκεί.

Την Παρασκευή το βράδυ, Παναΐτσα μου,
κεραυνό να είχες ρίξει στην φωλίτσα μου.
Νά ’καιγες το όνειρό μας
και μας μαζί τους δυο μας.
Οι άνθρωποι νομίσανε
ότι παρανομήσαμε
και τον όμορφο δεσμό μας πολεμήσανε.

Έλα πόνε, έλα χάρε,
δυο δυστυχισμένους πάρε,
που τους χώρισε η ζωή.
Και στον άλλο κόσμο ίσως
το ανθρώπινο το μίσος
να μη φτάνει ως εκεί.



Στίχοι: Πυθαγόρας.
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος.

ΘΑ 'ΝΑΙ ΚΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!

Ανάρτησή μου στο γιουτιούμπ:

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΛΙΤΣΑ ΔΙΑΜΑΝΤΗ


ΕΓΩ ΘΑ ΠΑΡΩ ΠΕΙΡΑΙΩΤΗ

Στην Αθήνα δεν μπορώ
έναν άνδρα για να βρω
μες στην πιάτσα μπεσαλή
και στο σπίτι μερακλή.

Εγώ θα πάρω Πειραιώτη,
τ’ αποφάσισα διότι
θά ’ναι φίνος και γλυκός,
θά ’ναι κι Ολυμπιακός.

Μπαίνω στον Ηλεκτρικό
και στον Πειραιά τραβώ
που ’χει έξυπνα παιδιά
στο γιαλό και στη στεριά.

Εγώ θα πάρω Πειραιώτη,
τ’ αποφάσισα διότι
θά ’ναι φίνος και γλυκός,
θά ’ναι κι Ολυμπιακός.



Μουσική: Λυκούργος Μαρκέας.
Στίχοι: Πυθαγόρας.

ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΤΡΑΓΟΥΔΑΡΑ ΕΠΙ ΔΥΟ!

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ


ΥΠΑΡΧΩ

Υπάρχω κι όσο υπάρχεις θα υπάρχω,
σκλάβα τη ζωή σου θά' χω
κι ας βαδίζουμε σε δρόμους χωριστούς.
Υπάρχω μέσ' τα μάτια σου που κλαίνε,
μέσ' τα χείλη σου που καίνε
και θα υπάρχω στα τραγούδια που θ' ακούς.

Είμαι της ζωής σου ο ένας,
δε με σβήνει κανένας
κι αν με άλλους μιλάς
κι ώρες-ώρες γελάς
κατά βάθος πονάς,
γιατί σκέφτεσ' εμένα.
Είμαι και αρχή και φινάλε
και στη σκέψη σου βάλε
πως αν κάνεις δεσμό
μες σε λίγο καιρό
θα χωρίσεις γιατί
θα υπάρχω εγώ.

Υπάρχω, στη χαρά σου και στη λύπη
η μορφή μου δε θα σου λείπει
κι ούτε πρόκειται ποτέ να ξεχαστώ.
Υπάρχω μες στην τύχη σου που βρίζεις,
στο μυαλό σου που ζαλίζεις
με τσιγάρο μ' αναμνήσεις και πιοτό.



Στίχοι: Πυθαγόρας.
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος.

******************************



Και με τον Δημήτρη Πουλικάκο

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΤΖΗΣ: ΚΥΡΑ-ΓΙΩΡΓΑΙΝΑ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΤΖΗΣ


ΚΥΡΑ-ΓΙΩΡΓΑΙΝΑ

Κυρα-Γιώργαινα, ο Γιώργος σου πού πάει;
Για πού το βαλε και πού το ξενυχτάει;
Έβαλε το σκούρο του,
άναψε το πούρο του,
μπήκε στο αμάξι του
και εντάξει του.

Ο Γιώργος είναι πονηρός
κι αυτά που λέει μην τα τρως!
Από τις έντεκα και μπρος
κυκλοφοράει για γαμπρός.

Κυρα-Γιώργαινα, σ’ το λέω υπευθύνως:
ο Γιωργάκης σου είν ένας θεατρίνος!
Για δουλειά σού μίλησε,
πονηρά σε φίλησε,
η αυγούλα μύρισε
και δε γύρισε.

Ο Γιώργος είναι πονηρός
κι αυτά που λέει μην τα τρως!
Από τις έντεκα και μπρος
κυκλοφοράει για γαμπρός.


Στίχοι: Πυθαγόρας.
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός.

ΘΑ 'ΝΑΙ ΚΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΛΙΤΣΑ ΔΙΑΜΑΝΤΗ


ΕΓΩ ΘΑ ΠΑΡΩ ΠΕΙΡΑΙΩΤΗ

Στην Αθήνα δεν μπορώ
έναν άντρα για να βρώ
μες στην πιάτσα μπεσαλή
και στο σπίτι μερακλή.

Εγώ θα πάρω Πειραιώτη
το αποφάσισα διότι
θά ’ναι φίνος και γλυκός
θά ’ναι κι ολυμπιακός.

Μπαίνω στον Ηλεκτρικό
και στον Πειραιά τραβώ
που’χει έξυπνα παιδιά
στο γιαλό και στη στεριά.

Εγώ θα πάρω Πειραιώτη
το αποφάσισα διότι
θά ’ναι φίνος και γλυκός
θά ’ναι κι ολυμπιακός.



Στίχοι: Πυθαγόρας.
Μουσική: Λυκούργος Μαρκέας.

ΜΕΡΑ ΠΟΥ 'ΝΑΙ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ


Ο ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ

Διάβασα ιστορία εχτές λιγάκι
και με κλαμένα μάτια σταμάτησα να δω
τον Γεώργιο Καραϊσκάκη
και το σκέφτομαι και τραγουδώ.

Της καλογριούλας γιέ,
έλα στα όνειρά μας,
κι έτσι ματωμένος πές μας,
στρατηγέ,
πόσο απέχει ο θάνατος
απ’ τη λευτεριά μας.

Σήκωνε στο Βάλτο το μπαϊράκι
Και τον προσμένα σκλάβοι μες στο Αιτωλικό
τον Γεώργιο Καραϊσκάκη
τον αγωνιστή τον λαϊκό.

Της καλογριούλας γιέ,
έλα στα όνειρά μας,
κι έτσι ματωμένος πές μας,
στρατηγέ,
πόσο απέχει ο θάνατος
απ’ τη λευτεριά μας.



Στίχοι: Πυθαγόρας.
Μουσική: Γιάννης Πουλόπουλος.

Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑΤΟ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ


ΠΟΙΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ

Ποια είσαι εσύ που μου χτυπάς
κι αγάπη και στοργή ζητάς
Ποια είσαι εσύ που μου ξυπνάς
το παρελθόν το γκρίζο
εγώ δεν σε γνωρίζω

Τίποτα, τίποτα
δεν είσαι πια για μένα
κάρβουνα σβησμένα
είναι τα περασμένα

Ποια είσαι εσύ που απόψε κλαις
και να σε συγχωρήσω θες
Είν' ειρωνεία να μου λες
μες στον γκρεμό να πάω
εγώ δεν σ' αγαπάω


*************************


ΠΕΝΤΕ ΠΑΝΩ-ΠΕΝΤΕ ΚΑΤΩ

Γιατί μου λες υπερβολές
και τη ζωή μου δυσκολεύεις
και ξαφνικά να φύγεις θες,
εμείς καρδούλα μου, εμείς μανούλα μου
εμείς δεν έχουμε διαφορές.

Πέντε πάνω, πέντε κάτω
στο φινάλε θα τη βρούμε,
η καρδιά δεν είναι ΝΑΤΟ
έτσι να αποχωρούμε.
Πέντε πάνω, πέντε κάτω
θα τη βρούμε σίγουρα.

Μου έκανες πάλι ζημιά
και την έπερασα στο ντούκου
γιατί σε ξέρω πια καλά
πως τα χαράματα θα 'ρθεις με κλάματα
να μου ζητήσεις πάλι αγκαλιά,
πως τα χαράματα ξανά με κλάματα
θα μου ζητήσεις πάλι αγκαλιά.


Στίχοι: Πυθαγόρας.
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος.

Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑ Η ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ: Ο ΜΑΡΜΑΡΩΜΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ


ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ

ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΑΠΟ ΜΕΝΑΝΕ

Τι θέλεις από μένανε
και μου χτυπάς τα μεσάνυχτα;
Για μας τους δυο είναι αργά,
για σένα δεν υπάρχω πια.

Τι θέλεις από μένανε
και μου ξυπνάς πάλι τα παλιά;
Δεν έχω χείλια για φιλιά
και δάκρυα για να κλάψω πια.

Πες πως μ' είδες εχθές
στ' όνειρό σου
όνειρο μέσα στα πολλά.
Πες πως ήμουνα ένας γνωστός σου
μέσ' στο πλήθος που κυλά.
Ο παλιός, ο καλός άνθρωπός σου
τώρα δεν υπάρχει πια.


Στίχοι: Πυθαγόρας.
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος.
Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης.

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ: ΥΠΑΡΧΩ

ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ



ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ


ΥΠΑΡΧΩ

Υπάρχω
κι όσο υπάρχεις θα υπάρχω,
σκλάβα τη ζωή σου θά ’χω
κι ας βαδίζουμε σε δρόμους χωριστούς.
Υπάρχω
μες στα μάτια σου που κλαίνε,
μες στα χείλη σου που καίνε
και θα υπάρχω στα τραγούδια που θ’ ακούς.

Υπάρχω,
στη χαρά σου και στη λύπη
η μορφή μου δεν θα σου λείπει
κι ούτε πρόκειται ποτέ να ξεχαστώ.
Υπάρχω
μες στην τύχη σου που βρίζεις,
στο μυαλό σου που ζαλίζεις
με τσιγάρο μ’ αναμνήσεις και πιοτό.

Είμαι της ζωής σου ο ένας,
δεν με σβήνει κανένας
κι αν με άλλους μιλάς
κι ώρες-ώρες γελάς
κατά βάθος πονάς,
γιατί σκέφτεσαι εμένα.
Είμαι και αρχή και φινάλε
και στη σκέψη σου βάλε
πως αν κάνεις δεσμό
μες σε λίγο καιρό
θα χωρίσεις γιατί
θα υπάρχω εγώ.



Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος.
Ερμηνεία: Στέλιος Καζαντζίδης.