Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ

 

ABELARDO LINARES

 

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ

 

Απ’ την αγάπη για τα λόγια μόνο η συνήθεια απομένει.

Τελετουργία γίνεται το μυστήριο, και κάποιος άχρηστος θεός,

αμίλητος, των ονείρων μας το δηωμένο επισκέπτεται τοπίο.

Σε καθρέφτες κοιτάμε την όψη μας με ζέση

και το χέρι κρατάει λουλούδι από πάγο και τέφρα.

Αν σε τούτο εδώ το δειλινό λαλεί τυφλό πουλί,

τί τάχα θα μας χαρίσει το τραγούδι του, αφού η νύχτα περιμένει κιόλας

να βγάλουμε το τελευταίο φως του κόσμου από τα μάτια μας;

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

 

ΑΒΕΛΑΡΔΟ ΛΙΝΑΡΕΣ!

ABELARDO LINARES (1952)


A UNOS OJOS

Tan cargada de vida está la verde
absenta de tus ojos cuando hablas,
que emborracha mirarte, y tanto frío
puede albergarse en ellos, que se hiela
mi pecho si me miras. Soy apenas
quien teme y quien desea. No me mires
si es tan sólo por juego o por despecho,
pues abrasa la llama que en mí prendes
con apenas volver a mí tus ojos.
Pero si sólo es juego o es despecho,
en esa luz de súbito relámpago
que enciende tantas veces tu mirada,
quiero quemarme así si así me miras,
pues no existe el ayer ni importa el luego.



Το υλικό της ανάρτησης μάς το έστειλε η εικονιζόμενη φίλη του ιστολογίου κ. Almudena Fernandez.